محمود احمدی‌نژاد در نامه‌ای از آیت‌الله علی خامنه‌ای خواست منتقدان خود را آزاد کند٬ سیاست‌های کلان نظام را مطابق خواست مردم تغییر دهد٬ رئیس قوه قضائیه را برکنار و دستور برگزاری انتخابت زود‌هنگام ریاست جمهوری و مجلس را صادر کند.

آقای احمدی‌نژاد در نامه خود که متن کامل آن روز چهارشنبه (اول اسفند) منتشر شده٬ نوشته که این پیشنهادها را جهت «اصلاح فوری امور» به رهبر جمهوری اسلامی ارائه می‌کند.

رئیس دولت‌های نهم و دهم در نخستین پیشنهاد خود «برگزاری فوری و آزاد انتخابات ریاست جمهوری و مجلس بدون مهندسی شورای نگهبان و دخالت نهادهای نظامی و امنیتی و آزاد گذاردن مردم برای انتخاب» را «یک ضرورت فوری» خوانده است.

احمدی‌نژاد در دومین پیشنهاد خود «عملکرد مقامات ارشد قضایی» را «از عوامل اصلی نارضایتی عمومی» در ایران ارزیابی کرده و خواستار «تغییر فوری رئیس دستگاه قضا» شده است.

وی در نامه خود از خامنه‌ای خواسته جانشین صادق لاریجانی را «با ویژگی‌های مندرج در قانون اساسی و همچنین تعیین و معرفی مرجع مستقل و مورد قبول مردم برای رسیدگی به شکایات مردم از این دستگاه» منصوب کند.

سومین پیشنهاد احمدی‌نژاد به رهبر جمهوری اسلامی «صدور دستور آزادی و منع تعقیب برای تمام کسانی‌ است که تحت عناوین مختلف و از جمله انتقاد از حضرتعالی از سالیان گذشته تا کنون بازداشت و یا محکوم شده‌اند.»

احمدی‌نژاد در نامه خود همچنین خواستار آزادی کسانی شده که به خاطر اعتراض به «شرایط و نحوه اداره کشور»  به «تضعیف و تبلیغ علیه نظام» متهم شده و سال‌هاست زندانی هستند.

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه داده «ختم رسیدگی به تمام ادعاهای مطرح شده در این زمینه، یک مطالبه حق و انسانی بوده و می‌تواند به باور و همراهی مردم و فعالین سیاسی در انجام اصلاحات کمک نماید.»

محمود احمدی‌نژاد همچنین اظهار امیدواری کرده که «اجرای صحیح و سریع این پیشنهادها» بتواند در بازیابی اعتماد عمومی مؤثر واقع شود.»

احمدی‌نژاد به انضمام این نامه، نامه تفصیلی جداگانه‌ای هم خطاب علی خامنه‌ای نوشته که بنابر اعلام وب‌سایت «دولت بهار»٬ حاوی «پیشنهادهای راهبردی در جهت انجام اصلاحات اساسی در قوای سه گانه و ارگان‌ها و سیاست‌های گوناگون» است.

رسانه‌های نزدیک به وی تاکنون متن این نامه تفصیلی را منتشر نکرده و اعلام هم نشده که این نامه به صورت علنی منتشر خواهد شد یا خیر.

پیشنهاد‌های سه‌گانه احمدی‌نژاد به رهبر جمهوری اسلامی٬ یکی از صریح‌ترین و کم‌سابقه‌ترین نامه‌ها در تاریخ جمهوری اسلامی و دوران زمام‌داری علی خامنه‌ای به وی محسوب می‌شود که از سوی یک رئیس جمهوری سابق محافظه‌کار نوشته شده است.

«دولت بهار» نیز این نامه را «سرآغاز و راهگشای انجام اصلاحات اساسی در کشور» ارزیابی کرده است.

محمود احمدی‌نژاد که با آغاز دومین دوره ریاستش بر قوه مجریه٬ اختلافاتش با رهبر جمهوری اسلامی علنی‌تر از گذشته شده بود٬ در تمام دوره چهارساله دولت دهم از علنی کردن این اختلاف‌ها ابایی نداشت.

وی پس از پایان دولت دهم از سوی خامنه‌ای به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام درآمد٬ اما با وجود مخالفت رهبر جمهوری اسلامی خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ کرد که از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد.

رد صلاحیت احمدی‌نژاد از سوی شورای نگهبان و پس از آن بازداشت و آغاز محاکمه حمید بقایی از سوی قوه قضائیه منجر به رقم خوردن فصل جدیدی از زندگی سیاسی وی به عنوان یکی از منتقدان نظام٬ رهبر و سایر ارگان‌های زیرنظر خامنه‌ای شده است.

محمود احمدی‌نژاد طی یک سال اخیر بارها سخنرانی‌ها٬ نامه‌نگاری‌ها و مواضع بسیار تند و صریحی علیه قوه قضائیه به خصوص برادران لاریجانی اتخاذ کرده و خواستار برکناری آنها از مناصب کشور شده است.

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در پوشش انتقاد به رئیس قوه قضائیه و برادران لاریجانی٬ به تدریج سمت و سوی این انتقاد‌ها را متوجه علی خامنه‌ای و تمام ارگان‌ها و نهاد‌هایی کرد که زیر نظر وی اداره می‌شوند.

احمدی‌نژاد در پی سخنرانی ۲۹ بهمن علی خامنه‌ای مبنی بر قبول برخی ناکار‌آمدی‌های نظام در مسیر اجرای «عدالت» و تائید نارضایتی‌ها در ایران٬ از این فرصت استفاده کرد و در نامه خود خطاب به رهبر جمهوری اسلامی نوشت که این سخنان «نیازمند اقدامات عملی و فوری برای اصلاح وضع کشور در جهت خواست و رضایت مردم است.»

وی در نامه تفصیلی منتشر نشده خود٬ از خامنه‌ای خواسته «اصلاحات اساسی در قوای سه‌گانه و نهادها و ارگا‌‌نهای گوناگون و به ویژه دفتر» خود انجام دهد.

تغییرات «در سیاست‌های راهبردی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، به منظور انطباق نحوه اداره کشور به خواست مردم» از دیگر پیشنهادی احمدی‌نژاد به خامنه‌ای است.

احمدی‌نژاد در نامه خود انجام این اصلاحات را «مستلزم تغییراتی در قانون اساسی» دانسته است؛ تغییراتی که پیش‌تر از این محمد خاتمی به نوعی دیگر در زمان ریاست جمهوری خود دنبال می‌کرد که از انجام آن ناکام ماند.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}