سلام!
من با خانمم اختلافات زیادی داریم و دلایلش را هم مایل نیستم بازگو کنم. چند ماه پیش دادخواست طلاق دادم ولی چون حامله بود، دادگاه تشکیل نشد. الان 20 روز هست كه زايمان كرده است ولی از گرفتن بچه به خاطر داشتن اين اختلاف و پرونده طلاق امتناع می كند. او حتی به بچه شير نداد و بچه را در بيمارستان تحويل من دادند. در دفتر وكيل همسرم يک جلسه گذاشتيم اما در ان جا حضانت كامل بچه را به من واگذار كرد و گفت او را نمی برم، بچه مال تو است، بايد خودت بزرگش كنی. الان بچه پيش من هست ولی من به خاطر شرايطی كه دارم، نمی توانم از او مراقبت كنم و كسی را هم برای نگه داری از او ندارم. چون اين نوزاد واقعا در خطر است و دادگاه برای سی ام خرداد وقت رسيدگی داده و احتمالش هست كه همسرم باز از آمدن به دادگاه خودداری كند، می خواستم بدانم چه كار كنم كه پرونده زودتر به نتيجه برسد و تكليف اين بچه روشن شود؟ اگر همسرم به دادگاه نياید، من بايد چه چیزی به دادگاه بدهم كه مجابش كند بياید تا تکلیف بچه روشن شود؟ آیا می توانم به دلیل شرایطم که نه زن دارم، نه پول پرستار، از دادگاه بخواهم که سرپرستی بچه را به یک خانواده یا بهزیستی و شیرخوارگاه بسپارد؟ چون اين بچه واقعا نياز به نگه داری دارد و من از پس آن بر نمی آیم. اگر من را راهنمايی كنيد، ممنون می شوم.

 

سلام! خدمت‎تان عرض شود که نگه‎داری فرزند در دوران زوجین از تکالیف هر دو پدر و مادر است؛ یعنی چون شما هنوز جدا نشده اید، هم شما و هم همسرتان موظف به نگه داری از نوزاد هستید. پس از طلاق، حضانت فرزند تا هفت سالگی با مادر است. اما اگر ایشان امتناع کند و حتی دادگاه هم حکم به واگذاری حضانت بچه به مادر بدهد، از لحاظ عملی راه‎کاری برای اجبار ایشان به نگه‎داری وجود ندارد و بازهم شما باید این کار را انجام دهید. گرچه در این صورت، امکان شکایت کیفری علیه مادر وجود دارد. آمدن یا نیامدن ایشان به دادگاه تاثیر زیادی در حکم ندارد چون دادگاه می تواند غیابا هم حکم صادر کند.

در مورد سوال دیگرتان، عرض شود که واگذاری سرپرستی کودک به دیگران فقط در صورتی است که هر دو پدر و مادر صلاحیت نگه داری از او را نداشته باشند و دادگاه کودک را بدسرپرست بشناسد. در این صورت، کودک به بهزیستی داده می شود.

موفق باشید.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}