برای آن‌ها که با طبقه دانشوران در اسرائیل آشنا باشند، پروفسور عوفره بنگیو به تیپی خاص و آشنا تعلق دارد. او متولد حلبِ سوریه و بزرگ‌شده اسرائیل است و تمام زندگی‌اش خاورمیانه معاصر را مطالعه کرده است. لیسانسش رادر رشته تاریخ معاصر خاورمیانه و ادبیات انگلیسی در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه تل آویو گرفت یعنی زمانی که دولت جوان اسرائیل هنوز اراضی فلسطینی در کرانه غربی و نوار غزه را اشغال نکرده بود. فوق لیسانش را در ۱۹۸۶ از همان دانشگاه و در همان رشته گرفت. تزش را با عنوان «مبارزه کردها برای خودمختاری در عراق، ۱۹۷۴-۱۹۷۰» نوشت. امروزه خانم بنگیو را بیش از هر چیز به عنوان شاخص‌ترین کارشناس اسرائیلی در زمینه مسائل کردستان می‌شناسند. او رئیس برنامه مطالعات کرد در «مرکز موشه دایان برای مطالعات خاورمیانه و آفریقا» در دانشگاه تل‌آویو است. کتابی که با عنوان «کردها در عراق: ساختن دولتی درون دولت» نوشته از کتاب‌های مرجع و آشنای این زمینه است. او در گفتگویی تلفنی با به پرسش هاي من درباره بحث استقلال كردستان پاسخ داده است. 

***

به نظر شما برگزاری رفراندوم در کردستان عراق می‌تواند منجر به نتایج خوبی برای کردها و بقیه منطقه شود؟

اما کشورهای منطقه‌ به روشنی گفته‌اند کردستان مستقل را بر نمی‌تابند؟

شما کرکوک را اورشلیم کردها خوانده‌اید…

صحبت از اتحادیه میهنی شد. آیا این حزب خیلی نزدیک به ایران نبوده و ایران نمی‌تواند از طریق آن جلوی رفراندوم را بگیرد؟

به نظرتان ایران واقعا برای تصرف کردستان مستقل دست به استفاده از نیروی نظامی می‌زند؟

اسرائیل صحبت از پشتیبانی از کردها می‌دکند اما در عمل واقعا چه کاری از دست آن بر می‌آید؟

حمایت قوی اسرائیل از کردهای عراق به چه علت است؟

آیا پشتیبانی از کردستان مستقل به روابط اسرائيل با جهان عرب لطمه نمی‌زند؟

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}