ساعت هفت امشب خیلی‌ها جلوی سفارت افغانستان جمع می‌شوند. قرار است با عکس‌های ستایش شش ساله کنار در سفارت بایستند، برایش شمعی روشن کنند، یادش را گرامی بدارند، به خانواده‌اش دلگرمی دهند و در غم‌ آن ها شریک باشند.

«ستایش»، دختربچه‌ شش ساله یک خانواده مهاجر افغانستانی است که 9 روز پیش در محله «خیرآباد» ورامین برای خرید به مغازه می‌رود و هرگز بر نمی‌گردد. دو روز بعد جسد دخترک در خانه همسایه پیدا می‌شود. قاتل، پسر 17 ساله همسایه دو خانه آن طرف‌تر است.

خبر این قتل هولناک هفته گذشته به شکل غیررسمی در شبکه‌های مجازی منتشر شد اما در دو روز گذشته و پس از برگزاری مراسم فاتحه خوانی، صحت و سقم خبر قتل ستایش مشخص و سپس به شکل رسمی و از سوی خانواده‌اش در رسانه‌ها مطرح شد. این خبر موجی از ابراز همدردی برای این خانواده ایجاد کرد.

«شیرآقا قریشی»، پدر ستایش پیش تر در گفت‌و گو با «ایرانوایر» با اشاره به حضور گسترده مهاجران افغانستانی در مراسم فاتحه‌خوانی برای ستایش گفت: «مردم توقع داشتند که درباره این فاجعه سوزناک بیش تر گفته شود.»

در مراسم فاتحه‌خوانی ستایش، عده‌ای با عنوان این که اگر مقتول ایرانی و قاتل افغانستانی بود، این خبر بهتر پوشش داده می‌شد، درباره عدم پوشش مناسب این خبر از سوی رسانه‌ها موضع‌‌گیری کرده بودند. فعالان و روزنامه‌نگاران افغانستانی در شبکه‌های مجازی هم به این موضوع پرداخته بودند. «سیدجمال‌الدین سجادی»، روزنامه‌نگار افغانستانی در این‌باره در یادداشتی نوشت: «تصور کنید که اتفاق برعکس بود؛ یعنی می‌نوشتند که یک مرد افغان پس از تجاوز به دختر شش ساله ایرانی، او را کشت و در وان اسید انداخت! اگر این اتفاق می‌افتاد، حتما تا الان تمام رسانه‌های دیداری و شنیداری و مکتوب و دیجیتال این خبر را با شدت و تاکید منتشر می‌کردند اما حالا مقتول یک دختر شش ساله مهاجر افغانستانی است و همه سکوت کرده‌اند.»

«احمد بهزاد»، نماینده هرات در پارلمان افغانستان نیز در یک یادداشت فیس بوکی نوشت: «خبر جنایت تکان‌دهنده در ورامین ایران قلب هر انسانی را به درد می‌آورد. کودکی آواره طعمه گرگ‌صفتی آدم‌خوار شده است. جنایت، جنایت است. فرقی نمی‌کند که مرتکب آن دارای چه ملیتی باشد اما آن چه در این میان آزاردهنده است، رویه متفاوت برخی رسانه‌های‌ جامعه میزبان است.»

حالا اما آن قدر مردم با تلفن شیرآقا تماس گرفته‌ و برای عرض تسلیت به خانه‌اش رفته‌اند و پیامک فرستاده‌اند که خبرنگاران از خانه خالی و تلفن‌های خاموش آن‌ها خبر می‌دهند.
خبرگزاری «آنا» در گزارشی از کسانی که بدون هیچ آشنایی‌ قبلی و با خواندن خبرها برای دیدن خانواده ستایش و تسلیت به مادرش به ورامین رفته‌اند، خبر داده است.

در شبکه‌های مجازی هم موضوع ستایش دو روزی است که داغ  است. کمپین «من ستایش هستم» در فضای راه افتاده وعده زیادی از مردم ایران و افغانستان عکس پروفایل خود را تبدیل به عکس ستایش کرده‌اند تا خود را در این غم شریک کنند. کاربران زیادی درباره ستایش و قاتل 17 ساله‌اش اظهارنظر کرده‌اند. شیرآقا قریشی خواستار اشد مجازات برای قاتل دخترش شده اما بعضی کاربران با اشاره به این‌که قاتل، نوجوان است و به سن قانونی نرسیده‌، به دیگران تذکر داده‌اند که به این موضوع دامن نزنند.

فعالان حقوق کودک سال‌ها است که روی مساله اعدام نوجوانان در ایران کار می‌کنند و خواستار تصویب قانونی هستند که از اعدام نوجوانان جلوگیری می‌کند. از سوی دیگر، عده‌ای با اشاره به تفاوت ملیت قاتل و مقتول، خواهان رسیدگی عادلانه به پرونده قتل ستایش هستند.

روز گذشته «ابوالقاسم مراد‌طلب»، دادستان عمومی و انقلاب شهرستان ورامین با تاكید بر رسیدگی ویژه و خارج از نوبت به پرونده قتل دختربچه شش ساله افغانستانی گفت: «با توجه به این كه متهمان كم تر از ١٨‌سال در زندان بزرگ سالان نگه داری نمی‌شوند، متهم به قتل این پرونده نیز به كانون اصلاح و تربیت تحویل داده شده است.»

گزارش میدانی سایت «خبرآنلاین» نشان می‌دهد که هیچ‌کدام از اهالی محل تصور نمی‌کردند، پسر سر به زیر محله مرتکب چنین کاری شود و سر از کانون اصلاح و تربیت درآورد . خبرآنلاین سراغ مادر پسر هم رفته است. او هم در بهت و ناباوری به سر می‌برد: «آن روز می خواستم با دخترم برای خرید رویه مبل به بازار برویم که وقت آمدن پسرم از مدرسه شد. دل شوره داشتم. این اواخر مدرسه گفته بود با دانش آموزی رفت و آمد دارد که اهل شر و شیطنت است. برای همین زود برگشتیم. حتی غروب که گفتند ستایش گم شده از او هم درباره اش پرسیدم. تو ستایش را ندیدی؟ پدر و مادرش از غروب در به در، در جست وجوی او هستند. معلوم نیست چه بلایی سرش آمده.»

او اما با تاکید به مادرش جواب داده است: «مگر می شود؟ مگر بچه آجی گم نشده بود، در مدرسه پیدایش کردیم. حتما او هم جایی است که پیدا می شود.»

او دو شب قبل به خانه آمده تا صحنه قتل را بازسازی کند. مادرش اما باور نمی‌کند که در خانه‌ آن ها قتلی صورت گرفته باشد: «من آن روز با جارو برقی خانه را جارو کردم اما هیچ چیز مشکوکی نظرم را جلب نکرد. اصلا نمی توانم باور کنم که این کار در خانه ما انجام شده باشد.»

ابراز همدردی با خانواده قریشی تنها از سوی مردم و کاربران شبکه‌های مجازی نبوده، همدردی مسوولان ونهادهای رسمی هم کم نبوده است. معاون امنیتی و انتظامی استانداری تهران و قائم‌مقام اتباع روز گذشته به ورامین رفته است. «پیام برازجانی»، دبیر شورای اطلاع‌رسانی استانداری تهران در گفت‌وگو با «تسنیم» دراین‌باره گفت: «به محض مطلع‌شدن از جنایت، مسوولان استان تهران عازم خانه خانواده مقتول شدند و با آن ها دیدار و گفت‌وگو کردند. قوه‌قضاییه و مسوولان استان برای این‌که هیچ حقی تضییع نشود، از هیچ تلاشی دریغ نخواهند کرد و جوسازی‌های اخیر عده‌ای معدود به‌ دلیل این‌که مقتول از اتباع افغانستان بوده و رسیدگی دچار خلل شده، تکذیب می‌شود.»

سرهنگ «عبدالرضا ناظری»، فرمانده انتظامی شرق استان تهران نیز با اشاره به این‌که شایعات مختلفی در فضای مجازی در رابطه با این قتل وجود دارد، می‌گوید: «برای پلیس تابعیت افراد اهمیتی نداشته و زمانی که یک جرم رخ می‌دهد، حتما با عاملان آن برخورد خواهیم کرد. در این پرونده هم همین اتفاق افتاده و با همکاری خوبی که دستگاه قضایی داشته است، رسیدگی به این پرونده به سرعت ادامه یابد.»

«سیدحسین نقوی حسینی»، نماینده ورامین یکی دیگر از افرادی بود که قتل ستایش قریشی، دختر شش ساله افغان در ورامین‌ را محکوم کرد و از عدالت برای رسیدگی به پرونده خبر داد: «دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران تفاوتی بین قتل دختر ایرانی و افغان قایل نمی‌شود. قاطعانه پی گیر این پرونده خواهیم بود تا مسبب این قتل به سزای عمل ننگین خود برسد.»

«شهیندخت مولاوردی»، معاون رییس جمهور در امور زنان و خانواده نیز در کانال تلگرامش یادداشتی برای همدردی با خانواده ستایش نوشت: «هنوز در حال و هوای خبر جانفشانی معلم فداکار سیستان و بلوچستانی در نجات جان دانش آموزانش بودیم که دیروز خبر تکان دهنده جنایتی که علیه دختر شش ساله مهاجر افغان در ورامین به وقوع پیوسته است، جانمان را به درد آورد. بازتاب وسیع رسانه‌ای و واکنش‌های گسترده عمومی نسبت به این خبر بعد از یک هفته نشان از عمق فاجعه دارد. در این شرایط، عرض تسلیت و ابراز همدردی با خانواده ستایش کم ترین کاری است که می توان انجام داد.»

به صدایشیرآقا؛ پدر ستایش فکر می کنم:«امیدوارم حق به حق‌دار برسد.»
امیدواریم مقام های قضایی صدایش را شنیده باشند.

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}