گزارش

ضریب نفوذ اینترنت در مدارس روستایی ایران بالاتر از میانگین جهانی است؟

۲۸ خرداد ۱۴۰۱
ایران وایر
خواندن در ۱۰ دقیقه
اصغر جهانگیر، معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، روز ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ در نشست توسعه همکاری وزارت آموزش و پرورش با معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه، مدعی شد: «ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی (ایران)، نسبت به میانگین جهانی بالاتر است».
اصغر جهانگیر، معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، روز ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ در نشست توسعه همکاری وزارت آموزش و پرورش با معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه، مدعی شد: «ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی (ایران)، نسبت به میانگین جهانی بالاتر است».
جهانگیر گفته است فضای مجازی یکی از زمینه‌های بروز و افزایش آسیب‌های اجتماعی است. ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی نسبت به میانگین جهانی بالاتر است، اما آموزش‌های لازم در خصوص نحوه به‌کارگیری اینترنت ارائه نشده است
جهانگیر گفته است فضای مجازی یکی از زمینه‌های بروز و افزایش آسیب‌های اجتماعی است. ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی نسبت به میانگین جهانی بالاتر است، اما آموزش‌های لازم در خصوص نحوه به‌کارگیری اینترنت ارائه نشده است
۱۳ میلیون نفر از جمعیت ایرانیان از اینترنت استفاده نمی‌کنند
۱۳ میلیون نفر از جمعیت ایرانیان از اینترنت استفاده نمی‌کنند
طبق آخرین آمار، ۳۵۰۰ روستا دارای ارتباطات حداقلی هستند و ۴۰۰۰ روستای کشور هیچ ارتباط اینترنتی ندارند.
طبق آخرین آمار، ۳۵۰۰ روستا دارای ارتباطات حداقلی هستند و ۴۰۰۰ روستای کشور هیچ ارتباط اینترنتی ندارند.

«اصغر جهانگیر»، معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، روز ۲۵خرداد۱۴۰۱ در نشست توسعه همکاری وزارت آموزش و پرورش با معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، مدعی شد: «ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی (ایران)، نسبت به میانگین جهانی بالاتر است». او در این نشست اظهار داشت: «فضای مجازی یکی از زمینه‌های بروز و افزایش آسیب‌های اجتماعی است. ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی نسبت به میانگین جهانی بالاتر است، اما آموزش‌های لازم در خصوص نحوه به‌کارگیری اینترنت ارائه نشده است. آسیب‌های ناشی از فضای مجازی در روستاها بیشتر است و این نشان از ضعف در نحوه استفاده از فضای مجازی است.»

آیا ضریب نفوذ اینترنت در روستاهای ایران از میانگین جهانی بالاتر است؟ آیا روستاییان در ایران بیش از میانگین جهانی به اینترنت دسترسی دارند؟ آیا داشتن کانکشن یا آنتن‌دهی اپراتورها برای داشتن دسترسی به اینترنت کافی است؟ «ایران‌وایر» در این گزارش می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد.

ضریب نفوذ اینترنت در ایران

سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در آخرین گزارش رسمی که اردیبهشت ۱۴۰۱ منتشر کرده، ضریب نفوذ اینترنت در ایران، را بیش از ۱۲۷ درصد اعلام کرده و آورده است: «ضریب نفوذ اینترنت همراه و ثابت کشور با رشد تقریبا ۲۰ درصدی از ۱۲۷ درصد عبور کرده که از این میزان ۱۳.۵ درصد سهم اینترنت ثابت و ۱۱۴ درصد سهم اینترنت همراه است».

این سازمان پیش‌تر در سال ۱۳۹۹ در گزارشی آورده بود: «بر‌اساس این گزارش تعداد اشتراک‌های پهن باند ثابت از ۵۸ هزار و ۳۱۰ اشتراک در سال ۹۲ به ۹ میلیون و ۴۷۹ هزار و ۳۳۷ اشتراک در سال جاری و در حوزه پهن باند سیار از اشتراک صفر در سال ۹۲ به ۷۶ میلیون و ۵۳۱ هزار و ۱۷۶ اشتراک در سال ۹۹رسیده است. بر همین اساس ضریب نفوذ پهن باند ثابت از ۷.۶۳ درصد در سال ۹۲ به ۱۱.۲۸ درصد در سال جاری و ضریب نفوذ پهن باند سیار از صفر درصد در سال ۹۲ به ۹۱.۰۷ درصد در سال ۹۹ رسیده است».

آیا ضریب نفوذ پهن باند ۱۳.۵ درصدی اینترنت ثابت و ۱۱۴ درصدی اینترنت سیار بالاتر از میانگین جهانی است؟

اتحادیه بین‌المللی مخابرات ITU، در گزارش سالانه ۲۰۲۲ تصویری شفاف از میزان دسترسی مردم دنیا به اینترنت ارائه کرده است. این اتحادیه بین دسترسی به اینترنت به معنای وجود کانکشن و آنتن‌دهی با استفاده از اینترنت، به معنای امکان استفاده اعم از برخورداری از اینترنت پرسرعت (۴جی)، ابزار اتصال به اینترنت (کامپیوتر، تبلت یا گوشی تلفن)، دانش استفاده و احساس نیاز به اینترنت تفاوت قائل و معتقد است صرف وجود کانکشن به معنای امکان استفاده از اینترنت نیست. این اتحادیه اعلام کرده ۹۵ درصد مردم دنیا به اینترنت دسترسی دارند؛ ولی تنها ۶۳ درصد مردم دنیا از اینترنت استفاده می‌کنند. رنگ آبی در نمودار زیر به معنای استفاده از اینترنت، رنگ سبز به معنی دسترسی بدون استفاده به اینترنت و رنگ نارنجی به معنای دسترسی نداشتن به اینترنت است:

 

همانطور که در نمودار بالا مشخص است، جز قاره آفریقا که حدود ۱۸ درصد مردم اساسا به اینترنت دسترسی ندارند، در مابقی مناطق دنیا عدم دسترسی به اینترنت ۶ درصد به پایین است یعنی امروزه تقریبا در همه مناطق دنیا اینترنت وجود دارد و هدف این است که تا سال ۲۰۳۰ این پنج،شش درصد نیز به صفر برسد.

بنابر آنچه در نمودار بالا آمده، حدود ۹۸ درصد مردم در قاره آسیا و اقیانوسیه به اینترنت دسترسی دارند؛ ولی تنها ۶۱ درصد از اینترنت استفاده می‌کنند و ۳۷ درصد به دلیل گرانی اینترنت، نداشتن ابزار اتصال، احساس بی‌نیازی یا سرعت پایین اینترنت، از اینترنت استفاده نمی‌کنند. ایران نیز در این آمار گنجانده شده ولی به نظر ایران وضعیت بهتری از میانگین منطقه آسیا و اقیانوسیه دارد. جدول زیر نشان می‌دهد که ۱۳ میلیون نفر از جمعیت ایرانیان از اینترنت استفاده نمی‌کنند: 

 

تا اینجا روشن است که هم ضریب نفوذ اینترنت و هم میزان استفاده از اینترنت در ایران از میانگین جهانی بیشتر است. 

 

نقشه بالا نشان می‌دهد که ایران در میان کشورهایی با بیشترین استفاده از اینترنت توسط شهروندان قرار دارد، ولی این پرسش باقی است که آیا ضریب نفوذ و میزان استفاده از اینترنت در مناطق روستایی ایران نیز از میانگین جهانی بیشتر است؟

اتحادیه بین‌المللی مخابرات ITU در این گزارش، میانگین ضریب نفوذ اینترنت سیار جی۳ و جی۴ در مناطق روستایی دنیا به طور میانگین نزدیک به ۹۰ درصد است:

 

اطلاعات مندرج در همین گزارش نشان می‌دهد که به طور میانگین تنها ۳۹ درصد جمعیت روستایی دنیا از اینترنت استفاده می‌کنند:

اطلاعات موجود نشان می‌دهد که ضریب نفوذ اینترنت در مناطق روستایی ایران از میانگین جهانی (۹۰ درصد) پایین‌تر است. باشگاه خبرنگاران جوان در سال ۱۳۹۹ با بررسی اظهارات مسئولان شرکت مخابرات و اپراتور‌های ارائه‌دهنده اینترنت همراه کشور به این جمع‌بندی رسیده که ۸۶ درصد جمعیت روستایی کشور به اینترنت دسترسی دارد. در این گزارش آمده است: «سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در قالب تجهیز روستا‌ها و مناطق کمتر برخوردار کشور از محل USO همراه اول را موفق به پوشش دهی ۸۶ درصد از جمعیت روستایی با سرویس‌های خود قرار داده و گسترده‌ترین شبکه را در زمینه ارتباطات سیار ایجاد کند.»

اما «ایرج روحی»، مجری توسعه ارتباطات روستایی وزارت ارتباطات در فروردین ۱۴۰۱ اعلام کرده که تنها ۸۳ درصد روستاهای بالای ۲۰ خانوار به اینترنت متصل شده‌اند. او به ایرنا گفته است: «اکنون حدود ۸۳ درصد از روستاهای بالای ۲۰ خانوار کشور به اینترنت با کیفیت متصل هستند و تا پایان ۱۴۰۱ همه روستاهای ایران به شبکه ارتباطی پایدار و پرسرعت کشور متصل خواهند شد. طبق آخرین آمار، ۳۵۰۰ روستا دارای ارتباطات حداقلی هستند و ۴۰۰۰ روستای کشور هیچ ارتباط اینترنتی ندارند. وزارت ارتباطات برای حذف این شکاف اجتماعی مکلف است، همه این هفت هزار و ۵۰۰ روستا را به شبکه ارتباطی پایدار و پرسرعت متصل کند.»

دسترسی به کامپیوتر، لپتاپ، تبلت و گوشی تلفن در ایران

دسترسی به اینترنت یک بحث است و امکان استفاده از اینترنت بحث دیگری است که نمی‌توان از کنار آن گذشت، چراکه برای استفاده از اینترنت هم لوازم و هم دانش و هم احساس نیاز لازم است وجود داشته باشد. متاسفانه اطلاعات مرکز ملی آمار ایران در خصوص وضعیت خانوار ایرانی براساس دسترسی به لوازم اتصال به اینترنت چندان به روز نیست. آخرین اطلاعات منتشره در گزارش وضعیت فرهنگی، اجتماعی ایران در بهار ۱۴۰۰ در جدول مربوط به وضعیت خانوارها براساس دسترسی به رایانه در محل سکونت به سال ۱۳۹۶ باز می‌گردد. اطلاعات موجود در این گزارش نشان می‌دهد، در سال ۱۳۹۶ کمتر از ۷۰ درصد ایرانیان (۷۸ درصد جامعه شهری و ۴۴ درصد جامعه روستایی) به کامپیوتر، لپ‌تاپ یا تبلت دسترسی داشته‌اند. این آمار احتمالا در سال‌های بعد افزایش یافته ولی آمار به روزی در دست نیست:

آمار رسمی نشان می‌دهد که اینترنت سیار ضریب نفوذ بالایی در ایران دارد و بیشتر ایرانیان از طریق گوشی تلفن همراه به اینترنت متصل هستند؛ ولی وضعیت دسترسی به اینترنت ثابت هم در مناطق شهری و هم روستایی پایین است و تنها شامل ۱۳ درصد ایرانیان می‌شود.

اطلاعات مندرج در گزارش وضعیت اجتماعی، فرهنگی ایران در بهار ۱۴۰۰ نیز نشان می‌دهد که ۷۲ درصد ایرانیان در محل سکونت در سال ۱۳۹۶ به پهنای باند ثابت و سیار دسترسی داشته‌اند که این آمار در مناطق شهری ۷۷ درصد و در مناطق روستایی ۵۷ درصد بوده است. 

 

 

با این وجود این نکته را نمی‌توان نادیده گرفت که امروزه جز در مناطقی از آفریقا که هنوز دسترسی و میزان استفاده از اینترنت آمار پایینی دارد، تقریبا در دنیا اینترنت مثل آب و برق به مصرف روزانه مردم تبدیل شده و تقریبا همه جای دنیا (جز بخش‌هایی از قاره آفریقا) دیگر دسترسی و استفاده از اینترنت امری پیش پا افتاده است. آنچه امروز در دنیا مطرح است و تلاش‌هایی برای بهبود آن در دست انجام است، «سرعت و قیمت اینترنت» است که از این حیث کیفیت اینترنت ایران تعریف چندانی ندارد و گزارش‌های سازمان مقررات و ارتباطات رادیویی از کاهش سرعت اینترنت همزمان با افزایش مصرف اینترنت حکایت دارد.

فکت‌نامه در گزارشی آورده است: «سرعت اینترنت نسل ۴ در یک سال گذشته به‌خاطر عدم توسعه متوازن با افزایش مصرف کاربران، کاهش یافته است. مطابق گزارش ۲ اسفند سازمان مقررات و ارتباطات رادیویی، حجم دیتای مصرفی مشتریان (Payload) همراه اول با رشد بیش از ۴۰درصد، از ۱۲هزار ترابایت به ۱۷هزار ترابایت رسیده‌ است. همچنین با وجود اینکه سرعت (Throughput) نسل ۳ همراه اول از ۳/۳ به ۴ مگابیت در ثانیه رسیده اما اینترنت نسل ۴ این شرکت، در یک‌سال گذشته از ۸/۶ مگابیت در ثانیه به ۸/۲ مگابیت در ثانیه رسیده است. لازم به ذکر است که در انتهای گزارش آمده که سهم نسل ۳ تنها ۱۶ درصد از ترافیک همراه اول است. این گزارش در ادامه در بخش تجزیه و تحلیل اطلاعات ایرانسل می‌نویسد، دیتای مصرفی مشتریان (Payload) این اپراتور در یک سال گذشته از ۱۲هزار ترابایت به ۱۷هزار ترابایت رسیده است (تقریبا هم‌اندازه همراه اول ۴۰ درصد رشد).  همچنین با وجود اینکه سرعت (Throughput) نسل ۳ ایرانسل از ۱/۸ به ۲/۳ مگابیت در ثانیه رسیده اما اینترنت نسل ۴ این شرکت، در یک‌سال گذشته از ۱۲/۲ مگابیت در ثانیه به ۱۱/۱۱ مگابیت در ثانیه رسیده است». 

چند درصد مدارس روستایی کشور به اینترنت متصل هستند؟

خبرگزاری همشهری با بررسی آمار روستاهایی که تحت پوشش اپراتورهای موبایل هستند، آمار خوشبینانه دانش‌آموزان روستایی برخوردار از اینترنت در ایران را ۷۰ درصد دانسته و آورده است که یک‌سوم دانش‌آموزان روستایی هیچ‌گونه دسترسی به اینترنت ندارند. در این گزارش آمده است: «تعداد کل روستاهایی که سه اپراتور اصلی تلفن همراه پوشش می‌دهند، چیزی حدود ۶۳ هزار و ۵۲۷ روستاست. البته این آمار بسیار ساده محاسبه شده، یعنی طبیعتا بسیاری از این روستاهای تحت پوشش بین این اپراتورها مشترک است و حتما روستاهایی وجود دارد که به‌طور همزمان، سه اپراتور همراه اول، ایرانسل و رایتل آن را پوشش می‌دهند و در آنجا خدمات ارائه می‌کنند. پس حتما تعداد روستاهایی که این سه اپراتور تحت پوشش قرار داده‌اند، کمتر از این عدد خواهد بود. با وجود این، حدود یک‌سوم روستاهای کشور (تعداد کل روستاها ۹۸ هزار و ۱۰۰ روستا) تحت پوشش اینترنت همراه نیست و مردم و دانش‌آموزان و این روستاها به اینترنت دسترسی ندارند». اظهارات وزیر آموزش و پرورش دولت روحانی هم این گزارش را تایید می‌کند. حاجی میرزایی در فروردین ۱۳۹۹ می‌گوید: «براساس برآوردهای ما ۷۰ درصد دانش‌آموزان به اینترنت، تلفن همراه، تبلت و وسیله‌ای که ارتباط را برقرار کنند، دسترسی دارند و۳۰ درصد مناطق آموزشی و مدارس دسترسی ارتباطی برای برقراری آموزش‌های مجازی را ندارند.» اگرچه وزیر آموزش و پرورش تفکیکی بین مدارس شهری و روستایی قائل نشده ولی قاعدتا مناطق آموزشی کم‌برخوردار از اینترنت، باید بیشتر شامل مدارس مناطق روستایی باشد.

ضمن اینکه تلاش‌ها برای اتصال مدارس مناطق روستایی کشور به شبکه ملی اطلاعات به دلیل نبودِ زیرساخت‌ها در برخی مناطق روستایی با موانعی روبه‌رو شده است. مدیرعامل شرکت مخابرات ایران در مرداد ۱۴۰۰ با بیان اینکه ۶۴ درصد کل مدارس کشور به شبکه ملی اطلاعات متصل شده‌اند گفته است: «جمع کل مدارس ابلاغی به شرکت مخابرات ایران برای کل طرح، ۸۱ هزار و ۵۹۰ مدرسه بوده که با تلاش مجموعه مخابرات تا مرداد ۱۴۰۰، تعداد ۴۵ هزار و ۳۶۷ مدرسه از مزایای اتصال به شبکه ملی اطلاعات از طریق ارتباطات ثابت یا سیار بهره‌مند شده‌اند. در این مدت ۳۳ هزار و ۳۰۷ مدرسه از امکان تغییر سرویس موجود به سرویس مدارس که یک سرویس ویژه با امکانات مناسب برای مدارس است، استفاده کرده و تغییر سرویس داده‌‌اند و مدارس و دانش‌آموزان از سال تحصیلی جدید با شرایط بهتری می‌توانند از این امکانات استفاده کنند. ۱۲ هزار و ۶۰ مدرسه، هیچ سرویسی برای ارتباط با شبکه ملی اطلاعات نداشتند.»

بنابراین مجموعه بررسی‌ها نشان می‌دهد که دسترسی خانوار ایرانی به اینترنت به طور متوسط از میانگین جهانی بالاتر است، ولی ضریب نفوذ اینترنت در مناطق روستایی ایران از میانگین جهانی بالاتر نیست. گزارش سال ۲۰۲۲ اتحادیه بین‌المللی مخابرات نشان می‌دهد که متوسط جهانی دسترسی خانوار در دنیا به اینترنت ۶۶ درصد است، اما در ایران در سال ۱۳۹۶ حدود ۶۹ درصد بوده که الان این رقم افزایش یافته، اما ضریب نفوذ اینترنت در مناطق روستایی در دنیا به طور متوسط ۹۰ درصد است؛ اما این رقم در ایران چیزی حدود ۸۵ درصد است.

جمع‌بندی

«اصغر جهانگیر»، معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، روز ۲۵خرداد۱۴۰۱ در نشست توسعه همکاری وزارت آموزش و پرورش با معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، مدعی شد: «ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی (ایران)، نسبت به میانگین جهانی بالاتر است.» بررسی‌های «ایران‌وایر» نشان می‌دهد که این ادعا چندان با واقعیت تطابق ندارد.

گزارش سال ۲۰۲۲ اتحادیه بین‌المللی مخابرات ITU ضریب نفوذ اینترنت در مناطق روستایی دنیا را حدود ۹۰ درصد اعلام کرده است؛ ولی گزارش‌های داخلی نشان می‌دهد که ضریب نفوذ اینترنت در مناطق روستایی ایران چیزی حدود ۸۵ درصد و کمی کمتر از میانگین جهانی است. 

گزارش‌های داخلی حاکی است که ۳۰ درصد دانش‌آموزان و مدارس روستایی به اینترنت دسترسی ندارند؛ ضمن اینکه فقط مساله نفوذ اینترنت نیست، بلکه مشکل اصلی دسترسی نداشتن به لوازم، دانش و احساس نیاز به استفاده از اینترنت است که سبب شده هم در ایران و هم در دنیا بخش قابل توجهی از مردم، به‌رغم دسترسی به اینترنت نتوانند از اینترنت استفاده کنند. 

بنابراین «ایران‌وایر» به ادعای اصغر جهانگیر، معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، مبنی بر اینکه: «ضریب نفوذ اینترنت حتی در مدارس روستایی (ایران)، نسبت به میانگین جهانی بالاتر است» نشان «حقیقت ندارد» می‌دهد. 

ثبت نظر

بلاگ

احتمال دخالت علم‌الهدی برای عدم صدور مجوز جراحی تصدیق جنسیت در مشهد

۲۸ خرداد ۱۴۰۱
رنگین کمان ایران
خواندن در ۶ دقیقه
ضریب نفوذ اینترنت در مدارس روستایی ایران بالاتر از میانگین جهانی است؟