مشکل اصلی زنان در جامعه ایران چیست؟ حق طلاق، حق حضانت، مسائل اقتصادی، حجاب و یا موضوعی غیر از این چهار گزینه؟ این شرح نظر سنجی سایت ایران وایر همزمان با روز جهانی زن است که نتایجش جالب توجه بود.

بر اساس رای مخاطبان ایران وایر، 35 درصد شرکت‌کنندگان در نظر سنجی «ایران وایر»، حجاب اجباری را مشکل اصلی زنان می‌دانند. این آمار خیلی بالایی نیست ولی کماکان نشان می دهد موضوع حجاب اجباری، مهم ترین دغدغه این طیف از مخاطبان است.

بحث حجاب اجباری در ایران خیلی قدیمی است، به اندازه عمر جمهوری اسلامی. اولین جرقه‌های حجاب اجباری در اسفند سال ۱۳۵۷ یعنی کمتر از یک ماه پس از پیروزی انقلاب زده شد. شانزدهم اسفند ماه 57 روزنامه کیهان با این تیتر منتشر شد: «زنان باید با حجاب به ادارات بروند.» این اظهار نظر از سوی آیت الله خمینی در شرایطی به تیتر اول یکی از مهمترین روزنامه‌های ایران تبدیل شده بود که تنها یک روز  به هشتم مارس، روز جهانی زن، مانده بود و گروه‌های مختلف سیاسی در تدارک برگزاری مراسم روز جهانی زن بودند. زنان ایرانی نه تنها در اولین هشت مارس پس از انقلاب به حجاب اجباری اعتراض کردند بلکه بارها به شیوه‌های مختلف به این موضوع اعتراض کرده‌اند. اعتراضی که هنوز راه به جایی نبرده است. مریم یکی از کاربران «ایران وایر» درکامنتی نوشته: «حجاب! حجاب اجباري مهمترين توهين به زن است كه حق انتخاب پوشاك خودش را ندارد. كودك و طلاق و غيره بماند براي وقتي كه توسري نخوري كه گره روسري ات شُل شده» اشاره مریم به حضور گشت ارشاد و برخورد با زنان و دختران در خیابان‌هاست. در دهه شصت و اوایل انقلاب، ماموران کمیته‌ها و پاسدارها با عنوان امر به معروف و نهی از منکر با زنان و دخترانی که حجاب‌شان کمتر از حد تعیین شده بود، برخورد می‌کردند و از سال 87 تا کنون گشت‌های ارشاد برای مبارزه با بدحجابی در خیابان‌ها مستقر شده‌اند.تجربه برخورد با گشت ارشاد را بسیاری از زنان ایرانی از سر گذرانده‌اند. سایت مشرق به نقل از سردار منتظر المهدی؛ معاون اجتماعی نیروی انتظامی نوشته در سال 92 ، دو میلیون و 917 هزار تذکر و ارشاد به هنجارشکنان داده شده است.

با این حال این برخوردهای سلبی نتیجه‌ای دربر نداشته و همچنان حجاب اختیاری یکی از مهمترین مطالبات زنان در جامعه ایران است. در هشت مارس امسال هم عده‌ای از جوانان کمپینی برای صحبت با زنان در خیابان‌های شهر درباره حجاب اجباری با هدف بالا بردن سطح آگاهی آن‌ها در این باره تشکیل دادند.

21درصد شرکت‌کنندگان فرصت‌های اقتصادی را مشکل اصلی زنان در جامعه ایران می‌دانند. آنا؛ یکی از کاربران در توضیح این که چرا به این گزینه رای داده، نوشته: « الان به دلیل مشکلات اقتصادی بسیاری از زنان از حق حضانت فرزند می گذرند. از نظر من مشکلات اقتصادی زنان خودسرپرست از مهمترین مشکلات زنان ایران است.»

با این که زنان در کنکور و دانشگاه سهم بیشتری از مردان دارند اما در فرصت‌های اقتصادی برابر نیستند. نگاهی به نتایج طرح آمارگیری نیروی كار سال 1394 نشان می‌دهد زنان همچنین در وضعیت خوبی از اشتغال قرار ندارند. بر اساس نتایج این طرح در سال 1394، بررسی نرخ بیكاری نشان می‌دهد كه 11 درصد از جمعیت فعال، بیكار بوده‌اند و نرخ بیكاری در بین زنان نسبت به مردان بیشتر بوده است. همچنین، این نتایج نشان می‌دهد نرخ مشاركت اقتصادی در بین زنان نسبت به مردان و در نقاط شهری نسبت به نقاط روستایی كمتر بوده است.  به گزارش خبرآنلاین،‌ 50 درصد از زنان شاغل در بخش غیر رسمى كار مى‌كنند. زنان كارگر غالباً در بنگاه‌هاى اقتصادى كوچك و غیررسمى كار مى‌كنند زنان بیش از ٦٥ درصد از كاركنان بدون دستمزد (كار در بخش‌های خانوادگی و فامیلى) را تشكیل مى‌دهند. فقط ١درصد از زنان شاغل به عنوان كارفرما به كار اشتغال دارند و نیمى از زنان تحصیلكرده دانشگاهى كه در جستجوى كار هستند، به شغلى دست نیافته‌اند.

کم‌ترین آرای این نظر سنجی با 9 درصد آرا به  حق طلاق و حق حضانت کودکان رسیده است. در سال‌های اخیر فعالان حقوق زنان برای گرفتن شروط ضمن عقد که شامل حق طلاق، حضانت، حق اجازه سفر و گرفتن گذرنامه، انتخاب محل زندگی و... است، تبلیغ زیادی کرده‌اند هر چند برای به دست آوردن این حقوق باید از هفت خوان رستم گذشت.

از سوی دیگر بسیاری از مردان هنوز به برآورده کردن این خواسته روی خوش نشان نمی‌دهند و زنان زیادی به خاطر این قوانین تبعیض آمیز تجربه‌های تلخی را از سر می‌گذرانند. کافی است سری به داد گاه خانواده بزنید. شیرین یکی از کابران فیس بوک این موضوع را تجربه کرده و حالا حق طلاق  وحضانت را اصلی‌ترین مشکل زنان ایران می‌داند: « من بعنوان زن ایرانی با تجربه شخصی وبدون شک می گم حق طلاق و حضانت فرزند.»

۲۶ درصد از شرکت‌کنندگان اما مشکل اصلی زنان را در عوامل دیگری غیر از چهار گزینه اول یعنی حق طلاق، حق حضانت، مسائل اقتصادی، حجاب می‌دانند.

این درصد از آرا قابل توجه است و نشان دهنده تنوع دیدگاه ها درباره مشکلات زنان ایران است. همچنین نشان می دهد طیف عظیمی از مشکلات وجود دارد. اغلب مخاطبان که نظراتشان را در کامنت‌های مختلف نوشته‌اند، به همین موضوع اشاره کرده اند، مثل فرزاد که نوشته: «نادیده گرفتن برابری حق زن و مرد شامل چهار گزینه نمی‌شه و میتوان به هزاران مورد از تبعیضات را که هر روز در جامعه ایران میبینیم اشاره کرد: ورزش و ورود به ورزشگاه صدای زن و موسیقی شهادت در دادگاه تقسیم ارث، دیه و بیمه، گرفتن ویزا و پاسپورت و...»   

یا شیوا که بیشترین دغدغه‌اش آزارهای کلامی و روانی است: « حق زندگي كردن، حق راه رفتن در خيابان بدون ترس، حق دنبال كار گشتن بدون گرفتن پيشنهاد همخوابگی، حق اعتراض بدون شنيدن فحش جنسی، حق انسان شمرده شدن. همین»  بابک هم نوشته: «حق انتخاب و برابری حقوق زناشویی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی با مردان.» اما یکی از تلخ‌ترین  کامنت‌ها را زری نوشته: «اینا که یه قطره از دریاست،اصلیترین مشکلمون اینه که زن هستیم و باید سکوت کنیم.»

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}