«کامیل احمدی»، پژوهش‎گر و مردم شناس اجتماعی، اهل کردستان ایران و شهروند دوتابعیتی ایرانی بریتانیایی، یک‎شنبه بیستم مرداد در منزلش بازداشت و روانه زندان «اوین» شد.
همسرش روز سه‌شنبه ۲۲ مرداد به «ایران‌وایر» گفت پس از گذشت سه روز از بازداشت کامیل احمدی، هنوز اطلاعی از محل نگه‎داری او در زندان اوین، نهاد بازداشت‌کننده و اتهام وی ندارد.

به گفته «شفق رحمانی»، همسر کامیل احمدی، شعبه یک دادسرای زندان اوین برای او یک ماه بازداشت موقت صادر کرده و پرونده این پژوهش‌گر در این شعبه در حال بررسی است. خانم رحمانی گفت سه روز پس از بازداشت، همسرش یک تماس بسیار کوتاه تلفنی با او داشته است.

کامیل احمدی تابعیت بریتانیایی خود را حدود ۲۵ سال پیش گرفته ولی در ایران زندگی می‌کرده است: ‌«کامیل از ۱۵ سال پیش دیگر فقط سفرهای کوتاه به لندن داشت.»
آن‎ها یک پسر سه ساله دارند. 

شفق رحمانی درباره نحو بازداشت همسرش گفت: «من در آن زمان در سفر بودم. حدود ساعت ۱۰ صبح یک‎شنبه با او تماس کوتاه تلفنی داشتم. بعد از آن شب، با او تماس گرفتم اما خبری نشد. دوباره فردایش تماس گرفتم، خبری نشد. بنابراین، خیلی نگران شدم. در پی‏گیری‌هایم، متوجه شدم کامیل بازداشت شده است. بلافاصله دوشنبه به تهران بازگشتم و روز سه‌نشبه به دادسرای زندان اوین رفتم. متوجه شدم که در شعبه یک دادسرا برای او پرونده گشوده‎اند.»

خانم رحمانی ادامه داد: «به من گفتند پرونده‌اش امنیتی است اما به طور واضح نگفتند اتهام او چیست. گفتند یک ماه قرار بازداشت صادر شده است و امکان تمدیدش نیز وجود دارد. اما نگفتند چه نهادی بازداشتش کرده است. فقط گفتند اطلاعات بازداشت کرده. وقتی پرسیدم اطلاعات سپاه یا وزارت اطلاعات؟ در جواب به من گفتند مگر چه فرقی می‌کند؟! گفتم برای من دانستنش فرق می‌کند. ولی دیگر جواب ندادند.»

همسر کامیل احمدی درباره تماس تلفنی همسرش گفت: «امروز (سه‌شنبه ۲۲ مرداد) در دادسرا گفتم طبق قانون، بازداشت شدگان باید حداکثر پس از ۲۴ ساعت از زمان بازداشت با خانواده‌های خود تماس بگیرند اما کامیل سه روز است که هیچ تماسی نداشته است و من نگرانم. گفتند حتما تماس می‌گیرد. حدود ساعت شش و نیم عصر بود که یک تماس کم‎تر از یک دقیقه‌ای داشت. فقط گفت حالم خوب است و در بازداشتگاه هستم و تقاضای وکیل کرد.»

شفق رحمانی در پاسخ به این سوال که آیا پیش از بازداشت، همسرش تهدید و یا برای بازجویی احضار شده بود، گفت: «تهدید به بازداشت نشده بود ولی برخی از روزنامه‌ها درباره کامیل چیزی‌هایی می‌نوشتند که درست نبودند؛ مثلا سردبیر روزنامه "کیهان" نوشته‌هایی علیه او نوشت که این پژوهش‎گر موافق "ازدواج سپید" است. کامیل همیشه یک پژوهش‌گر اجتماعی بوده و هرگز دیدگاه‌های سیاسی در کارهایش نداشته است.»

همسر کامیل احمدی درباره درخواستش از مقامات قضایی کشور گفت: «در حال حاضر تنها درخواستم این است که اجازه ملاقات و تماس تلفنی با همسرم داشته باشم و از وضعیت پرونده و اتهامش مطلع باشم. وضعیت او برای من و خانواده‌اش که نگران او هستیم، نامشخص نباشد. فعالیت‌های او شفاف و علنی بوده و ماحصل کارهایش به شکل کتاب منتشر شده‎اند؛ کتاب‌هایی که از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد مجوز گرفته‎اند. حالا واقعا نمی‌دانم دلیل بازداشت او چیست.»

کامیل احمدی، متولد مهاباد و شهروند دو تابعیتی ایرانی بریتانیایی است. او لیسانس رشته «حقوق انتشارات و چاپ» از «دانشگاه هنر» لندن و فوق لیسانس در رشته «مردم‌شناسی اجتماعی و مردم نگاری تصویری» از «دانشگاه کنت کانتربری» انگلستان دارد.

او در صفحه اینستاگرام خود، از مخالفت‌هایش با کودک همسری و صیغه و موافقتش با پدیده ازدواج سپید نوشته و عکس‌هایش را در سمینارهای پژوهشی در کشورهای جهان برای علاقه‌مندانش منتشر کرده است.

احمدی در سال‌های اخیر کتاب‎ها و مقالاتی در حیطه ازدواج سپید، دگرباشان جنسی، ختنه زنان، ازدواج زودهنگام کودکان و کودک همسری نوشته است. از کتاب‌های او می‌توان به «طنین سکوت: پژوهشی جامع درباره ازدواج زودهنگام کودکان در ایران»، «بررسی میزان شیوع ازدواج و طلاق کودکان در ایران»، «بررسی آسیب شناختی صیغه محرمیت/ ازدواج موقت در ایران» و «بررسی تطبیقی نگرش به ختنه دختران بر مبنای حقوق زنان، کودکان، ادیان و حقوق ایران» نام برد. برخی از کتاب‌های او علاوه بر فارسی، به زبان‌های انگلیسی، ترکی و عربی هم ترجمه شده‎اند.

کتاب تازه کامیل احمدی، «خانه‌ای با در باز، پژوهش جامعی در باب ازدواج سفید در ایران» است که در مرحله انتشار قرار دارد. هم‎چنین مقاله او در این زمینه با عنوان «زیر پوست شهر: تحلیل پدیده ازدواج سپید در کلان شهرهای ایران» منتشر شده است.

این پژوهش‎گر، تحقیق مشترکی را با «انجمن حمایت از حقوق کودکان داشت» که ماحصل آن پژوهش، کتاب «یغمای کودکی: پژوهشی درباره شناخت، پیش‌گیری و کنترل پدیدۀ زباله‌گردی کودکان در تهران » شد.

در آبان ۱۳۹۷، «دانشگاه جورج واشنگتن» به کامیل احمدی به دلیل کتاب‌ها و مقالاتش در حوزه جنسیت، کودکان و اقلیت‌ها جایزه داد. این جایزه از سوی «بنیاد جهانی صلح زنان» بخش ادبیات و علوم انسانی دانشگاه جورج واشنگتن به او اعطا شد. رقیبان دیگر او برای این جایزه، پژوهش‎گرانی از کشورهای مصر، کنیا و امریکا بودند.

اما فعالیت‌های کامیل احمدی که اکنون در یکی از سلول‌های انفرادی زندان اوین به سر می‌برد، فقط خلاصه در انتشار کتاب و مقاله نیست. او تاکنون چند فیلم مستند کوتاه با موضوع قوم‌نگاری در ایران، جنسیت و کودکان نیز ساخته است.

یکی از فیلم‌های او، فیلم «به نام سنت» است که به موضوع ختنه کردن زنان در برخی از نواحی ایران می‌پردازد. در کپشن ابتدای این فیلم آمده است این فیلم حاصل تحقیقات سال‌های۱۳۹۳ - ۱۳۸۴، یعنی بیش از یک دهه از جنوب استان آذربایجان غربی، برخی از استان‌های کردستان و کرمانشاه است که در آن ختنه زنان متداول است. در بخش آخر این کپشن این فیلم نوشته شده است که این فیلم قصد هیچ گونه تبعیض، توهین و ضدیت نژادی، فرهنگی و مذهبی نسبت به مردمان و قومیت‌های به تصویر کشیده شده را ندارد.

در حال حاضر دو شهروند دیگر دوتابعیتی ایرانی بریتانیایی به نام‌های «نازنین زاغری» و «ارس امیری» با حکم‌های سنگین در زندان اوین به سر می‌برند. هم‎چنین «فریبا عادلخواه»، شهروند ایرانی فرانسوی و پژوهش‎گر حوزه علوم انسانی که در ایران مشغول تحقیق در زمینه حوزه علمیه بود، تیرماه امسال بازداشت شد. از اتهامات و دلایل بازداشت این پژوهش‎گر تاکنون خبر رسمی منتشر نشده است.
«سیامک نمازی» شهروند ایرانی امریکایی)، «کامران قادری» شهروند ایرانی اتریشی،« ژیو وانگ» و «مایکل وایت» دو شهروند امریکایی) و «احمدرضا جلالی» شهروند ایرانی مقیم کشور سوئد در زندان اوین هستند. این‏ها را اضافه کنیم به «کاووس سیدامامی» شهروند ایرانی کانادایی که دو هفته پس از بازداشتش در اسفند ۱۳۹۶، در حالی که در دوران بازجویی بود، به دلایل نامشخصی فوت کرد. مسوولان قضایی دلیل مرگ او را خودکشی عنوان کردند؛ موضوعی که به شدت از سوی خانواده و نزدیکان سید امامی رد شده است.

حالا کامیل احمدی دو تابعیتی دیگری است که بازداشت شده است اما هنوز علت دستگیری و نهاد دستگیرکننده مشخص نیست.

 

مطالب مرتبط:

کامیل احمدی شهروند ایرانی ـ بریتانیایی بازداشت شد

 

 

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}