«سیدرضا صالحی امیری»، سرپرست سابق وزارت ورزش و مرد نزدیک به شهرداری تهران و دولت حسن روحانی، بدون برگزاری انتخابات و فقط با قیام اعضای مجمع کمیته ملی المپیک، برای چهار سال به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک ایران انتخاب شد.

«صالحی امیری» از دید بسیاری، یادآور «محمد علی‌آبادی» است. «علی‌آبادی» هم در دولت «محمود احمدی‌نژاد» به‌عنوان وزیر نیرو به مجلس معرفی شد، اما رأی اعتماد نگرفت. در دوره شهرداری «محمود احمدی‌نژاد» او معاونت عمرانی شهرداری تهران را در دست داشت و در دولت‌های نهم و دهم به‌جز ریاست بر سازمان وقت تربیت‌بدنی، ریاست شیلات ایران را هم تجربه کرد.

صالحی امیری در آغاز دولت حسن روحانی به مدت هفتاد روز سرپرست وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران بود، ولی مجلس شورای اسلامی به او رأی اعتماد نداد. اما پیش از آن در وزارت اطلاعات، مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری و معاونت پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی و مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام هم حضور داشت. در دولت اول حسن روحانی مدتی وزیر ارشاد شد و جای «علی جنتی» را گرفت. اما پس از انتخابات شورای شهر و ریاست جمهوری، سهم آشکاری از دولت روحانی نبرد و بیشتر به شهرداری تهران و «محمدعلی نجفی» نزدیک شد. از «صالحی امیری» به‌عنوان مهم‌ترین و نزدیک‌ترین گزینه برای ریاست سازمان ورزش شهرداری تهران نام می‌بردند، اما ریاست بر کمیته المپیک ایران قطعاً وسوسه‌انگیزتر است.

شباهت صالحی امیری و علی‌آبادی می‌تواند برای آینده ورزش ایران ترسناک باشد. علی‌آبادی هم تقریباً یک امپراتوری خاص در کمیته المپیک برپا کرده بود. هرچند که با روی کار آمدن دولت «حسن روحانی» و در انتخاباتی که از قبل مهندسی‌شده هم به نظر می‌رسید جای خود را به «کیومرث هاشمی» داد.

حالا «کیومرث هاشمی» که در انتخابات ریاست جمهوری امسال برای «ابراهیم رئیسی» فعالیت کرده بود هم باید جای خود را به یکی از مهره‌های قابل اعتماد دولت می‌داد. پس در یک چیدمان مهندسی‌شده، «صالحی امیری» به عنوان کاندیدای ریاست کمیته المپیک به مهمترین ساختمان ورزش ایران نزدیک شد.

صبح امروز (دوشنبه) انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک ایران برگزار شد. در بخش ریاست سید رضا صالحی امیری و «محمود خسروی وفا» از پیش ثبت‌نام کرده بودند. از قبل هم قابل پیش‌بینی بود که ثبت‌نام «محمود خسروی وفا» نمایشی باشد. او طی سه دهه اخیر کمترین میلی به حضور در پست‌های بالای مدیریت ورزش ایران نشان نداده و فقط بخش پارالمپیک ایران را مدیریت کرده است. خسروی وفا در ابتدای جلسه از نامزدی خود کنار کشید.

صالحی امیری بدون رأی‌گیری و فقط با قیام حاضران در جلسه به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک ایران انتخاب شد. نه رقیبی داشت و نه حتی مخالفی جدی. او حالا رئیس مهم‌ترین سازمان ورزشی ایران است که از سوی کمیته بین‌المللی المپیک و فدراسیون‌های بین‌المللی به رسمیت شناخته می‌شود. براساس قانون کمیته بین‌المللی المپیک، به دلیل جدایی سیاست از ورزش، وزارت ورزش و جوانان یا سازمان‌های ورزشی که با حکم رجل سیاسی اداره می‌شوند، برای IOC معتبر نیستند. بااین‌حال، ایران طی سال‌های اخیر به خوبی موفق شده انتخابات کمیته ملی المپیک ایران را مهندسی کند.

در سایر انتخابات کمیته المپیک «شاهرخ شهنازى» با ٣٨ راى به عنوان دبیرکل انتخاب شد. همچنین «طاهره طاهریان» با  ٣٥ راى و «فضل الله باقرزاده» با ٢٥ راى انتخاب به عنوان نایب رئیس این کمیته شدند. «رباب شهریان» با ٢٠ راى و «هادى ساعى» با ١٩ راى از رسیدن به پست نایب رییسی بازماندند.

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}