قرار بود کینه‌ها از صورت فوتبال ایران پاک شوند. «محمود گودرزی»، وزیر ورزش و جوانان در روز انتخابات فدراسیون فوتبال با شادمانی از آینده روشنی حرف زد که با رفتن «علی کفاشیان» و ورود «مهدی تاج» ساخته می‌شد. اما به نظر، اختلافات رنگ و بویی جدی‌تر گرفته اند. انتظار داشتیم «کارلوس کی روش» به همان حداقل‌هایی که برای آماده‌سازی تیم ملی خواسته بود، برسد. فقط سه ماه تا اولین بازی‌های ایران در انتخابی جام جهانی زمان باقی‌مانده و کی روش به دنبال یک زمین تمرین می‌گردد. او روز دوشنبه لج کرد و تیمش را تمرین نداد. گفت این زمین تمرینی که حتی طول و عرض آن استاندارد نیست را نمی‌خواهم. مربی تیم ملی ایران کاری کرده تقریباً شبیه به یک «اعتصاب غذای» زندانی؛ خودش را زیر فشار می‌گذارد، تمرین نمی‌کند و اوضاع را برای خودش بدتر و پیچیده‌تر می‌کند شاید بالاخره صدای اعتراضش را کسی بشنود.

او دوباره اعتراضاتش را با یک فریاد مقابل چشم خبرنگاران بعد از تمرین صبح تیم خود شروع کرد. روز جمعه هفتم خردادماه به خبرنگاران گفت: «من تصمیمات فدراسیون فوتبال را قبول کردم. حالا یک چالش بزرگ پیش رو دارم و آن بردن تیم ملی به جام جهانی است. پیش‌ازاین فکر می‌کردم هر فردی که رفتار خصمانه‌ای با تیم ملی داشته باشد، برای من مثل عرب‌های عربستان سعودی و قطر هستند اما حالا می‌بینم که بعضی‌ها از عربستانی‌ها هم بدتر شده‌اند.»

کی‎روش اشاره مستقیمی به نام «زهره هراتیان» نکرد ولی از حضور این خانم در سمت ریاست «مرکز پزشکی ایمفارک» را نشانه نفوذ دشمنان خود به مرکز تخصصی پزشکی «فیفا» که در کمپ تیم‌های ملی ایران مستقرشده است، دانست. بعد هم به‌صورت مستقیم به یار صمیمی وزیر ورزش و جوانان در مجموعه ورزشی «آزادی» اشاره کرد و گفت: «متأسفانه افرادی کنار ما هستند که افکاری برای نرسیدن تیم ملی به اهدافش دارند. به همین خاطر، نظرم این بود که ایران را ترک کنم و این رابطه دو طرفه را به اتمام برسانم. اگر بخواهم ریز جزییات را بدهم، شرم آور است، به ویژه مدیر مجموعه ورزشی آزادی. اطلاعی ندارم که چه شخصی مسوول ورزشگاه آزادی است اما رفتار آن ها نسبت به تیم ملی خصمانه بود.»

داستان از جایی شروع شد که «فرهاد نیکوخصال»، مدیر مجموعه ورزشی آزادی اجازه حضور تیم ملی در زمین شماره یک برای تمرین را نداد. دستور اول شفاهی بود اما چند روز بعد مدیر نزدیک به وزارت ورزش تصمیم گرفت طی نامه‌ای به فدراسیون فوتبال که رونوشت آن به حراست وزارت ورزش ارسال‌شده بود، به مهدی تاج اطلاع دهد که تیم کی روش حق حضور در زمین ورزشگاه آزادی را ندارد. چرا؟ چون «فرهاد نیکوخصال» ادعا می‌کند که کارگران مشغول کار هستند.

ماجرا به دستورالعمل «کنفدراسیون فوتبال آسیا» در خردادماه سال ۱۳۹۴ برمی‌گردد. این کنفدراسیون دستور داده که هیچ تماشاگری حق نشستن روی سکوهای سیمانی را در ورزشگاه‌ها ندارد. گفته است که باید تمام ورزشگاه‌هایی که میزبان بازی‌های بین‌المللی و رسمی در آسیا می‌شوند، صندلی شده و هر صندلی شماره داشته باشد. طبقه دوم ورزشگاه آزادی حتی یک صندلی هم ندارد. پس تیم ملی ایران مثل تمام بازی‌های دور اول انتخابی، باید در ورزشگاهی بازی کند که طبقه دوم آن خالی است. وزارت ورزش هرساله بودجه‌ای بیش از یک هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان برای نوسازی ورزشگاه‌ها از دولت و مجلس شورای اسلامی دریافت می‌کند و هزینه مجهز شدن طبقه دوم ورزشگاه آزادی به ۶۰ هزار صندلی شماره‌دار با جنس مرغوب، کم تر از چهار میلیارد تومان تخمین زده ‌شده بود.

البته مدیر ورزشگاه آزادی و وزیر ورزش مدعی بودند که بودجه کافی برای صندلی شدن طبقه دوم ورزشگاه آزادی را ندارند؛ یعنی از مبلغ یک هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان، حتی چهار میلیارد هم برای صندلی شدن طبقه دوم و حضور ۶۰ هزار تماشاگر بیش تر در بازی‌های ملی ایران نمی‌ماند. هرچند که «اسحاق جهانگیری»، معاون اول رییس‌جمهوری در اردیبهشت‌ماه امسال دستور داد بودجه لازم برای صندلی شدن طبقه دوم این ورزشگاه به وزارت ورزش تخصیص داده شود.
وقتی می گویند کارگران مشغول کار هستند، یعنی در طبقه دوم یک سری صندلی در حال نصب هستند اما نه؛ «تابناک» به سراغ مدیر ورزشگاه آزادی رفته و چنین می‌نویسد: «فرهاد نیکوخصال در واکنش به صحبت‌های اخیر کی روش و انتقاداتش از مدیران ورزشگاه ازادی گفت پس از پایان رقابت‌های لیگ برتر، عملیات بازسازی روی زمین شماره یک آزادی آغاز شد تا این زمین برای دیدارهای تیم ملی فوتبال در مرحله مقدماتی جام جهانی که شهریورماه سال جاری برگزار می‌شود، آماده شود.»

یعنی کارگران روی زمین در حال کار هستند؛ زمینی که حداقل نشان داده بود مشکل عمده‌ای ندارد و فقط در حد ریکاوری باید طی ۴۰ روز مانده به بازی‌های انتخابی جام جهانی، مورد ترمیم قرار بگیرد.

پس می‌توان درک کرد که چرا کارلوس کی روش گفته است که می‌داند مدیر ورزشگاه آزادی از چه کسی خط می‌گیرد. طبقه دوم رهاشده، زمین را ترمیم می‌کنند.
حالا وزیر ورزش و جوانان به خبرگزاری دانشجویان (ایسنا) گفته است: «بارها گفته‌ایم همه افراد باید در جایگاه خود حرف بزنند و هرکسی در چارچوب قانونی که برایش تعیین‌شده، حرکت کند. هیچ‌کس حق تعرض به حریم دیگری را ندارد. بدیهی است که اگر کسی بیرون از این چارچوب حرکت کند، باید به او تذکر داده شود.»

او به اعتراضات اخیر کی روش با زهره هراتیان و همین‌طور مدیر ورزشگاه آزادی اشاره ‌کرده و گفته است: «ما باید بر اساس استطاعت و وضعیت اقتصادی کشور اقدام کنیم. طبعاً ما بیش تر از مربیان و ورزشکاران نگران هستیم.»

اما به‌صورت مشخص نگفته که دقیقاً این استطاعت در چه حد و میزان تعیین‌شده که امکان ‌رفع مشکل هیچ ورزشکار، مربی و تیمی را ندارد؛ البته منهای فدراسیون‌هایی که دقیقاً زیر نظر شخص او اداره می‌شوند.

حالا کی روش به آخرین راه حل برای رسیدن به خواسته‌اش رسیده است. او دو جلسه آخر تمرین تیم ملی را تعطیل می‌کند، بازیکنانش را به استراحت می‌فرستد و می‌گوید: «تا زمین ندهید، تمرین نمی‌کنیم.»
چیزی شبیه به یک اعتصاب غذا در بند انفرادی.

تیم ملی پنج‌شنبه در بازی دوستانه مقابل مقدونیه قرار خواهد گرفت.

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}