حسن روحانی امروز در هنگام کاندیداتوری ریاست جمهوری، یک شخصیت باروحیه و مصمم بود. این نکته از این نظر مهم است که در ماه های اخیر خبرهای زیادی درباره تردید او برای کاندیداتوری منتشر شده بود و اصولگرایان سعی کرده بودند از او یک شخصیت مردد و ترسو نشان دهند.

یک مشکل مهم روحانی در انتخابات، دفاع از وضعیت موجود کشور است، وضعیتی که علیرغم تغییرات مهم، هنوز خوب نیست. وضعیت آسیب های اجتماعی بحرانی است، بیکاری افزایش پیدا کرده و رکود اقتصادی مردم را به شدت آزار می دهد. نهادهای امنیتی خارج از کنترل دولت به عصبی کردن مردم و سیاستمداران ادامه می دهند، سیاست خارجی به ویژه در حوزه منطقه ای به بن بست رسیده و اتفاق مهم برجام نتوانست به خوبی در عرصه سیاست داخلی و خارجی ترجمه شود.  به همین جهت روحانی و تیم انتخاباتی اش، روی تغییرات ملموس تمرکز کرده اند. روحانی نیز امروز از ثبات نسبی قیمت دلار تا تولید فرآورده های نفتی مثال زد تا این تغییرات ملموس را نشان دهد. اگر بتواند این پروژه را پیش ببرد، بخش مهمی از نقطه ضعف کنونی اش را پوشش داده است. 

در واقع مشکل مهم روحانی این است که پیامدهای مهم و مثبت برجام در زندگی مردم ایران هنوز ملموس نشده و روحانی باید این را به نحوی توضیح بدهد به مردم. امروز شروع بدی نداشت، چون مستند و با تکیه بر آمار حرف زد و ادبیات عامه فهمی داشت. تمرکز بر تغییرات ملموس در کمپین های مجازی روحانی هم در دستورکار قرار گرفته و اتفاقا مثال های بهتری از مثال های امروز حسن روحانی ذکر کرده اند. 

حسن روحانی در همین حال با کنایه ای که درباره برجام به منتقدان دولت زد و گفت فکر کشتن برجام بوده اند، نشان داد کاملا آماده مبارزه و دفاع از برجام که مثل بچه روحانی می ماند، است. در هفته های اخیر اصولگرایان خیلی روی مخالفت با برجام تمرکز ندارند ولی روحانی دوست دارد که آنها وارد میدان مخالفت با برجام شوند، موضوعی که برای اصولگریان خسارت زاست. 

شعار روحانی که بر ایران تمرکز دارد، شعار ساده، خوب و فراگیری است. نقطه قوت او این است که هم سخنور خوبی است و هم کمپین مجازی قدرتمند و خلاقی دارد که می تواند واژه ها را به سرعت تبدیل به نماد کند و موج ایجاد کند. این کمپین تا حدودی ضعف تبلیغاتی دولت را پوشش می دهد. در مجموع او بازی را خوب شروع کرد، البته بازی به شدت سختی پیش رو دارد. 

در مقابل روحانی اما ابراهیم رئیسی هم امروز شروع بدی نداشت. او رویکرد تهاجمی داشت. رئیسی، ساده و کلی حرف زد ولی ادبیات تهاجمی داشت. او به طور مشخص بر نقطه ضعف دولت روحانی یعنی آمار بالای بیکاری انگشت گذاشت. حتی در زمینه حقوق بشر که خودش یکی از مهم ترین متهمان نقض حقوق بشر است، به صورت تهاجمی گفت باید عمل کرد و دست از انشانویسی برداشت. 

رئیسی تن صدای خیلی خوبی ندارد ولی در مجموع سخنور خوبی است. جملات را منسجم بیان می کند و ادبیات خوبی دارد. او در سخنرانی اش به نسبتش با آیت الله خامنه ای هم اشاره کرد و با اشاره به حکم تولیت آستان قدس رضوی خواست اعتماد رهبر جمهوری اسلامی را به رخ بکشد. 

سخنرانی کلی او سبب شد که وجهه اصولگرایانه اش خیلی به چشم نیاید ولی تیم همراهش که مدیران دولت احمدی نژاد و از چهره های محبوب تندروهای نزدیک به جبهه پایداری بودند، نشان می داد که او کاندیدای اصلی طیف تندروی اصولگراست. شعار انتخاباتی رئیسی یعنی دولت کار و کرامت، شعار جانداری نیست و نمی شود به خوبی با واژه هایش بازی کرد و نمادسازی کرد. در مجموع او شروع متوسطی داشت. رئيسی به عنوان پدیده به انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ وارد شده است، شروع امروزش در حد یک پدیده نبود و ادامه اش می تواند او را به یک چهره معمولی تبدیل کند، همان چیزی که تیم حسن روحانی دنبال آن هستند. 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}