close button
آیا می‌خواهید به نسخه سبک ایران‌وایر بروید؟
به نظر می‌رسد برای بارگذاری محتوای این صفحه مشکل دارید. برای رفع آن به نسخه سبک ایران‌وایر بروید.
تغییر سایت‌ها
مجلس

رای بدهیم یا نه؟ آخرین نظرات موافقان و مخالفان شرکت در انتخابات

۱ اسفند ۱۳۹۸
مهرداد خیراندیش
خواندن در ۷ دقیقه
رای بدهیم یا نه؟ آخرین نظرات موافقان و مخالفان شرکت در انتخابات

فرصت تبلیغات کاندیداهای انتخابات مجلس شورای اسلامی ساعت ۸ صبح پنج‌شنبه ۱ اسفند به پایان رسید و انتخابات تا ساعاتی دیگر در روز جمعه ۲ اسفند برگزار می‌شود.

این انتخابات در ۲۰۸ حوزه انتخابیه برگزار می شود و ۲۹۰ نفر را، مشروط به کسب حداقل ۲۰ درصد آراء ماخوذه، راهی بهارستان خواهد کرد.

انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی در شرایطی بسیار متفاوت از دوره گذشته برگزار خواهد شد. 

انتخابات مجلس دهم در شرایطی برگزار شد که اعتماد به ساختارهای انتخابی جمهوری اسلامی به‌واسطه‌ دستاوردهای دولت روحانی در حیطه سیاست خارجی و مشخصا در بحث توافق هسته‌ای تا حدی افزایش یافته بود.

بنابر آمارهای رسمی، نزدیک به ۶۲ درصد واجدان شرایط در آن انتخابات شرکت کردند و  اصلاح‌طلبان و نزدیکان به دولت حسن روحانی توانستند با کسب ۱۲۶ کرسی اکثریت مجلس دهم را در دست بگیرند.

 زلزله‌های سیاسی چهار سال گذشته شرایط کشور را به طور کامل تغییر داده است. 

در حوزه سیاست خارجی، با خروج ایالات متحده از توافق برجام و پایان عملی این توافق، اقتصاد از پیش بحرانی‌تر شده و در ساحت سیاست داخلی، اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ فضای سیاسی ایران را زیر و رو کرده است.

سرکوب خشونت‌بار تظاهرات دی ماه ۱۳۹۶ معترضان به حکومت را نسبت به اصلاح پذیری نظام دچار تردید اساسی کرد و قتل عام بی سابقه آبان ۱۳۹۸ دریایی از خون را میان آن‌ها و حکومت قرار داد. اما مهمتر از اینها مسلط کردن مجمع تشخیص مصلحت نظام بر مجلس و تشکیل شورای هماهنگی سران قوا و اتخاذ تصمیم بدون نظر مجلس است که عملا نهاد پارلمان را در ایران بلااثر کرده است.

در این شرایط، فضای بحث‌ها درباره شرکت یا عدم شرکت در انتخابات نیز زیرو رو شده است.

پیام‌هایی متفاوت از زندان

پیام‌هایی که زندانیان سیاسی درباره انتخابات پیش روی مجلس منتشر کرده‌اند و تفاوت آن‌ها با پیام هایی که در چند دوره گذشته از زندان صادر می‌شد گویای فضای حاکم بر جامعه ایران در آستانه انتخابات است.

در سال ۱۳۹۲ و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، گروهی از زندانیان سیاسی که در میان آن‌ها نام‌هایی چون ابوالفضل قدیانی، علیرضا رجایی، عبدالله مومنی و مصطفی تاجزاده دیده می‌شد با ارسال نامه‌ای مخفی به سید محمد خاتمی از او خواستند که در انتخابات شرکت کرده و این امر را به آزادی آن‌ها مشروط نکند.  

این افراد که از بازداشت‌شدگان بعد از حوادث انتخابات سال ۱۳۸۸ بودند، انتخابات را امکانی برای «اصلاح امور از طریق حاکمیت قانون و ساز و کارهای دموکراتیک» دانسته بودند.

پیام‌هایی که در آستانه انتخابات مجلس یازدهم از زندان می‌رسد فضایی بسیار متفاوت دارند.

در روز دوشنبه ۲۷ اسفند، ۱۲ زندانی سیاسی زن محبوس در زندان اوین، با انتشار بیانیه‌ای  انتخابات را بی‌فایده خوانده و خواهان تحریم آن شدند.

این ۱۲ زن زندانی سیاسی در بیانیه خود نوشتند: «هر کسی که پای صندوق‌های رای می‌رود اثر انگشتش بر روی ماشه‌ اسلحه‌ای که به سمت جوانان انقلابی شلیک می‌شود ثبت خواهد شد و نشان تاییدی بر نظام حاکم و جنایاتش است.»

پیش از آن نرگس محمدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان زنجان نیز از مردم خواسته بود با تحریم گسترده انتخابات به سیاست‌های سرکوب‌گرانه حکومت جمهوری اسلامی، پاسخ دهند.

رای دهندگان دیروز، تحریم کنندگان امروز

بسیاری از فعالان سیاسی که در دوره‌های گذشته انتخابات مجلس و ریاست جمهوری مدافع مشارکت بودند در این دوره به صف تحریم‌کنندگان پیوسته‌اند.

عبدالله مومنی که در سال ۹۲ از زندان اوین خاتمی را به شرکت در انتخابات فراخوانده بود، با اشاره به رد‌صلاحیت داوطلبان به عنوان دلیل شرکت نکردن در انتخابات، نوشته: همانگونه که افراد در رای دادن محق هستند در رای ندادن نیز محق هستند. از آنجا که شورای نگهبان در انتخابات حق انتخاب را از مردم سلب نموده ونیز حاکمیت به انحای مختلف نهاد انتخابات را ناکارآمد و بی اثر و بلاوجه ساخته است، در همراهی با مردم کشورم از رای دادن امتناع می ورزم.

مصطفی تاجزاده، از چهره‌های پر نفوذ جریان اصلاح‌طلب نیز با تشریفاتی خواندن انتخابات دوم اسفند گفته ، در اعتراض به مهندسی شدن انتخابات رای نمی‌دهد.

ابوالفضل قدیانی، دیگر زندانی سیاسی دعوت کننده خاتمی به انتخابات در سال ۹۲ نیز این بار در بیانیه‌ای به شدت به اصلاح‌طلبانی که خواهان شرکت در انتخابات هستند حمله کرده و از تمام نیروهای دموکراسی‌خواه خواسته تا انتخابات مجلس را با «تمام توان» تحریم کنند.

مجلس بی‌تاثیر است

نظارت استصوابی و رد صلاحیت بی‌سابقه داوطلبان انتخابات مجلس تنها استدلال مخالفان شرکت در انتخابات نیست. علاوه بر آن، این مخالفان به بی‌تاثیر بودن مجلس، به عنوان دلیل شرکت نکردن در انتخابات نیز اشاره‌ می‌کنند.

مهدی محمودیان، فعال سیاسی اصلاح‌طلب که تازگی از بازداشت وزارت اطلاعات آزاد شد در این باره نوشته: فارغ از موضوع نظارت استصوابی که از اساس انتخابات را به چالش کشیده است و با آنکه معتقدم کم هزینه‌ترین راه رسیدن به دموکراسی و سپس توسعه پایدار از صندوقهای رای می‌گذرد، اما از آنجایی که این مجلس را فاقد هرگونه تاثیر گذاری در سپهر سیاسی کشور می‌دانم در این انتخابات فرمایشی رای نمی‌دهم.

عبدالله رمضانزاده، سخنگوی سابق دولت خاتمی نیز با اشاره به حذف مجلس از تصمیم گیری‌های سیاسی اظهار کرده‌: دوستان اصلاح طلبی که در پی تایید صلاحیت هستید! فرض کنید همه ۲۹۰ نفر نماینده مجلس بعد از شما باشند، آیا تصور میکنید با وجود شورای نگهبان، کمیته سیاست های کلی مجمع،شورای انقلاب فرهنگی، شورای عالی فضای مجازی، شورای عالی امنیت ملی و شورای سران قوا شما می توانید نقشی در قانونگذاری داشته باشید؟

تحریم به عنوان گامی در راه براندازی

عمار ملکی، تحلیلگر سیاسی و استاد دانشگاه معتقد است شرکت نکردن در انتخابات حکومت را عوض نمی‌کند اما گامی در راه براندازی است. به عقیده او: رای دادن در انتخابات جمهوری اسلامی، استفاده از حق انتخاب نیست؛ انتخاب رنگ باتومی است که قرار است با آن به سرتان بزنند؛ انتخاب این است که چه‌کسی به خودتان و عزیزانتان شلیک کند!

او ادامه می‌دهد: تحریم انتخابات رژیم را عوض نمی‌کند، اما برای پایان یک کابوس، باید اول از خواب بیدار شد!

منوچهر بختیاری، پدر پویا بختیاری از جانباختگان اعتراضات آبان ماه نیز انتخابات دوم اسفند را «فرمایشی» و شرکت در آن را «خیانت به خون جان‌باختگان میهن» خوانده است.

بختیاری که پیش از این در آستانه چهلم جانباختگان اعتراضات آبان ماه برای مدتی بازداشت شده بود درباره دلایل خود برای تحریم انتخابات نوشته: «آقایان می‌فرمایند: مردم رای بدهید. رای به چه کسی بدهند؟ به بی عدالتی، به ناحق کردن حقوق مردم، به فقر و گرانی.... به هر روز کوچکتر شدن سفره مردم، به دزدی و اختلاس مسوولان، و یا متلاشی شدن جمجمه پویای عزیزم به دستور ملا؟... من به عنوان پدر داغدار پویا اعلام می‌کنم شرکت در انتخابات فرمایشی حکومت خیانت به خون جانباختگان میهن و آینده جوانان و نابودی کشور، قرآن، اسلام و قبول ظلم و ستم است.»

موافقان شرکت در انتخابات چه می‌گویند؟

مقامات حکومتی و فعالان سیاسی حکومتی، از جمله تعدادی از کسانی که از رد صلاحیت داوطلبان مورد نظر خود انتقاد کرده‌ بودند، بر لزوم مشارکت هرچه بیشتر مردم در این انتخابات تاکید کرده و آن را برای حفظ نظام جمهوری اسلامی لازم دانسته‌اند.

صادق لاریجانی، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام از مردم خواسته برای «بطلان تخیلات خامی که دشمنان در انصراف ملت از انقلاب» دارند، در انتخابات شرکت کنند.

حشمت‌الله فلاحت پیشه، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، هم با بیان اینکه نباید خودمان را از انتخاب محروم کنیم، گفته: چه مردمان به صحنه بیایند چه نیایند، مجلس کار خودش را انجام می‌دهد.

محمد هاشمی، برادر هاشمی رفسنجانی و نزدیک به حزب کارگزاران سازندگی نیز ضمن انتقاد از «بی دقتی» شورای نگهبان در بررسی صلاحیت‌ها، گفته: شرکت در انتخابات از جهت خارجی جنبه بازدارندگی دارد و هر چه ضریب مشارکت بالا برود بازدارندگی بیشتری برای کشور خواهد داشت و اگر این مشارکت پایین بیاید، دشمن امیدوار می‌شود.

تعدادی از طرفداران مشارکت در انتخابات نیز نسبت به عواقب شرکت نکردن در آن به مردم هشدار داده‌اند. حسام الدین آشنا با هشدار درباره عواقب این تصمیم نوشته: قهر با صندوق،  قهر با دولت یا شورای نگهبان نیست بلکه در عمل  یعنی: افزایش تحریم و فشار حداکثری، افزایش احتمال هجوم نظامی، افزایش عملیات تخریبی منافقین، افزایش بودجه رسانه‌های مزدور، کاهش تاب‌آوری ملی و کاهش قدرت چانه‌زنی سیاسی!

یکی از کاربران توییتر به استدلال آشنا واکنش نشان داده و گفته: این تحلیل را نتوانستی به ۱۲ نفر اعضای شورای نگهبان بقبولانی که اینجور رد‌صلاحیت نکنند؛ آن وقت توقع داری هشتاد میلیون نفر با این استدلال قانع شوند؟

بهزاد نبوی، فعال سیاسی عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی هم گفته ممکن است مردم از شرکت نکردن در انتخابات پشیمان شوند. 

کفه سنگین تحریم کنندگان

نگاهی به نتایج نظرسنجی‌هایی که درباره مشارکت مردم در انتخابات مجلس یازدهم انجام شده، نشان می‌دهد که استدلال های مخالفان شرکت در انتخابات در بین مردم خواهان بیشتری دارد. این مساله تکرار مشارکت ۶۲ درصدی انتخابات مجلس دهم را ناممکن کرده و به این ترتیب باید انتظار داشت که بحران مشروعیت نظام از گذشته نمایان‌تر شود. محمد جواد ظریف، وزیر خارجه دولت روحانی در یک کنفرانس مطبوعاتی گفته بود: اگر ما مردم را سرکوب می‌کنیم، پس چرا هر بار ۷۳ درصد از آن‌ها در انتخابات شرکت می کنند و به ما رای می‌دهند؟

با سقوط آزاد نرخ مشارکت در این دوره از انتخابات مجلس باید منتظر ماند و دید که مقامات جمهوری اسلامی چه استدلال تازه‌ای را برای توجیه سرکوبگری خود پیدا خواهند کرد.

ثبت نظر

گزارش

چه‌طور نامه‌ها و اسناد جعلی و اصلی را از هم تشخیص دهیم؟

۱ اسفند ۱۳۹۸
مریم دهکردی
خواندن در ۶ دقیقه
چه‌طور نامه‌ها و اسناد جعلی و اصلی را از هم تشخیص دهیم؟