close button
آیا می‌خواهید به نسخه سبک ایران‌وایر بروید؟
به نظر می‌رسد برای بارگذاری محتوای این صفحه مشکل دارید. برای رفع آن به نسخه سبک ایران‌وایر بروید.
گزارش

تشدید علائم فقر فزاینده در ایران؛ افزایش فرار بیماران از بیمارستان

۱۵ مهر ۱۴۰۲
شهره مهرنامی
خواندن در ۶ دقیقه
یک پزشک عمومی در تهران نیز به ایران‌وایر گفت که فرار بیماران از بیمارستان یا درخواست بیماران از دیگران برای پرداخت بخشی از هزینه درمان‌شان مدتی است که بیشتر شده است
یک پزشک عمومی در تهران نیز به ایران‌وایر گفت که فرار بیماران از بیمارستان یا درخواست بیماران از دیگران برای پرداخت بخشی از هزینه درمان‌شان مدتی است که بیشتر شده است
بیمارانی که از بیمارستان فرار می‌کنند معمولا سرم‌شان را خودشان بیرون می‌کشند، لباس‌شان را در دستشویی یا جایی مثل آن عوض می‌کنند و وقتی که کسی حواسش نیست ظاهرا به عنوان همراه بیمار از بیمارستان خارج می‌شوند
بیمارانی که از بیمارستان فرار می‌کنند معمولا سرم‌شان را خودشان بیرون می‌کشند، لباس‌شان را در دستشویی یا جایی مثل آن عوض می‌کنند و وقتی که کسی حواسش نیست ظاهرا به عنوان همراه بیمار از بیمارستان خارج می‌شوند
بسیاری از بیماران به خاطر مشکلات مالی اصلا برای درمان بیماری خود به بیمارستان مراجعه نمی‌کنند
بسیاری از بیماران به خاطر مشکلات مالی اصلا برای درمان بیماری خود به بیمارستان مراجعه نمی‌کنند

در اشعار فارسی، طبیب و دست نوازشگر او درمانگر هر درد و رنجی است؛ از درد هجران و عشق گرفته تا زخم شمشیر. این روزها اما برخی از بیماران در ایران پس از مراجعه به پزشک و بیمارستان درد بزرگتری را به یاد می‌آورند که به ناچار از دامان طبیب می‌گریزند؛ درد فقر و بی‌پولی.

کافیست با یکی از کارکنان بخش درمان، پزشک، پرستار، نگهبان یا حتی مسوولان بیمارستان گپی کوتاه بزنید تا از تجربه‌های متفاوت خود از فرار بیماران از بیمارستان به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینه درمان بگویند.

***

هزینه درمان از دلایل سقوط به زیر خط فقر 

اگر چه مشکل تامین هزینه درمان برای اقشار کم‌درآمد از سالها پیش وجود داشت و دست کم دولت حسن روحانی هم به آن اذعان داشت، اما خبرها از افزایش تعداد موارد فرار بیماران فقیر در یک سال اخیر حکایت دارد. 

برخی فرار می‌کنند تا اگر تنگدست هستند، دست کم به زیر خط فقر سقوط نکنند. حدود چهار سال پیش «ایرج حریرچی»، قائم مقام وزیر بهداشت در دولت حسن روحانی به خبرنگاران گفت که سالانه ۴۳۰ نفر در ایران به خاطر هزینه‌های درمان به زیر خط فقر می‌روند. آن‌ها تنها پس انداز خود را خرج می‌کنند و وسایل خانه خود را می‌فروشند تا از پس هزینه‌های درمان برآیند.

این سخنان ایرج حریرچی در حالی بیان شد که وزارت‌خانه او هسته اصلی اجرای طرح تحول سلامت دولت روحانی بود. همان طرحی که قرار بود هزینه‌های درمان برای اقشار کم درآمد را کاهش دهد، اما سرانجام به دلیل مشکلات متعدد و نبود پژوهش کافی شکست خورد.

حالا، دولت ابراهیم رئیسی نه تنها طرحی را برای کاهش هزینه‌های درمان دنبال نمی‌کند، بلکه قطع ارز ۴۲۰۰ تومانی برای واردات بخش درمان باعث بالا رفتن هزینه‌های پزشکی شده است. بنابراین عجیب نیست که افرادی که تحمل ۴۰ درصدی و هزینه‌های سنگین زندگی را تحمل می‌کنند و به سختی از پس آن برمی‌آیند با مواجه شدن با قبض چند میلیون تومانی بیمارستان به فکر فرار از آنجا بیافتند.  

 

اولین هشدارها درباره افزایش  فرار بیماران

هنوز یک ماه از سال ۱۴۰۲ نگذشته بود که اخبار و هشدارها درباره افزایش فرار بیماران فقیر از بیمارستان‌ها منتشر شد. فروردین امسال «حسین کرمانپور»، مدیر اورژانس بیمارستان «سینا»،‌ در پیامی در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: «تعداد بیمارانی که مرخص شده اما با وجود داشتن بیمه درمانی پولی در بساط ندارند یا کتمان می‌کنند یا هر علت دیگر، رو به افزایش است. گاهی دیگر هم‌تختی‌های بیمار و گاهی پزشکان و‌پرستاران بخش پول روی هم می‌گذارند برای کمک و گاهی خود بیمارستان تخفیف می‌دهد! این روال تاب نخواهد آورد!»

اواخر همان ماه، «محمد شریفی مقدم»، دبیرکل خانه پرستار، هم به روزنامه «اعتماد» گفت که با افزایش فرار بیمارانی که توان پرداخت هزینه بیمارستان را ندارند، دریکی از بیمارستان‌های بزرگ تهران، برای جلوگیری از فرار بیماران فقیر، اتاقی جداگانه برای بیماران در حال بهبودی در نظر گرفته‌اند. او گفت: «بیماران تا زمان تسویه هزینه بیمارستان، در این اتاق به شکل محترمانه‌ای زندانی می‌شوند.»

 

راهکاری رایج در بخش زایمان

یکی از پزشکان شاغل در تهران درباره فرار بیماران از بیمارستان به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینه درمان به ایران‌وایر گفت که او و همکارانش بارها با چنین مواردی مواجه شده یا درباره آن شنیده‌اند،‌ اما تعداد آن در سال‌های اخیر بیشتر شده است.

او که در کمک به رفع آسیب‌های اجتماعی هم فعال است به ایران‌وایر گفت که موارد فرار بیماران در برخی از بیمارستان‌ها بیشتر است؛ معمولا یا بیمار فرار می‌کند یا این‌که سرپرست بیمار او را در بیمارستان رها می‌کند.

به گفته این پزشک، در بخش زایمان بیمارستان‌ها بسیار پیش آمده که بیمار گاه حتی بدون بردن نوزاد خود از بیمارستان فرار کرده و بیمارستان ناچار شده نوزاد را به شیرخوارگاه تحویل دهد.

او با بیان این‌که آمار دقیقی از چنین اتفاقاتی ندارد گفت که می‌داند که تعداد فرار بیماران یا رها کردن نوزادان بیشتر شده است. او در مورد تجربه شخصی خود گفت که وقتی در بخش «آی‌سی‌یو» نوزادان در کشیک بوده، بارها پیش آمده که والدین نوزاد به خاطر بالا نرفتن هزینه درمان درخواست داشتند نوزادشان زودتر مرخص شود، که به لحاظ درمانی امکان‌پذیر نبود.

برخی از والدین هم با طولانی شدن مدت حضور نوزاد در این بخش،‌ دیگر به سراغ او نیامدند. البته این موارد در میان مهاجران افغانستانی بیشتر از شهروندان ایرانی‌ است.

یک دانشجوی پزشکی هم با بیان مشاهدات خود در بیمارستان به ایران‌وایر گفت که شاهد فرار یک زن پس از زایمان از پنجره بوده تا ناچار نشود هزینه درمان را بپردازد. 

 

 آن‌قدر به بیمارستان نرفت تا وضعیتش بحرانی شد

یک پزشک عمومی در تهران نیز به ایران‌وایر گفت که فرار بیماران از بیمارستان یا درخواست بیماران از دیگران برای پرداخت بخشی از هزینه درمانشان مدتی است که بیشتر شده است. او گفت حتی وقتی خودش برای ویزیت و مداوا به بیمارستان مراجعه می‌کند بیماران زیادی را می‌بیند که از دیگران می‌خواهند هزینه ویزیت دکتر یا هزینه‌هایی مثل گچ گرفتن را برایشان پرداخت کنند. 

او توضیح داد که بسیاری از بیماران به خاطر مشکلات مالی اصلا برای درمان بیماری خود به بیمارستان مراجعه نمی‌کنند. او گفت: «من بیماری داشتم که آنقدر در رفتن به بیمارستان تعلل کرده بود که در نهایت او را با تنگی نفس خیلی شدید و در حالت رفتن به کاهش هوشیاری به بیمارستان آوردند.» 

به گفته او، بیمارانی که از بیمارستان فرار می‌کنند معمولا سرم‌شان را خودشان بیرون می‌کشند، لباس‌شان را در دستشویی یا جایی مثل آن عوض می‌کنند و وقتی که کسی حواسش نیست ظاهرا به عنوان همراه بیمار از بیمارستان خارج می‌شوند. به خصوص این‌که خروج از بیمارستان خیلی راحت‌تر از ورود به آن است؛ فقط اگر لباس بیمارستان به تن نداشته باشند، می‌توانند خودشان را به عنوان همراه بیمار معرفی کنند و با بیان این‌که می‌خواهند برای بیمارشان لباس و وسایل لازم بیاورند و به راحتی خارج می‌شوند.

این پزشک خانم توضیح داد که مکانیزمی برای کمک به بیمارانی که نمی‌توانند هزینه درمان خود را پرداخت کنند وجود دارد. در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی واحد مددکاری می‌تواند به بیمار کمک کند هزینه درمانش کم شود، اما با توجه به این‌که منابع مالی مراکز درمانی محدود شده، موارد تخفیف به بیمار بسیار کم شده است.

 

از کارگری تا گدایی

تجربه یک متخصص بیهوشی هم درباره رها کردن درمان به دلیل فقر جزییات تازه‌ای می‌دهد. او به ایران‌وایر گفت که یک کارگر ساختمانی که به خاطر کارهای سنگین بیماری هرنی (فتق) گرفته بود برای درمان به بیمارستان رفت. او به سختی هزینه درمان و عمل جراحی را فراهم کرده بود ولی پزشکان به او گفته بودند که برای این‌که هرنی برنگردد باید مش (توری مخصوص تقویت بافت) بگذارد. 

این فرد نتوانست هزینه گذاشتن مش را تامین کند و اگر چه بیماری هرنی را با عمل درمان کرده بود اما بیماری مدتی بعد از عمل برگشت و او هم به خاطر مشکلات مالی دیگر به سراغ درمان نرفت. این فرد همین خاطر کار خودش را از دست داد و حالا در کوچه و خیابان از در خانه‌ها گدایی می‌کند. 

گدایی که اگر غزلیات حافظ را خوانده باشد لابد در کوچه‌ها می‌خواند: «تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد.» چون اگر فقیر باشی و پایت به بیمارستان باز شود، باید بعد از درمان دو پای دیگر قرض بگیری و از آنجا فرار کنی.

ثبت نظر

گزارش

رولت روسی؛ پوتین می‌گوید با «قدرت نرم» نزدیک ایران می‌شود

۱۵ مهر ۱۴۰۲
فرامرز داور
خواندن در ۸ دقیقه
رولت روسی؛ پوتین می‌گوید با «قدرت نرم» نزدیک ایران می‌شود