در ماهی که گذشت، به روال معمول، تعداد زیادی از دانش آموزان بهایی شرکت کننده در کنکور برای ورود به دانشگاه نامه‌ای با عنوان «نقص در پرونده» دریافت کردند. نامه‌ای که پیش از این نیز در آستانه بازگشایی دانشگاه‌ها برای کسانی که به دیانت بهایی معتقدند، ارسال شده بود. اغلب جوانان بهایی ترجیح می‌دهند بخت‎شان را در کنکور سراسری امتحان نکنند چون می‌دانند امکان ورودشان به دانشگاه بر اساس یک قانون نگفته، تقریبا ممکن نیست.

این در حالی است که «محمدجواد لاریجانی»، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه ایران 17 فروردین امسال در گفت‌و‌گو با ایلنا هر گونه محاکمه و یا ممنوعیت از تحصیل افراد به صرف بهایی بودن را به کلی تکذیب کرد و گفت: «مسوولان جمهوری اسلامی طبق قانون اساسی حقوق شهروندان ایرانی را به رسمیت شناخته و از آن حمایت می‌کنند.»

با «مهیاره نداف»، متولد سال ۱۳۵۷ و ساکن شهر مشهد گفت و گو کرده ام؛ گفت و گویی که یک معیار است برای ارزیابی ادعای محمدجواد لاریجانی.

ماجرا از کجا شروع شد؟

اولین بار بود در کنکور سراسری شرکت می‌کردی؟

بهانه و دلیل آن ها چه بود؟

چه طور شد امسال مصمم به شرکت در کنکور شدی؟

رشته مورد علاقه ات چه بود؟

برخورد عمومی با این مساله چه گونه بود؟

آیا در طول دوران دبیرستان هم به خاطر عقیده ات تحت فشار بودی؟

این شیوه برخورد رنجیده ات می کند؟

پی گیر ماجرا شدی؟

بیش تر از این هم قصد پی گیری داری؟

هدفت از پی گیری چیست؟

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}