در آستانه نمایش گنجینه رشک برانگیز «موزه هنرهای معاصر تهران» در آلمان، شهبانو فرح پهلوی به آشوب هایی که در این سال های اخیر کشورش با آن رو به رو بوده و نیز به نقش خود در حیات فرهنگی آن سرزمین نگاهی دوباره کرده است.

37 سال پس از عزل محمدرضاشاه پهلوی و تأسیس نظام جمهوری اسلامی ایران، شهبانو فرح پهلوی دوباره توجه رسانه ها را به خود جلب کرده است. مجموعه آثار هنر مدرن که در سال های دهه ۱۹۷۰ زیر نظر او برای موزه هنرهای معاصر تهران گردآوری شده بود، اینک به نمایش گذاشته شده است.

نوامبر سال گذشته، «جرمانو چلانت» و «فریار جواهریان» نمایشگاهی از مجموعه آثار «فریده لاشایی»، هنرمند ایرانی برگزار کردند که با نمایش آثار گران بهایی از گنجینه موزه همراه و آراسته شده بود. این آثار که شامل شاهکارهایی از «اندی وارهول»، «فرانسیس بیکن»، «مارک شاگال»، «ویلم دکونینگ» و «مارک روتکو» می شوند، سال آینده به «بنیاد میراث فرهنگی پروس» در برلین سفر خواهند کرد. این نخستین باری است که گنجینه موزه، تهران را ترک خواهد کرد. فرح دیبا تا به حال مؤسس و سرمایه گذار چندین مجموعه فرهنگی بوده و هم چنان نیز با علاقه کارهای هنرمندان ایرانی را دنبال می کند. او اکنون بین پاریس و واشنگتن زندگی می کند و از سال ۱۹۷۹ تا کنون به ایران بازنگشته است.

احساس شما نسبت به ایرانِ امروز چیست؟

در کاخ نیاوران، اقامتگاه اصلی خاندان سلطنتی در تهران کارهایی از هنرمندان مدرنیست ایرانی داشتید.

آیا هنوز هم با هنرمندان ایرانی در تماس هستید؟

فکر تاسیس موزه هنرهای معاصر تهران چه طور شکل گرفت؟

بعد از ماجرای مبادله تابلوی «زن شماره ۳» اثر «دکونینگ» (۳-۱۹۵۲) با شاهنامه طهماسبی، شما به طور ناشناس به موزه زنگ زدید؛ چه شد که این کار را کردید؟

آیا برای نمایش گنجینه موزه به برلین می روید؟

مدیریت موزه قصد دارد که درآمد فروش بلیتِ نمایشگاه برلین را خرج بازسازی بنای موزه و ترمیم آثار گنجینه کند.  

نظر شما درباره تأثیر برداشته شدنِ تحریم ها بر هنر ایران چیست؟

آیا هنوز آثار هنری می خرید؟

مصاحبه از میرنا ایاد

منبع :The art newspaper

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}