دست‌هایشان را به تابوت گرفته‌اند تا جنازه «شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه» را تشییع کنند. این تابوت نمادین در حاشیه نماز جمعه روز گذشته توسط کارگران این شرکت تشییع شد. آن‌ها مدت‌ها است که از مرگ شرکت حرف می‌زنند.

 از دور جدید اعتراضات کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در شمال استان خوزستان سیزده روز گذشته است و این بار تجمعات آن ها نه در محیط بسته شرکت که در بازار اصلی شهر، مراسم نماز جمعه، فرمانداری شوش و... برگزار می شود.

نماینده این جمع برای چانه زنی با مسوولان استان خوزستان، «اسماعیل بخشی» است که به گفته خودش، به همراه همسرش در اتاق 16 متری خانه پدری روزگار می گذراند اما سخن‌رانی های پر امیدش در حمایت از حقوق کارگران، او را به الگویی برای اعتراضات این قشر در کشور بدل کرده است.
نقش فعال زنان در این اعتراضات هم یکی دیگر از تفاوت های اعتراضات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه است که کاربران شبکه های اجتماعی به آن توجه نشان داده اند.
یکی از کارگران فعال «شورای کارگری» شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه که «ایران وایر» با او گفت وگو کرده، جوانی است که پیش از تحولات مدیریتی در سال ۱۳۹۴ در این شرکت، به صورت «پیمانی» در این واحد صنفی فعال بوده و بعد از آن، به کارگر «قراردادی» تبدیل شده است.

یک فرزند خردسال دارد و مثل همه کارگران معترض شرکت، چهار ماه است حقوق یک میلیون و نیمی خود را دریافت نکرده است. به خاطر اعتراضات کارگری تا به حال چهار بار او را از کار اخراج کرده اند اما هم چنان بر ادامه فعالیت صنفی خود اصرار دارد. این کارگر در مورد ریشه های نخست شکل گیری اعتراض در شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه می گوید:«از همان روزهای نخست واگذاری شرکت از بانک ملی به بخش خصوصی، در چشم بر هم زدنی مدیرانی در رأس امور قرار گرفتند که هیچ چیزی از اصول حاکم بر این حرفه نمی دانستند، جز استخدام آشنایان و به کارگیری زمین ها برای احداث کارخانه های رب گوجه فرنگی و... .»

اسماعیل بخشی افشاگری ها و اعتراضات خود را از همان روزی که شرکت به بخش خصوصی واگذار شد، کلید زد. با ادامه هرج و مرج شرکت، دیگر کارگران هم برای بیان اعتراضات خود به او پیوستند.

او از افرادی نام می برد که پول اجاره زمین های کشاورزی شرکت را به حساب خود می ریزند و می گوید هیچ کسی هم جلو دارشان نیست:«روال همیشگی برای اجاره دادن زمین به کشاورزان این طور است که در مطبوعات آگهی منتشر می شود و کشاورزان اجاره زمین ها را مستقیما به حساب شرکت توسعه و کشت نیشکر هفت تپه می ریزند. اما مدت ها است پول اجاره زمین ها به صورت دستی برای متولی زمین‌های تاکستان ریخته می‌شود.» 

این کارگر معتقد است که مسوولان استانی به دروغ اعلام می کنند به دلیل مصرف بالای آب، ادامه کشت نیشکر مجاز نیست: «هنوز تولید ما به روال سابق ادامه دارد و درآمد آن هم به جیب مدیران می رود.  ثروت‌های شرکت تاراج شده است اما مسوولان استانی  به دروغ می‌گویند کشت نیشکر غیرمجاز است.»

تخلفات مدیران شرکت نیشکر اما تنها این موارد نیست. در همین تجمعات اخیر، معترضان از سوء استفاده های مالی حرف می زنند که با پشتیبانی مدیران میانی و رده بالا انجام شده است.

این کارگر معترض که اسناد مربوط به این تخلفات را در اختیار «ایران وایر» گذاشته است، می گوید:«این موضوع از زمانی فاش شد که دادستان کل کشور در مصاحبه ای مطبوعاتی گفت شرکتی در خوزستان که از سال ۱۳۹۴ خصوصی شده، هنوز بدهی های ارزی خود را با دولت تسویه نکرده است و چند تن از مدیران آن هم متواری هستند.»

کارگران این موضوع را پی گیری می‌کنند تا به پرینت پرداخت مبالغ کلان ارزهایی مثل «یورو» و «یوان» چین به نام شرکت نیشکر هفت تپه و دو شرکت «آریاک» و «دریای نور زئوس» با مدیریت «اسد بیگی»، مدیر عامل شرکت و «رستمی» می‌رسند.

نقش فعال زنان در این اعتراضات هم یکی دیگر از تفاوت های اعتراضات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه است که کاربران شبکه های اجتماعی به آن توجه نشان داده اند.

این پرداخت ها که این کارگر معترض می گوید در اسناد بانک مرکزی به دست آمده اند و در قالب وام های چندین میلیون یورویی برای پرداخت بدهی به کارگران پرداخت شده، سر از حساب های شخصی مدیران در آورده است؛ مدیرانی که دو نفرشان فرار کرده‌اند و چهار نفرشان برای همین سوء استفاده ها در بازداشت هستند:«مثلا یک شرکت هشت میلیون یورو به نام توسعه شرکت نیشکر هفت تپه وام گرفته بوده اما فقط در ظاهر به نام شرکت بوده و سر از حساب شخصی درآورده است.»

 اسماعیل بخشی افشاگری ها و اعتراضات خود را از همان روزی که شرکت به بخش خصوصی واگذار شد، کلید زد. با ادامه هرج و مرج شرکت، دیگر کارگران هم برای بیان اعتراضات خود به او پیوستند:«ما بارها اعتراض خود را به مسوولان محلی اعلام کردیم اما هیچ جوابی نگرفتیم.»

آن‌ها بارها تهدید و از کار بی کار شده‌ و مورد حمله قرار گرفته‌اند اما دست از اعتراض نکشیده‌اند: «حتی یک بار مدیر اداره اطلاعات شهرستان شوش در جلسه شورای تأمین استان با متهم کردن من به پول گرفتن از رسانه های خارج از کشور، گفت شرکت نیشکر هفت تپه خط قرمز ما است؛ اجازه نمی دهیم علیه آن فعالیت کنید.»

او با اشاره به اعتراضات سال گذشته که بسیاری از کارگران صورت‌هایشان را می‌پوشاندند تا شناسایی نشوند، از قوی‌تر شدن‌شان می‌گوید:«در همین اعتراضات جاری، یک مأمور انتظامی به من گفت من تو را می شناسم. جواب دادم مرا از چه می ترسانی؟ بیا با هم عکس سلفی بگیریم. عکس را گرفتیم و در صفحه توییتر خودم هم منتشر کردم.»

مطالبات آن‌ها بر خلاف گفته برخی مسوولان محلی، نه تنها پرداخت حقوق معوقه که در درجه اول، اجرای «قانون کار» و قانون بندی مشاغل در کنار واگذاری مدیریت شرکت به کارگران است: «تنظیم قراردادهای کاری بر اساس قانون کار که تازه آن هم بسیار اشکال دارد، دومین خواسته ما است. خواسته دیگر، اجرای طرح طبقه بندی مشاغل برای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه است. بنده با همسر و یک بچه خردسال، آن هم در این شرایط وخیم اقتصادی، تنها حدود یک و نیم میلیون تومان حقوق دریافت می کنم که تازه از مرداد ماه تا امروز همان را هم دریافت نکرده ام. آخرین خواست ما بعد از این مطالبات بنیادی، پرداخت حقوق ماهیانه است که حدود چهار ماه به تاخیر افتاده است.»

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}