روز گذشته، در حالی که پنج نفر از فعالان حقوق دراویش گنابادی برای ملاقات «حمیدرضا مرادی»، از مدیران سایت «مجذوبان نور» متعلق به دراویش گنابادی به بیمارستان «دی» رفته بودند، بازداشت شدند.

سایت «مجذوبان نور» گزارش داده که این بازداشت در نهایت خشونت انجام شده است: «بازداشت این پنج درویش گنابادى در ساعات پایانى شب گذشته در طبقهٔ هم‏کف و محوطهٔ بیمارستان دى با شلیک تیرهوایى و با استفاده از شوکر و اعمال خشونت همراه بوده است.»

یک نفر از بازداشتی‌های شب گذشته به نام «ظفر مقیمی» آزاد شده است اما چهار نفر دیگر را نگه داشته اند.

به نوشته سایت مجذوبان نور، «کسرى نوری»، «محمد شریفى‌مقدم»، «محمدرضا درویشى» و «فائزه عبدى‌پور» پس از بازجویی در دفتر پی گیری وزارت اطلاعات، به بند 209 زندان «اوین» منتقل شده و هر چهار نفر اعتصاب غذای خود را آغاز کرده‌اند.

دراویش گنابادی جمعیتی چند میلیونی از دراویش شیعه را در سراسر ایران شامل می‌شوند که سبک دین‎داری آن‌ها صوفیانه است. آن‌ها خود را خواهان صلح و برادری و البته غیرسیاسی معرفی می کنند. اعتقادات دراویش گنابادی، گستردگی پیروانشان در سراسر کشور و پیروی آن ها از نظرات قطب دراویش و رهبرمعنوی‎شان، دکتر «نورعلی تابنده»، از سوی حاکمیت جمهوری اسلامی تهدیدی امنیتی به حساب می آید و باعث افزایش فشار بر آن‌ها شده است.

بر اساس گزارش «بنیاد حقوق بشر برومند»، از سال ۸۴ تا کنون نیروهای حکومتی در چندین شهر، از جمله قم (بهمن ۸۴)، ‌بروجرد (آبان ۸۶) و اصفهان (بهمن ۸۷) حسینیه‌های دروایش گنابادی را تخریب کرده‌اند. در برخی از شهرها مانند قم و کوار، این اقدام پس از محاصره چند روزه حسینیه‌ها و با به کاربردن خشونت زیاد و همراه با ضرب و شتم و دستگیری‌های گسترده اتفاق افتاده است.»

تخریب اماکن مذهبی و جلوگیری از برگزاری مناسک دراویش تنها اهرم فشار به دراویش گنابادی نبوده است؛ بازداشت و زندانی شدن پیروان و فعالان حقوق دراویش گنابادی به خاطر باورهای مذهبی، از دیگر فشارهای وارده بر طرف‎داران این فرقه مذهبی است؛ مثل بازداشت شب گذشته.

کسری نوری، یکی از این بازداشت شدگان، از مدیران سایت مجذوبان نور و دانشجوی ارشد رشته حقوق بشر دانشگاه تهران است که روز گذشته مشاهدات خود را از فضای این دانشگاه و اعتراضات مردمی با «ایران وایر» در میان گذاشت. او یکی از کاربران فعال توییتراست که با توجه به تخصص و رشته تحصیلی‌ خود، بارها از آزادی‌های مدنی، حقوق شهروندی، حقوق متهمان و حقوق بشر نوشته است. آخرین توییت کسری، مربوط به تجمعات اعتراضی روز گذشته است: «بر اساس اصل 27 قانون اساسی و ماده 21 میثاق حقوق مدنی و سیاسی که حکومت ایران آن را تصویب کرده و ملزم به اجرایش است! تجمعات امروز غیرقانونی نیست!»

کسری نوری هفته گذشته، یعنی روز سوم دی ماه و در پی تجمع اعتراضی بازنشسته های مال‌باخته هم توسط نیروهای لباس شخصی در نزدیکی دانشگاه تهران برای چند ساعت بازداشت شده بود. او شرح این بازداشت چند ساعته را همراه با تصویر ماشین ونی که وی را سوار کرده، توییت کرده است: «از دانشگاه داشتم بازمی‌گشتم، در میدان انقلاب مرا بازداشت کردند. بارها خواستند گوشی مرا ضبط کنند، به آن‌ها اجازه ندادم و مرا مورد ضرب و شتم قرار دادند. وقتی به آن‌ها گفتم در بد مخمصه‌ای افتادید، بعد از مدتی حرکت کردند و در نواب مرا پیاده کردند.»

اولین بازداشت کسری نوری در ۲۱ دی۱۳۹۰، وقتی تنها 21 سال داشت، با هجوم ماموران امنیتی به منزل ‌او رخ داد. ۴۶ روز را در اداره اطلاعات شیراز و زندان «عادل آباد» گذراند، سپس با وثیقه ۵۰ میلیون تومانی آزاد شد. آزادی موقت او دو هفته بیش تر طول نکشید و برای بار دوم در تاریخ ۲۴ اسفند ماه همان سال توسط مأموران لباس شخصی در منزل خود بازداشت شد. کسری نوری بعد از گذشت ۱۵ ماه بازداشت موقت و با انتقال در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۱، به چهار سال و چهار ماه زندان محکوم شد.

«تبلیغ علیه نظام»، «اقدام علیه امنیت ملی»، «افشای اسرار ملی در مصاحبه‌ها»، «عضویت در گروهک انحرافی مجذوبان»، «توهین به رهبری»، «تشویش اذهان عمومی»، «نشر اکاذیب» و «مصاحبه با رسانه‌های بیگانه»، اتهامات منتسب به کسری نوری بودند. او مدت زمان حبس خود را در زندان‌های شیراز و اوین گذراند و سال 94 آزاد شد.

در مدت زندان، سه بار در اعتراض به نادیده گرفتن حقوق دراویش دست به اعتصاب غذا زد؛ دی ماه سال۹۱ در اعتراض به بد رفتاری علیه هفت درویش زندانی در اوین، به مدت ۹۰ روز اعتصاب غذا کرد و سرانجام پس از برآورده شدن خواسته اش که انتقال این هفت درویش به بند ۳۵۰ بود، به اعتصاب غذای خود پایان داد. اعتصاب غذای این مدافع حقوق دراویش به همراه صالح مرادی، موجب نگرانی‌های جهانی نسبت به وضعیت آن ها و انتشار نامه‌ها و بیانیه‌های بسیاری، از جمله نامه اعضای پارلمان اروپا و وزارت خارجه آلمان شد.
کسری نوری برای دومین بار، ۱۱اسفند سال ۱۳۹۲ در اعتراض به وضعیت درمانی چند درویش زندانی دست به اعتصاب غذا زد. سومین اعتصاب غذای او نیز شهریور ماه سال 93 بود همراه با هشت درویش زندانی دیگر. آن ها بیش تر از یک ماه در اعتصاب غذا بودند. او حالا باز هم در بازداشت، همراه سه تن از دوستانش که همگی از فعالان دانشجویی هستند، در اعتصاب غذا است. اعتصاب غذا یک روش معمول مدنی در میان زندانیان سیاسی و عقیدتی برای دفاع از حقوق خویش به شمار می رود. آن ها از روز اول بازداشت، این اعتراض مدنی را شروع کرده اند.

مطالب مرتبط:

روایت شاهدان عینی از تجمع اعتراضی در تهران

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}