این گزارش خلاصه‌ای از آمارها و اطلاعاتی است که نشان می‌دهد وضعیت فقر در استان‌های مختلف ایران چگونه است. این اطلاعات بر اساس داده‌های تحقیق مرکز پژوهش‌های مجلس با عنوان «خط فقر ایران در سال ۱۳۹۵» و تطبیق آن با سایر آمارهای رسمی، مانند سرشماری، تورم و بیکاری استخراج و محاسبه شده است.

 

سرزمین‌های فقیر شمالی

در میان استان‌های شمالی ایران، بحران فقر در استان گلستان چند برابر بیشتر از استان‌های همجوار است. در حالی که اوضاع گیلان و مازندران به نسبت میانگین کشوری فقر بهتر به نظر می‌رسد، اما آمارها نشان می‌دهد در رتبه‌بندی فقر در ایران، استان گلستان در رده‌های بالای جدول جاخوش کرده و عنوان چهارم را به خود اختصاص داده است. جایی که از هر ۳ شهروند آن یکی زیر خط فقر مطلق، با گرسنگی دست و پنجه نرم می‌کند.  

نرخ فقر در گلستان نزدیک ۳۵ درصد است. از جمعیت یک میلیون و ۸۶۷ هزار نفری استان، بیش از ۶۴۶ هزار نفر زیر خط فقر قرار دارند. آمار خانواده‌های فقیر بیش از ۱۸۰ هزار عدد برآورد شده‌اند که حدود ۳۳ درصد تعداد کل خانوارهای ساکن گلستان است.

طبق آخرین آمار اشتغال سالانه (سال ۹۶)، نرخ بیکاری در گلستان، کمی بیشتر از میانگین کشوری و برابر ۱۲.۳درصد است. تنها ۳۷.۱ درصد از جمعیت در سن کار صاحب شغل‌اند که ۱۷ درصد آنها شغل کامل ندارند، یعنی موفق به پیدا کردن کار دائمی تمام‌وقت نشده‌‌اند. اگر جمعیت زیر ۱۰ سال را هم در محاسبات منظور کنیم، تقریبا به ازای هر ۴ نفر، فقط یکی صاحب شغل است.

همچنین بر اساس آمار تورم استانی آبان ۹۷، نرخ تورم گلستان بیشتر از میانگین تورم کل کشور بوده است. سطح عمومی قیمت‌ها در آبان ۹۷، ۵۱درصد بالاتر از سال ۹۵ است که در این میان افزایش ۷۵درصدی متوسط قیمت مواد خوراکی و آشامیدنی، شرایط زندگی را سخت‌تر و سخت‌تر کرده است. این در حالی است میانگین افزایش قیمت مواد غذایی در کل ایران به نسبت سال ۹۵، ۶۸درصد بوده است، اما در گلستان که یکی از مناطق مستعد ایران برای کشاورزی و تولید غذا است، تورم مواد غذایی بیشتر از سایر مناطق ایران بوده است.

فقر شهری

گلستان بعد از سیستان و بلوچستان دومین نرخ پایین شهرنشینی در ایران را دارد. نرخ شهرنشینی در استان ۵۳درصد است. کمی بیش از نیمی از مردم گلستان در شهر زندگی می‌کنند به نظر می‌رسد حال و روزشان چندان خوب نیست.

بیش از ۴۱درصد از جمعیت شهری استان که جمعیت‌شان بالغ بر ۴۱۰ هزار نفر است، زیر خط فقر مطلق زندگی می‌کنند. یعنی درآمدی کمتر از آن چیزی دارند که به عنوان معیار خط فقر در استان گلستان تعریف شده است.

بر اساس تحقیقات مرکز پژوهش‌های مجلس خط فقر در استان گلستان در سال ۱۳۹۵، حدود ۴۱۱ هزار تومان برای هر نفر و یک میلیون و ۱۱۰هزار تومان برای یک خانواده تعیین شده است.

اگر این آمار را با تورم ۵۰ درصدی قیمت‌ها در مناطق شهری استان حساب کنیم، خط فقر در شرایط فعلی حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای یک خانواده چهار نفره برآورد می‌شود. این رقم دست کم ۵۰۰ هزار تومان بیشتر از حداقل نرخ دستمزد در سال ۱۳۹۷ است.

فقر روستایی

اگرچه نرخ فقر در مناطق روستایی گلستان کمتر از مناطق شهری است، اما این به معنی رونق روستاهای استان نیست. بلکه پایین‌تر بودن هزینه‌ها زندگی باعث شده خط فقر در مناطق روستایی گلستان پایین بیاید و در سال ۹۵، حدود ۲۳۴ هزار تومان به ازای هر نفر و ۶۳۱ هزار تومان به ازای هر خانواده محاسبه شود.

اگر تورم ۵۰ درصدی را هم در محاسبات منظور کنیم، خط فقر در مناطق روستایی استان گلستان کمی کمتر از یک میلیون تومان برآورد می‌شود.

داده‌های تحقیقات مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد، جمعیت فقیر روستایی استان گلستان در سال ۹۵، بیش از ۲۳۵ هزار نفر بوده که ۲۷درصد جامعه روستایی استان گلستان را تشکیل می‌دهد.

مطالب مرتبط:

اطلس فقر در ایران؛ سیستان و بلوچستان

اطلس فقر در ایران؛ کرمان

اطلس فقر در ایران؛ قم

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}