پدرام قائمی، شهروند خبرنگار

 «تسنیم» خبر داده که «کیومرث هاشمی»، رییس کمیته ملی المپیک وارد ستاد انتخاباتی «ابراهیم رئیسی» شده و از او به‌عنوان کاندیدای محبوب خود برای ریاست جمهوری حمایت کرده است. 
این خبرگزاریِ نزدیک به ستاد ابراهیم رئیسی مدعی شده که این بازدید قبل از سفر کیومرث هاشمی به باکو برای حضور در بازی‌هایهم‎بستگی کشورهای اسلامی بوده است.
هاشمی، رییس کنونی کمیته ملی المپیک، کارنامه مشخصی ندارد. این ‌که سال ۱۳۴۴ در ملایر متولد شده، در جوانی مربی یک تیم نونهالان فوتبال شهرش بوده و تحصیلاتش را تا مدرک کارشناسی ارشد تربیت‌بدنی با گرایش مدیریت ورزش ادامه داده است، واقعاً مهم نیست. او خودش را در دل هیچ نهاد نظامی به‌صورت مستقیم حل نکرده اما با تمام ارگان‌ها و دولت‌ها همکاری نزدیکی داشته است.
از سال ۷۳ مدیرکل تربیت‌بدنی استان همدان شد، بعد ناگهان به ریاست دفتر آمار و اطلاعات سازمان تربیت‌بدنی رسید. مدیرکل دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها، دبیر هیات مرکزی گزینش سازمان تربیت‌بدنی و مدیرکل دفتر بازرسی این سازمان، معاون سازمان و رییس مرکز توسعه ورزش قهرمانی کشور، ریاست شورای برون‌مرزی سازمان تربیت بدنی، سرپرستی فدراسیون فوتبال، رییس ستاد مبارزه با دوپینگ کشور، دبیر شورای عالی المپیاد ورزش ایرانیان، نماینده ایران برای شرکت در جلسات کمیته بین‌المللی ورزش و تربیت‌بدنی سازمان یونسکو بخشی از مسوولیت‌هایش در دولت‌های هاشمی رفسنجانی، محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی بوده است.
اما چه گونه مهم‌ترین مدیر غیرسیاسی در دولت محمود احمدی‌نژاد، تبدیل به یکی از مدیران ارشد ورزش دولت حسن روحانی شد؟ 

 

هاشمی نفوذی بود؟

برای جواب، باید برگشت به اول بهمن‌ماه سال ۹۲ خورشیدی؛ به‌روزی که انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک به شکلی مهندسی‌شده در دولت حسن روحانی و با نظارت کامل «محمود گودرزی»، وزیر وقت ورزش و جوانان دولت یازدهم در آکادمی ملی المپیک برگزار ‌شد.
«محمد علی‌آبادی» رییس کمیته ملی المپیک در دولت احمدی‌نژاد بود. برای دور جدید ابتدا هم در پست ریاست نام‌نویسی کرد، هم در پستدبیر کلی. اما از هر دو انتخابات کنار کشید. روز انتخابات، کیومرث هاشمی به‌عنوان رییس این کمیته انتخاب ‌شد. علی‌آبادی در جمع خبرنگاران ‌گفت: «از دولت و وزیر ورزش تشکر می‌کنم که نه در انتخابات دخالت کردند و نه شخصی را به ما تحمیل کردند. انصافاً باید بگویم که وزارت ورزش اجازه داد انتخابات به‌صورت آزاد برگزار شود.»
علی‌آبادی محق بود از انتخاب کیومرث هاشمی راضی باشد. طی چهار سال ریاست محمد علی‌آبادی در سازمان تربیت‌بدنی (از سال ۸۴ تا۸۸) کیومرث هاشمی به او نزدیک بود. در سازمان تربیت‌بدنی، هم نقش مشاور داشت و هم ریاست و مدیریت در کمیته‌ها. البته نمایندهتام‌الاختیار علی‌آبادی در کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال نیز بود. از سال ۸۷ تا سال ۹۲ که علی‌آبادی ریاست کمیته ملی المپیک را بر عهدهگرفت، نماینده تام‌الاختیار ایران در نشست‌های کمیته جهانی المپیک هم شناخته می شد.
پس حیرت‌انگیز نیست که علی‌آبادی به‌عنوان مردی که در دولت محمود احمدی‌نژاد، هم رییس سازمان تربیت‌بدنی بوده، هم سرپرست وزارت نفت، هم رییس کمیته ملی المپیک و البته رییس سازمان شیلات، از انتخاب و انتصاب کیومرث هاشمی به‌جای خود خرسند شود؛ مردی که قرار بود به‌جای علی‌آبادی رودرروی دولت روحانی بایستد.
مدت زیادی نگذشت که کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش مقابل هم قرار گرفتند. محمود گودرزی، نخستین وزیر ورزش و جوانان دولت حسن روحانی شش ماه بعد از آن ‌که کیومرث هاشمی را با حمایت خود روی صندلی ریاست کمیته المپیک نشاند، نخستین ترکش حضورش را روی تن مدیریت خود دید. 
فارس اسفندماه سال ۹۳ تیتر زد: «شکاف در خیابان سئول». 
این خبرگزاری در گزارش خود به نشست میان وزیر و رییس کمیته المپیک اشاره کرد و چنین نوشت: «نکته مهمی که در این نشست به چشم می‌خورد، عدم حضور کیومرث هاشمی، رییس کمیته ملی المپیک بود که علی‌رغم دعوت از سوی وزارت ورزش و جوانان، در جلسه حضور پیدا نکرد تا اختلاف کمیته و وزارت بیش تر به چشم بیاید.»

فارس در این گزارش اشاره ‌کرد که ریشه اختلافات به ارسال نامه‌ای از ایران به کمیته جهانی المپیک برمی‌گردد. نامه‌ای که در آن به نواقص و ایرادهای قانونی اساس‎نامه کمیته ملی المپیک ایران اشاره ‌شده بود.
دو کد مهم وجود دارد؛ اول خبرگزاری فارس و تسنیم، دومی ارسال نامه از ایران به کمیته جهانی المپیک. این دو، کلید معمای مردی است به نام کیومرث هاشمی.

افشای صفایی فراهانی
فدراسیون جهانی فوتبال دوم آذرماه سال ۱۳۸۵ به دلیل آن چه دخالت حکومت ایران در امور فدراسیون فوتبال می‌دانست، عضویت این فدراسیون را به حالت تعلیق درآورد. «محسن صفایی فراهانی»، کیومرث هاشمی، «مهدی خبیری» و «علی رغبتی» اعضای کمیته‌ای شدند که به‌صورت مشترک از سوی فدراسیون جهانی فوتبال و همین‌طور سازمان وقت تربیت‌بدنی وظیفه خروج ایران از تعلیق را برعهده داشتند.محمد علی‌آبادی شخصاً کیومرث هاشمی را به‌عنوان نماینده دولت در کمیته انتقالی معرفی کرد. فیفا قبول می‌کند که صفایی فراهانی در نقشرییس کمیته انتقالی و کیومرث هاشمی به‌عنوان سرپرست فدراسیون در کنار هم فوتبال ایران را اداره کنند. 

مقرر بود این کمیته اساس‎نامه جدید را بر اساس خواسته فیفا، برای کوتاه شدن دست دولت ایران از دخالت در امور فوتبال تنظیم کند. اما بحث نگارش اساس‎نامه بیش از یک سال به درازا کشید. همین سوژه‌ای شد برای «عادل فردوسی پور» تا در برنامه تلویزیونی ورزشی «90»میزبان صفایی فراهانی شود.

سال ۱۳۸۶ صفایی فراهانی در سیاسی‌ترین و جنجالی‌ترین برنامه 90 حاضر شد تا در قامت رییس کمیته انتقالی، جواب‏گوی تأخیر در تعیین تکلیف فدراسیون فوتبال باشد.
او در بخشی از این گفت‌وگو ادعا کرد که اخبار محرمانه داخل کمیته به بیرون از مرزها می‌رود و فدراسیون جهانی نسبت به تغییر مواضع ایران در قبال فوتبال بدبین شده است. او حتی گفت که قرار بوده سردار «مصطفی آجرلو» برای انتخابات ریاست فدراسیون نام‌نویسی کند ولینامه‌ای از ایران به فیفا ارسال شد که بر اساس آن، کاندیداتوری آجرلو غیرقانونی تلقی شده بود.
کیومرث هاشمی روی خط زنده برنامه آمد و گفت: «ما شنیده بودیم در روز روشن دروغ می‌گویند اما نشنیده بودیم در شب تاریک، دروغ گفتن مصلحت است.»

او ادعا کرد که هیچ نامه‌ای از این کمیته و یا از ایران به خارج از مرزها نرفته است. پس ‌از این ادعای هاشمی، صفایی فراهانی نامه‌ای با امضای او که در مورد بی‌میلی دولت ایران برای حضور سردار آجرلو در انتخابات فدراسیون فوتبال به فیفا ارسال‌شده بود را مقابل دوربین گرفت؛ نامه‌ای با امضای شخص کیومرث هاشمی یا همان نماینده دولت در فدراسیون فوتبال. هاشمی بدون خداحافظی، تلفن را قطع کرد.

این آخرین نشانه‌ها از ردپای کیومرث هاشمی در رساندن اخبار ایران به آن‌سوی آب‌ها نبود. او هرگز بابت اتهام رساندن اخبار داخل ایران به گوش کمیته جهانی المپیک یا فدراسیون جهانی فوتبال نه پاسخی روشن داد و نه مواخذه شد. هاشمی همیشه صاحب یک نفوذ و قدرت دوگانه از سوی اصول گرایان دست اندر کار ورزش کشور و همین طور رسانه‌های دولتی و نظامی بوده است. 
یک شنبه ۱۶ اسفندماه سال ۹۴، خبرگزاری فارس تصویری از فایل بایگانی ‌شده اساس‌نامه مصوب فدراسیون فوتبال در هیات دولت احمدی‌نژاد را منتشر کرد. این رفتار خبرگزاری فارس پس از آن رخ داد که وزارت ورزش و جوانان مدعی شد اساس‎نامه فدراسیون فوتبال به تایید هیات دولت نرسیده است. این در حالی بود که کیومرث هاشمی به‌عنوان رییس کمیته ملی المپیک می‌گفت این اساس‌نامه مورد تایید هیات دولت قرار گرفته است.
 

رسانه‌های کیومرث
رسانه‌های حامی کیومرث هاشمی تقریباً مشخص هستند؛ تسنیم و فارس به‌عنوان رسانه‌های متصل به سپاه پاسداران اخبار موردعلاقه هاشمی را پوشش می‌دهند؛ اخباری مانند حمایت او از «ابراهیم رئیسی»، کاندیدای اصول گرایان در انتخابات ریاست جمهوری 96، حضورش دراجلاس‌های بین‌المللی و البته انتشار اسنادی که موردعلاقه و توجه او است.

هاشمی با هزینه‌ای غیرشفاف، تیم رسانه‌ای مشخص خودش طی چهار سال اخیر را هم داشته است؛ تیمی که نزدیک به موسسه مطبوعاتی «همشهری» و از پرسنل رسانه‌ای نزدیک به «محمدباقر قالیباف» هستند. او توانسته است تا حدودی به روزنامه ورزشی دولت هم نزدیک شود. مهندسی رسانه‌ای او مثال‌زدنی است.
بیستم آذرماه سال ۹۵ جلسه‌ای خصوصی میان رییس و معاونان کمیته ملی المپیک و «مسعود سلطانی فر»، وزیر ورزش و جوانان و هم‎چنین معاونان او در وزارت ورزش برگزار ‌شد. جلسه بدون حضور خبرنگاران بود اما خبرگزاری تسنیم با تیتر «فرار سلطانی‌فر از حاشیه و درخواست برای گرفتن نظرات کمیته ملی المپیک»، بخشی از اتفاقات در این جلسه را منتشر کرد. حتی خبرگزاری «برنا» به‌عنوان رسانهتحت امر وزارت ورزش و جوانان هم تا پیش از انتشار این گزارش، خبری از آن چه در جلسه گذشته بود، نداشت.
رسانه‌های حامی کیومرث هاشمی نه فقط خبرگزاری‌های جناح راست که حتی بخشی از بدنه دولت هم هستند. او در بدنه روزنامه‌های دولت هم مصونیت دارد. بعضی از خبرنگاران دلیل آن را نحوه یارکشی او در اعزام خبرنگاران رسانه‌های دولت به رقابت‌های المپیک ریومی‌دانند. 
 

جدال با دولت
مساله فقط رابطه‌اش با رسانه‌های خاص یا نامه نگاری‌های منتسب به کیومرث هاشمی با بیرون از مرزهای ایران نیست؛ او زمستان سال ۹۴یک سلسله حمله طراحی‌شده را علیه دولت به راه انداخت. ابتدا ۲۹ بهمن‌ماه سال ۹۴ نامه‌ای نوشت خطاب به «اسحاق جهانگیری». 
او در نامه سرگشاده خود به معاون اول رییس‌جمهوری، از دخالت وزارت ورزش در امور فدراسیون‌ها گلایه کرد و به‌نوعی، در موضع جنگ با محمود گودرزی قرار گرفت. کیومرث هاشمی به خوبی می‌دانست که مهم‌ترین حامی او، یعنی محمود گودرزی در موضع ضعفقرار گرفته است. این را هم می‌دانست که جزو وزرایی است که به‌زودی از بدنه دولت روحانی جدا خواهد شد.

هاشمی در نامه خود خطاب به جهانگیری، از خطر تعلیق فدراسیون‌ها حرف زد، درحالی‌که ورزش ایران فقط در دوره‌ای که او و «محمد علی‌آبادی» بر مسند قدرت ورزش ایران بودند، با خطر تعلیق فدراسیون‌های فوتبال، تیراندازی و کوه‎نوردی قرار گرفت.
حدود دو هفته بعد، در تاریخ ۱۵ اسفندماه «رسول خادم»، رییس فدراسیون کشتی ایران نامه‌ای گلایه‌آمیز خطاب به حسن روحانی نوشت و در آن از رفتارهای وزارت ورزش و جوانان، ناملایمتی ها، خلف وعده‌ها و دخالت‌های غیرفنی گلایه کرد. کیومرث هاشمی سال بعد برای خادم حکم سرپرستی خزانه‌داری کمیته ملی المپیک را امضا ‌زد.

رسول به خاطر ریاست در فدراسیون فوتبال، نمی‌توانست رییس خزانه کمیته المپیک شود. قانون ممنوعیت برای دو شغله ها میان مدیران دولتی و ورزشی دلیلی شد تا کیومرث هاشمی به او حکم سرپرستی اهدا کند؛ پاداش یک همراهی در حمله به دولت و وزارت.
کیومرث با جریان باد حرکت می‌کند. وقتی بفهمد در پایان عمر چهارساله‌اش جایی در کمیته المپیک (در دولت حسن روحانی) ندارد، سمت ابراهیم رئیسی می‌چرخد. از سویی، تمام تیم رسانه‌ای خود را طی چهار سال اخیر از نیروهای نزدیک به روزنامه شهرداری تهران (همشهری) و محمدباقر قالیباف انتخاب کرده است. می‌داند انتخابش باید یا رئیسی باشد یا قالیباف. در دولت روحانی جایی ندارد. شاید اگرمی‌توانست، نامه‌ای خطاب به یک نهاد خارجی هم می‌نوشت. 
او تنها مدیری است که از بدنه دولت احمدی‌نژاد در بالاترین حد ممکن در دولت روحانی پست گرفت و حتی با انتصابش، تمجید علی‌آبادی را هم برانگیخت. 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}