سوال:

با سلام؛ در مناطق سنی نشین ایران مردم نمی‌توانند به راحتی و آزادانه مراسم مذهبی خود را انجام دهند. همچنین علمای اهل سنت مورد تحقیر و توهین حتی رسانه‌های دولتی قرار می‌گیرند. چنین برخوردی چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟

جواب:

هیچ مبنای قانونی و عقلی برای چنین برخوردهای ناپسند و تبعیض آمیزی وجود ندارد. بر طبق قانون اساسی ایران تمامی شهروندان ایرانی فارغ از عقیده و مذهب و قومیت دارای حقوق یکسانی هستند.

قانون اساسی ایران حتی اعلام کرده است که با غیر مسلمانان به عدالت رفتار شود بنابراین اهل سنت  قطعا مورد حمایت قانونگذار قرار گرفته اند.

گرچه در قانون اساسی مذهب رسمی شیعه عنوان شده است اما اصل دوازدهم تاکید کرده است که: « مذاهب دیگر اسلامی اعم از حنفی ، شافعی ، مالکی ، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل می باشند و پیروان این مذاهب در انجام مراسم مذهبی ، طبق فقه خودشان آزادند و در تعلیم و تربیت دینی و احوال شخصیه (ازدواج ، طلاق ، ارث و وصیت ) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه ها رسمیت دارند و در هر منطقه ای که پیروان هر یک از این مذاهب اکثریت داشته باشند، مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها برطبق آن مذهب خواهد بود، با حفظ حقوق پیروان سایر مذاهب » .

بنابراین هموطنان اهل سنت از لحاظ قانونی می توانند بر اساس فقه خود عمل کرده و مراسمات عبادی خود را بر اساس احکام فقهی خود انجام دهند.  

هیچ مقام حکومتی و غیر حکومتی اجازه آزار و اذیت و پایمال کردن حقوق آنها را ندارد به حدی که در قانون مجازات اسلامی محروم کردن از حقوق ملت و همچنین تحقیر و توهین جرم تلقی و برای آن مجازات در نظر گرفته شده است.

توهین به بزرگان اهل سنت مطلقا قانونی نیست. چه از لحاظ حقوق داخلی و چه از لحاظ اسناد بین المللی حکومت ایران و دیگر شهروندان، حق تعرض به حقوق اقلیت‌های دینی را ندارند. بنابراین رفتارهای ناپسند جمهوری اسلامی در قبال این هموطنان برخلاف قانون است.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}