شیوه اجرای احکام در ایران به نحوی است که نه تنها ارزش قضایی و نتایج بازدارندگی مجازات از بین می روند بلکه از یک متهم مستحق مجازات یک قربانی و قهرمان می سازد.

اعدام غیر منتظره مه آفرید امیر خسروی، بدون اطلاع خانواده و وکیل ایشان که خلاف قانون اجرای احکام کیفری بود. صرف نظر از روند رسیدگی پرونده و حاشیه های ساختگی آن از سوی قوه قضائیه که منجر به بازداشت دو تن از وکلای دارای سابقه مدیریت در سطوح عالی قوه قضائیه شد و بیشتر تسویه حساب های درون قوه را تداعی کرد، این روند اجرای حکم نشان دهنده آن است که هدف مسولین قوه قضائیه اساسا اجرای عدالت قضائی نیست و بیشتر دنبال جنبه های سیاسی احکام هستند.

البته این موضوع نیز به جهت عدم پختگی بر کسی پنهان نمی‌ماند و تاسف بارتر آن است ‌که مسئولین قضائی با افتخار ادعا می‌نمایند که اول جریمه را دریافت و سپس حکم اعدام را اجرا کردند. به عبارت واضح تر به متهم دم مرگ وعده نجات رهایی از اعدام در صورت پرداخت جریمه را دادند و به‌ محض دریافت جریمه، او به دار آویختند.

آیا این رفتار تبلور اخلاق اسلامی در اجرای قوانین اسلامی است؟ آیندگان عدم رسیدگی به اتهام ردیف اول یعنی جهرمی، مدیرعامل وقت بانک صادرات را فراموش نخواهند کرد، بلکه مه آفرید را نیز به عنوان کار افرین قربانی خواهند شناخت و این نتیجه عکسی است که از اعدام این متهم حاصل می‌گردد.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}