در حالی‌که فقط ۱۰ روز تا شروع دور بعدی بازی‌های جام‌جهانی والیبال ۲۰۱۵ به میزبانی ایران باقی مانده٬ خبرهای تازه حاکی از ممنوعیت ورود زنان به استادیوم‌ آزادی ا‌ست.

صبح امروز٬ سه‌شنبه ۱۹ خرداد ماه٬ شهیندخت مولاوردی٬ معاون رییس‌جمهور در امور زنان و خانواده در گفت‌وگو با آسوشیتدپرس خبر داده که تنها تعداد محدودی از زنان که بیشتر آن‌ها "خانواده‌های بازیکنان تیم ملی" هستند٬ اجازه‌ خواهند داشت در استادیوم حضور پیدا کنند.

محمدباقر نوبخت٬ سخنگوی دولت نیز امروز در جمع خبرنگاران پاسخ نهایی در خصوص ورود زنان به استادیوم آزادی را منوط به "مصاحبه‌ی تکمیلی" مولاوردی دانست.

هفته‌ گذشته مولاوردی به روزنامه‌ شرق گفته بود که صورتجلسه‌ ورود زنان به استادیوم‌های ورزشی به امضای نمایندگان نیروی انتظامی٬ وزارت کشور و وزارت ورزش و جوانان رسیده و ساز و کار آن نیز در جلسات وزارت کشور تدوین شده است.

به گفته‌ مولاوردی قدم باقی‌مانده تا تصویب حضور زنان در استادیوم ابلاغ این صورتجلسه از سوی وزیر ورزش بود. اتفاقی که تا امروز نیز رخ نداده اما طی یک هفته‌ی گذشته معاونان وزرای کشور و ورزش در امور زنان نیز از ارایه‌ پاسخی دقیق در این خصوص خودداری کرده و گفتند که روابط عمومی وزارت‌خانه‌ها پاسخ‌گوی سوال‌ها خواهند بود. پاسخ‌هایی که در روزهای مختلف هفته٬ جواب‌هایی متفاوتی گرفت؛ از صدور بلیت برای زنان به شکل اینترنتی تا زمزمه‌های ممنوعیت این حضور.

شنیده‌ها حاکی از آن است که عبدالرضا رحمانی‌‌فضلی٬ وزیر کشور صورت‌ جلسه‌ای را که ورود زنان به استادیوم را تامین می‌کرد٬ ملغی کرده است.

همزمان با اظهارات مولاوردی و نوبخت٬ ۴۸۱ نفر از فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران با انتشار بیانیه‌ای در رسانه‌های داخلی خواستار رفع تمامی موانع از سر راه این موضوع شدند.

امضاکنندگان این بیانیه، ضمن اشاره به اظهارات روز دوشنبه 11 خرداد شهیندخت مولاوردی در گفت‌وگو با روزنامه‌ی شرق، از وزارت کشور٬ ورزش و جوانان٬ معاونت امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری و همچنین فدراسیون والیبال خواسته‌اند که "جهت رفع تمامی موانع موجود اقدام و هرچه سریع‌تر شرایط حضور زنان در ورزش‌گاه را مهیا کنند و آن را به اطلاع عموم برسانند."

این بیانیه خطاب به وزرای کشور و ورزش و جوانان و همچنین فرمانده‌ی ناجا نوشته شده است. نیروی انتظامی جمهوری اسلامی پیش‌تر تایید کرده بود که در صورت حضور زنان در استادیوم ورزشی٬ امنیت آن‌ها را تامین خواهد کرد.

در بخش دیگری از این بیانیه آمده است که "اختصاص جایگاهی محدود برای اقلیتی از زنان یا دعوت گزینشی تماشاگران٬ پاسخ‌گوی مطالبه‌ به حق ما نخواهد بود."

 در بازی‌های جام‌جهانی والیبال سال گذشته نیز در حالی‌که زنان ایرانی پشت درهای بسته‌ی استادیوم آزادی تجمع کرده بودند٬ عده‌ای از زنان وابسته به سفارت برزیل توانستند در استادیوم‌ها حاضر شوند. برخی رسانه‌های داخلی با انتشار تصاویر آن‌ها مدعی شده بودند که زنان می‌توانند وارد استادیوم‌ها شوند.

در بازی فینال مسابقات داخلی بسکتبال نیز که دوشنبه ۱۱ خرداد ماه برگزار شد٬ تنها گروه محدودی از زنان که بیشتر از خانواده‌های بازیکنان بودند٬ توانستند به داخل استادیوم راه پیدا کنند.

در عین‌حال طی یک‌هفته‌ گذشته٬ تصویری از اعلامیه‌ای از سوی "اساتید و طلاب حوزه‌ علمیه ایروانی" و "انصار حزب‌الله" در شبکه‌های اجتماعی و همچنین از طریق ابزار ارتباط جمعی منتشر شد که نگرانی‌ برخورد با معترضان به این ممنوعیت را شدت بخشید.

این اعلامیه٬ فراخوانی‌ست برای "حضور خونین امت حزب‌الله" در ۲۹ خرداد که اولین بازی تیم ملی والیبال در ایران برگزار خواهد شد.

در این بیانیه حضور زنان در استادیوم به "مجاز شدن فحشای زنان هرزه" تعبیر شده و آن را "بی‌حرمتی به حکم امام خامنه‌ای و فتاوی مراجع عظام تقلید" دانسته‌اند.

در این بیانیه همچنین با اشاره به وصیت‌نامه‌ی آیت‌الله خمینی تهدید شده که در صورت عدم توجه مسئولان، این افراد، خودشان وارد عمل شده و از این رویداد جلوگیری می کنند.

نوبخت٬ سخنگوی دولت اما امروز در جمع خبرنگارانی که به این اعلامیه اشاره کرده بودند٬ گفت: "قطعا دولت اجازه‌ برگزاری چنین راهپیمایی را نخواهد داد. اگر عده‌ای بخواهند اقدام کنند٬ حتما انتظار از قوه‌ قضاییه‌ این است که با قانون‌شکنان برخوردی جدی داشته باشد."

با این وجود به نظر نمی رسد منتقدان تهدید سخنگوی دولت را جدی بگیرند. در ماه های اخیر علیرغم تهدیدهای مکرر وزیر کشور ایران مبنی بر ممنوعیت یا غیرقانونی بودن برگزاری تجمع علیه مذاکرات هسته ای، منتقدان دولت حسن روحانی به برگزاری تجمع های اعتراض آمیز خود ادامه داده اند.

بیانیه تهدیدآمیز اخیر حوزه علمیه و گروه های موسوم به انصار حزب الله اگرچه نشانه قطعی حضور آنها در استادیوم آزادی و برخورد با تماشاگران نیست ولی ادبیات خشم آلود این بیانیه به خوبی نشان می دهد آنها برای فشار به دولت روحانی و جلوگیری از افزایش آزادی های زنان ایران، آماده هر اقدامی هستند.

این پیام روشن حداقل تاکنون سبب شده است رویاهای زنان ایران برای تحقق دولت روحانی به وعده هایش و حضور در ورزشگاه ها، نیمه کاره بماند.

سال گذشته٬ هم‌زمان با مسابقات جام‌جهانی والیبال ۲۰۱۴ گروهی از زنان در اعتراض به ممنوعیت حضورشان در استادیوم ورزشی مقابل استادیوم ۱۲ هزار نفری آزادی تجمع کردند.

این تجمع اما پس از مدتی به خشونت کشیده شد و تعدادی از تجمع‌کنندگان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و برخی نیز بازداشت شدند. در پی برخورد با معترضان٬ گروهی از زنان مطالبه‌ خود را از طریق ارسال نامه به فدراسیون جهانی والیبال و فوتبال پیگیری کردند.

آن‌ها ضمن اعتراض به چنین تبعیض جنسیتی از روسای فدراسیون خواستند تا نسبت به این مساله واکنش نشان دهند. طی یک‌سال اخیر کمپین‌هایی نیز در خارج از ایران شکل گرفت و کنش‌گران با حضور در استادیوم‌های ورزشی والیبال و فوتبال خوستار رفع این ممنوعیت علیه زنان شدند.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}