«قیمت یک گرم کوکایین از ۱۲۰ هزار تومان شروع می‌شود و گاه تا ۲۰۰ هزار تومان هم می‌رسد. البته هرکسی توانایی خرید آن را ندارد، باید وضع مالی خیلی خوبی داشته باشی چون در مقابل تریاک که هر گرم آن پنج هزار تومان است، گران به نظر می‌رسد. البته پایین شهر گرمی ۱۰۰ هزار تومان هم فروخته‌ام.»

«حمید» ۳۶ ساله است و در یکی از مناطق جنوب تهران با همسر و چهار فرزندش زندگی و کار می‌کند؛ خرده‌فروشی مواد مخدر. همسرش در یک شرکت کامپیوتری به عنوان منشی مشغول به کار است. به روایت او، مشتری‌های مواد مخدر بیش تر از هر چیزی «گل» یا همان ماریجوانا می‌خرند اما اگر وضع مالی خیلی خوبی داشته باشند، به ندرت به سمت کوکایین هم کشیده می‌شوند. یکی از مشتریان او پسر جوانی ساکن «زعفرانیه» تهران بود که بعد از استفاده شیره تریاک، یک سال به صورت تفریحی کوکایین مصرف می‌کرد اما  بعدتر کوکایینی شد؛ «در دو سال، سه ملک بالای یک میلیارد را فروخت و همه‌اش را دود کرد.»

به تازگی «مجید ابهری»، آسیب‌شناس اجتماعی در گفت‌وگو با خبرگزاری «میزان» اعلام کرده است فقط قشر مرفه می‌تواند کوکایین مصرف کند اما از آن‌جایی‌که ۸۰ درصد این مواد در ایران کاملا تقلبی است یا با سایر مواد مخلوط شده و ناخالصی دارد.

به گفته او، هر گرم کوکایین در ایران ۶۲۰ هزار تومان است و در هر بار مصرف، حداقل چهار گرم استفاده می‌شود:«اما قیمت بالای آن باعث شده تا هرکسی به سمت آن نرود.»

حمید هم در گفت‌وگو با «ایران‏وایر» تایید می‌کند که قیمت بالای این ماده مخدر باعث شده است بیش تر در اختیار طبقه مرفه قرار بگیرد: «اما در پایین شهر هم گاهی مشتری دارد.»

او قیمت ۶۲۰ هزار تومان را تایید نمی‌کند اگرچه مشتری‌های او هم بیش تر بالای شهر زندگی می‌کنند: «هم هزینه‌اش بالا است و هم هرکسی خرید و فروش نمی‌کند. هرکسی هم توانایی خرید ندارد. معمولا ۲۰۰ هزار تومان می فروشم اما اگر مشتری خیلی پول‏دار و مصرف روزانه داشته باشد، می‌توانم تا ۳۰۰ هزار تومان هم بفروشم. البته اگر کوکایین "بیس شده" باشد، قیمت آن ۲۰ تا ۵۰ هزار تومان بیش تر است.»
بیس شده یعنی پودر کوکایین را با آمونیاک یا جوش شیرین مخلوط می‌کنند تا به شکل مایع درآید. وقتی این مایع سرد شد، به شکل سنگ‌های کوچک درمی‌آید و آن را  توسط دستگاهی مثل پیپ یا به وسیله شیشه نوشابه می‌کشند:‌ «کشیدن آن هم راه دارد و هرکسی بلد نیست؛ مثل تریاک که هم می‌خورند، هم سیخ می‌کشند و هم با وافور می‌کشند. کشیدن آن بیش ترین نشئگی و کم‌ترین ضرر را دارد. اما چون کسی خیلی خوب بلد نیست، در ایران زیاد طرف‏دار ندارد.»

حمید می‌گوید هر یک گرم کوکایین برای یک‌بار مصرف یک یا دو تازه کار کافی است. اما آن‌ها که به شکل روزانه این ماده مخدر را مصرف می‌کنند، گاه تا روزانه ۱۰ گرم هم از او خریداری کرده‌اند.

خرید هر گرم کوکایین برای فروشنده بین ۷۰ تا ۹۰ هزار تومان هزینه در بر دارد که آن را تا ۳۰۰ هزار تومان می‌فروشد. به گفته این خرده‌فروش مواد مخدر، اگر مشتری‌ها تفریحی مصرف کنند، بیش تر برای میهمانی‌های شبانه او را خبر می‌کنند.

مشتری‌های حمید و دیگر فروشندگان مواد مخدر هم دختر هستند و هم پسر:«اما همیشه در همه مواد، تقاضا از سوی پسرها بیش تر است؛ به جز شیشه که تقریبا دختر و پسر ندارد. دخترها بیش تر برای لاغری و سکس از شیشه استفاده می‌کنند چون انرژی‌زاست و به بیدار ماندن کمک می‌کند. اما کوکایین بدن را سر می‌کند و سکس را طولانی‌تر. مشتری‌های کوکایین بیش تر پسرها هستند.»

کوکایین در واقع ترکیبی شیمیایی از برگ‌های درخت «کوکا» است که از دوران باستان در امریکای جنوبی برای مراسم‌های مذهبی، جادویی، شادی‌بخش و پزشکی مورد مصرف قرار می‌گرفت. احتمالا برای همین است که حمید با تاکید می‌گوید بهترین مصرف‌کنندگان کوکایین و آن‌هایی که همه روش‌های مصرف این ماده مخدر را می‌دانند، امریکایی‌ها هستند.

مصرف کوکایین به شکل پودر بیش تر از راه بینی یا مالیدن آن بر لثه‌ها است و مثل هر ماده مخدر دیگری، عدم مصرف آن برای مصرف‌کنندگان عوارض و تیک‌های عصبی و بدن درد به همراه دارد و مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
پژوهش‌گران دانشگاه کمبریج چهار سال پیش طی تحقیقی روی ۱۲۰ نفر که نیمی از آن‌ها معتاد به کوکایین بودند، دریافتند که مغز معتادان به کوکایین دچار پیری زودرس می‌شود. به گفته آن‌ها، در یکی از مهم‌ترین تاثیرات مصرف کوکایین، ماده خاکستری مغز این افراد دو برابر زودتر از ماده خاکستری مغز افراد سالم تحلیل می‌رود. مغز افراد سالم به طور متوسط سالانه ۱/۶۹ میلی متر از حجم لایه خاکستری خود را از دست می‌دهد اما این میزان برای معتادان به کوکایین ۳/۰۸ میلی متر بوده است.

با وجود این، بنا به اظهارات مقامات ایران، روند ابتلا به اعتیاد در سال‌های اخیر چه در میان زنان و چه مردان صعودی بوده اما سن این ابتلا رو به کاهش است. از سوی دیگر، هر روز افراد بیش تری از مصرف مواد مخدر سنتی به مواد مخدر صنعتی روی می‌آورند.

مجله «اکونومیست» پیش‌تر اعتیاد را «مذهبی دیگر» برای ایرانی‌ها توصیف کرده بود که بی‏کاری و ممنوعیت الکل از جمله دلایل آن است.

حالا ماهی نیست که در رسانه‌ها خبری از کشف محموله‌ای مواد مخدر یا دستگیری باند قاچاق‏چی در ایران منتشر نشود. راه مقابله با آن نیز هم‏چنان از سوی مقامات جمهوری اسلامی، مجازات‌هایی عنوان می‌شود که بیش تر گریبان خرده‌فروش‌ها را می‌گیرد وگرنه نه از مصرف مواد مخدر کم شده است و نه توانسته‌اند توزیع آن را کنترل کنند بلکه تنها آمار اعدام است که بالا می‌رود و زندان‌ها هستند که بیش تر از قبل پر می‌شوند.

حمید از دستگیر شدن ترسی ندارد، آن‌هم در شرایطی که مجازات خرده‌فروشی می‌تواند اعدام باشد. می خندد و می گوید: «ما کارمان را بلدیم. آن‌هایی که دستگیر می‌شوند، خرده‌فروش‌های تازه‌کار هستند و نمی‌دانند مواد را چه طور و کجا پنهان کنند که اگر دستگیر شدند هم اثری از آن معلوم نباشد. بعد هم من از محله‌مان خارج نمی‌شوم، مشتری‌ها هستند که به سراغ من می‌آیند.» 

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}