چرخ عدالت همیشه کُند می‌چرخد. حدود ۹ ماه پیش بود که گزارشی درباره پرونده مرگ‌های مخوف محله هم‌جنس‌گرایان تورنتو در «ایران وایر» انتشار یافت اما تازه روز سه‌شنبه ۲۹ ژانویه «بروس مک‌آرتور»، معمار محوطه‌ساز ۶۶ ساله در دادگاه ظاهر شد و به قتل ۸ مرد اعتراف کرد. بیش‌تر این مردان دو وجه مشترک دارند؛ یکی این‌که همگی ارتباطی با محله «چرچ و ولزلی» در مرکز شهر تورنتو داشتند که معروف است به پاتوق هم‌جنس‌گرایان و دیگری این‌که همه قربانیان، غیرسفیدپوست هستند و عمدتا به خاورمیانه یا شبه‌قاره هند برمی‌گردند.

مدت‌ها طول کشید تا پلیس تورنتو ارتباط این قتل‌ها به هم‌دیگر را پیدا کند؛ اتفاقی که خیلی از فعالان اجتماعی آن را بی‌ارتباط با گرایش جنسی و رنگ پوست قربانیان نمی‌دانستند.

روز سه‌شنبه اعضای خانواده بسیاری از این هشت مرد در دادگاه بودند و دیدند که چه‌طور مک‌آرتور که خودش سفیدپوست است، در جایگاه قرار گرفت و اتهام وارده از سوی دادستان را پذیرفت. حالا روزنامه‌های کانادا پر شده‌اند از داستان‌های این هشت مرد؛ «اسکاندا ناواراتنام»، «کیروشناکومار کاناگاراتنام»، «دین لیزوویک»، «سلیم اِسِن»، «اندرو کینزمن» و البته دو قربانی افغان‌ به نام‌های «عبدالبصیر فیضی» و «مجید کیهان» و یک قربانی ایرانی به نام «سروش محمودی».

«ایلیا بانیارش» و «ریانا جسکون-کلزو»، دو خبرنگار روزنامه پرخواننده «تورنتو استار»، از جمله شاهدان دادگاه بودند و در مقاله‌ای که در همان روز منتشر شد، در مورد داستان زندگی قربانیان نوشتند. داستان زندگی سروش محمودی، قربانی ایرانی و ابوالبصیر فیضی و حمید کیهان، دو قربانی افغانی که در زیر آمده، برگرفته از همان مقاله است.
 

سروش محمودی

«فارینا مارزوک»، همسر سری‌لانکایی‌تبار محمودی، آخرین بار او را در ماه اوت ۲۰۱۵ دید؛ زمانی که خانه را به مقصد کار رها کرد و هرگز برنگشت. این مرد ۵۰ ساله متولد ایران به همراه همسر و پسرخوانده‌اش در منطقه مهاجرنشین «اسکاربورو»، در شرق تورنتو زندگی می‌کرد. در آن روز تابستانی، محمودی صبح زود از خواب بلند شده بود تا برای پسرخوانده‌اش صبحانه درست کند. خانم مارزوک یک سال پیش به تورنتو استار گفته بود از ۱۲ سال زندگی زناشویی خود چیزی جز خاطرات خوش به یاد ندارد. او از سه خواهر و یک برادر سروش در ایران گفته بود: «خانواده خیلی بزرگ، خوب و زیبایی داشت. مدام پای تلفن با خواهرش حرف می‌زد.»
پدر و مادر سروش محمودی قبلا فوت ‌کرده‌اند .در گفت وگویی جدید، مارزوک محمودی را «انسانی زیبا» با «قلبی نیک» توصیف کرده است؛ مردی که عاشق آشپزی بود و در کارش که نقاشی صنعتی بود، سخت کار می‌کرد.

مارزوک گفته است که نمی‌داند همسرش ارتباطی با محله چرچ و ولزلی داشته یا نه. هنوز معلوم نیست مک‌آرتور چه‌طور با قربانیان خود دیدار کرده است. او یک سال پیش، در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۸ به قتل محمودی متهم شد و بالاخره همین سه‌شنبه اعتراف کرد که او را در روز ۱۵ اوت ۲۰۱۵ یا همان حوالی کشته است. طبق اطلاعاتی که در دادنامه آمده، ماهیت این قتل جنسی بوده است. ماموران پلیس یک کاپشن با دی ان ایِ محمودی را هم در ماشین ونِ مک‌آرتور پیدا کرده اند.

 

ابوالبصیر فیضی

ابوالبصیر فیضی ۴۲ ساله با همسر و فرزندانش در شهر «برامپتون»، در حومه‌ غربی تورنتو زندگی می‌کرد. ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ بود که خبر دادند مفقود شده است. ماشین «نیسان سنترا» مدل ۲۰۰۲ او را در محلات میانی تورنتو پیدا کردند؛ نزدیک همان جایی که مک‌آرتور کار محوطه‌سازی می‌کرد.

این مهاجر افغانستانی در یک کارخانه چاپ صنعتی در «میسیساگا»، حومه عظیم غرب تورنتو کار می‌کرد. آشنایانش می‌گفتند عادت نداشت راجع به زندگی خصوصی‌ خود حرف بزند اما آدمی بود صمیمی و خاکی.

شواهد نشان می‌دهند که ابوالبصیر زندگی دوگانه‌ای داشته و یکی از پاتوق‌هایش، باری در محله چرچ و ولزلی بوده است؛ همان محلی که در سپتامبر ۲۰۱۰، اسکاندا ناواراتنام به همراه مردی ناشناس آن‌را ترک کرد و دیگر دیده نشد.
اسکاندا تازه همین چند سال قبل از سری‌لانکا به کانادا آمده بود و اقبالش این بود که اولین قربانی مک‌آرتور شود. او در سال ۲۰۰۷ یا ۲۰۰۸ به برادر کوچکش، «ناواسیلان» گفته بود هم‌جنس‌گرا است اما بقیه خانواده هنوز نمی‌دانستند. صاحب بار گفته که فیضی را هم آن‌جا دیده بوده است.
مک‌آرتور روز ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ به قتل فیضی متهم شد و بالاخره همین سه‌شنبه اعتراف کرد که او را حوالی روزی که خبر مفقود شدنش را دادند، به قتل رسانده است.

 

حمید کیهان

حمید کیهان ۵۸ ساله هم متولد افغانستان و مهاجر به کانادا بود. یکی از آشنایان او پیش‌تر به «ایران‌وایر» گفته بود: «حمید زن و بچه داشت اما کانادا که آمده، بیش تر از قبل فهمیده بود هم‌جنس‌گرا است. با این وجود، خانواده‌اش را ول نکرده بود و خیلی هم هوایشان را داشت. تا جایی که می‌دانم، آن ها را از نظر مالی تامین می‌کرد. در این محله هم همه کم و بیش همین را می‌دانستند.»
۲۵ اکتبر ۲۰۱۲ بود که فرزند کیهان خبر مفقود شدن او را داد. یک هفته می‌شد که پدرش را ندیده بود. دوستان حمید کیهان می‌گویند آدم خوش‌مشربی بود و از اواسط دهه ۱۹۹۰ همیشه سر و کله‌اش در چرچ و ولزلی پیدا می‌شد ولی عادت نداشت از زندگی خصوصی‌ خود حرف بزند.
به گفته آشنایانش، او شریک زندگی جدیدی داشته و اوقات بسیاری را در خانه او در خیابان چرچ می‌گذرانده است. حمید را هم در همان بارِ محبوب عبدالبصیر و اسکاندا دیده بودند. شاهدان حتی یادشان هست که با گارسون‌های بار آواز می‌خوانده است. مک‌آرتور روز ۲۹ ژانویه ۲۰۱۸ به قتل کیهان متهم شد. ژوییه ۲۰۱۸ باقی‌مانده جسد او و سایر قربانیان را در جویباری در محله‌ای نزدیک مرکز تورنتو پیدا کردند. سه‌شنبه این هفته مک‌آرتور اعتراف کرد که مجید کیهان را حوالی ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ کشته است. بنابر آن چه در دادنامه آمده، این قتل نیز ماهیت جنسی داشته است.

ناپدید شدن حمید، عبدالبصیر و اسکاندا بود که پلیس تورنتو را وا داشت در نوامبر ۲۰۱۲ «پروژه هوستون» را راه بیاندازد. آن‌ها در این پروژه درباره ناپدید شدن این سه نفر تحقیق می‌کردند؛ تحقیقی که نتیجه‌اش هم پیدا کردن قاتل بود و هم پیدا کردن چندین قربانی دیگر.

سه شنبه ۲۹ ژانویه قاتل به همه قتل‌ها رو در روی خانواده‌های قربانیان اعتراف کرده و حالا، هم جامعه هم‌جنس‌گرایان تورنتو عزادار است و هم جامعه مهاجرینش.

 

مطالب مرتبط:

مرگ‌های مخوف محله هم‌جنس‌گرایان تورنتو و قربانی شدن یک ایرانی

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}