«مصطفی محبی»، مدیر کل زندان های استان تهران در گفت و گو با خبرگزاری «فارس» تعداد بازداشت شدگان استان تهران را زیر 200 نفر اعلام کرد. اما هم زمان، «علی اصغر نوبخت»، معاون سیاسی و امنیتی فرمانداری تهران به «ایلنا» گفت روز شنبه 200 نفر، روز یک شنبه 150 نفر و روز دوشنبه 100 نفر و در مجموع در طول سه روز ، 450 معترض فقط در تهران بازداشت شده اند .
براساس آماری که مراجع قضایی و مسوولان در استان های مختلف ارایه داده اند، برآورد می شود که بیش یک هزار و یک صد نفر در شهرهای مختلف کشور بازداشت شده اند. بسیاری از این بازداشت ها تنها به خاطر حضور در تجمع و اعتراض بوده است، نه درگیری و یا آشوب.
«نعمت احمدی»، حقوق دان و وکیل پایه یک دادگستری ساکن تهران در گفت و گو با «ایران وایر» می گوید «قانون احزاب» که گرفتن مجوز برای برگزاری تجمع ها را الزامی دانسته، اصل 27 «قانون اساسی» را ناکارآمد کرده است: «ما با قانون عادی متاسفانه قانون اساسی را محدود کرده ایم. قانون احزاب مشارکت مردم در اجتماعات بدون مجوز را قانونی نمی داند اما قانون اساسی حق اعتراض مردم را به صراحت در اصل 27 به رسمیت شناخته است. قانون اساسی در این مورد فقط دو محدودیت و ممنوعیت گذاشته است؛ تجمع مخالف مبانی اسلام نباشد و اسلحه حمل نکنند. اما ماده 10 قانون احزاب وجود مجوز در هر اجتماعی را الزامی می داند.»

آیا مجوز شرکت در اجتماعات اعتراضی به سادگی صادر می شود؟

در آن صورت، شرکت در اجتماعی که مجوز ندارد، جرم است؟

آیا اثبات قصد برهم زدن امنیت آسان است؟

تلویزیون اعترافات یک جوان را به نمایش گذشته است که می گوید از اسراییل و کشورهای دیگر پول گرفته ام. این قبیل اعتراف گیری ها می تواند منجر به صدور مجازات شود؟

چاره چیست؟

گزارش ها نشان می دهند مردم از قوه قضاییه عصبانی هستند و ساختمان های این قوه در برخی شهرها تخریب شده اند؛ مردم چرا از قوه قضاییه عصبانی هستند؟

ریشه اعتراضات اخیر کجا است؟

چرا قانون گذار به این موارد توجه نکرده است؟

مطالب مرتبط:

علیزاده طباطبایی: نهادهای امنیتی شهرهای کوچک برخورد تندتری با معترضان دارند

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}