رضا نوبخت، شهروند خبرنگار، تهران 

«تا نان را دستم دید. بدو خودش را به من رساند، نان را از توی دستم قاپ زد و رفت. هنوز هم وقتی یادش می‌افتم قلبم از جا کنده می‌شود.» این روایت «صدیقه» زنی حدودا پنجاه‌ساله و از اهالی کوچه‌های اطراف پارک هرندی در نزدیکی محله مولوی تهران است.

او می‌گوید بااینکه گفته می‌شود معتادان متجاهر و کارتن‌خواب‌ها دوباره جمع‌آوری شدند اما آن‌ها هنوز هم در این محله حضور دارند و برای اهالی مزاحمت ایجاد می‌کنند: «اگر اشتباه نکنم آخرین روز یا یک روز مانده به آخر ماه رمضان بود که نانم را یکی از آن‌ها قاپید. نان که ارزشی نداشت اما ترس برم داشت. به‌خصوص در این روزهایی هنوز این مریضی وامانده تمام نشده است. خودش یک‌طرف، بیرون آمدن این معتادان هم یک‌طرف.» اشاره او به شیوع ویروس کرونا است که منجر به بسته شدن مراکز ماده ۱۶ و احیای پاتوق معتادان در مراکز شوش و هرندی شد.

مراکز ماده ۱۶ که نامشان از ماده ۱۶ قانون مبارزه با مواد مخدر گرفته شده، کمپ‌های ترک اعتیاد اجباری هستند که برای معتادان متجاهر در نظر گرفته شده است. ماده ۱۶ قانون مبارزه با مواد مخدر می‌گوید: «معتادان به مواد مخدر و روان‌گردان و متجاهر به اعتیاد با دستور مقام قضایی از یک تا سه ماه در مراکز دولتی و مجاز درمان نگهداری می‌شوند و بنا به نظر مقام قضایی تمدید این مدت بلامانع است.»

صدیقه می‌گوید: «یک مدت که گفتند کرونا شایع شده، کمپ‌ها تعطیل شد و همه‌شان را ول کردند. آن‌ها هم که به قول خودشان متجاهرند، جا و مکان ندارند. همین پارک هرندی را دوباره پاتوق کردند. سر کوچه کارتن انداخته بودند و جلوی چشم زن و بچه مردم مواد می‌کشیدند و خریدوفروش می‌کردند، همان‌جا چرت می‌زدند و همان‌جا هم معذرت می‌خواهم کارشان را می‌کردند.»

سردار «علی مویدی‌زاده»، قائم‌مقام دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر در تعریف معتاد متجاهر گفته است: «آن‌هایی که بلامکان هستند، توسط خانواده‌ها رها شده و در کف خیابان مانده‌اند، مفهوم معتاد متجاهر را دارند.»

صدیقه می‌گوید: «ادعا می‌کنند دوباره جمعشان کردند. شاید راست بگویند اما نتوانسته‌اند همه را جمع کنند. ما که هنوز مصیبت داریم.» انگار حرفش را توی دهان مزمزه کند مکث کوتاهی می‌کند و می‌گوید: «این اعتیاد وامانده توی این محله تمامی ندارد. کم نمی‌شوند هیچ، هرروز زیادتر می‌شوند و وضعشان بدتر.»

علی آقا یکی دیگر از اهالی محله هرندی است. می‌گوید: «باور کنید زله شدیم. از بس سرنگ از توی خیابان جمع کردیم. از بس رفتیم توی پارک پیاده‌روی یا دیدیم یک نفر آنجا دارد برای خودش مواد می‌کشد و تزریق می‌کند یا دیدیم جنازه یک نفر بی‌نام‌ونشان افتاده است.» او هم معتقد ست شیوع ویروس کرونا و بسته شدن مراکز ترک اعتیاد اجباری وضعیت محله آن‌ها را بدتر کرده است: «هفته پیش یکی از این معتادها دقیقا جلوی در خانه ما خوابیده بود. دخترم می‌خواست برود سر کار و می‌ترسید. آمد موضوع را گفت. هر جا زنگ زدیم جوابی نگرفتیم. کمپ‌های مجانی یا جواب نمی‌دادند یا می‌گفتند ظرفیت پر است یا گفتند کیت کرونا تمام شده و قبل از گرفتن آزمایش کرونا نمی‌توانیم آن‌ها را منتقل کنیم.»

«انوشیروان محسنی بندپی»، استاندار تهران روز ۱۵ اردیبهشت اعلام کرد که طبق دستور ستاد ملی مقابله با کرونا تنها آن دسته از معتادان متجاهر در کمپ‌های ماده ۱۶ پذیرش می‌شوند که تست کرونای آن‌ها منفی باشد. علی آقا می‌گوید: «هیچ توضیحی ندادند که آن‌ها که تست‌شان مثبت می‌شود را چه می‌کنند. جایی برای قرنطینه دارند یا برمی‌گردند کف خیابان؟» او بعد از چند تماس ناموفق برای بردن فرد معتادی که جلوی خانه‌اش خوابیده بوده بالاخره به کمپی معرفی می‌شود که ظرفیت داشته اما مجانی نبوده است: «فردی که با من صحبت کرد، گفت اگر معتادی که می‌آید خود معرف باشد که فقط یک میلیون تومان برای بیست‌ویک روز ترک می‌گیریم اما اگر ما باید بیاییم و ببریم ۳۰۰ هزار تومان هم هزینه آمبولانس حساب می‌شود.» هنوز تماس‌های آن‌ها به نتیجه نرسیده بوده که فرد معتاد خودش آنجا را ترک می‌کند.

علی آقا می‌گوید: «به قول خودشان بردن معتادان را با شیب ملایم شروع کرده‌اند درحالی‌که آن‌ها را به خاطر شیوع کرونا یک‌باره به سطح شهر آوردند که نتیجه‌اش شد زندگی زیرزمینی آن‌ها.» اشاره او به گزارش تکان دهنده‌ای است که ماه گذشته در بسیاری از خبرگزاری‌ها منتشر شد. این گزارش نشان می‌داد که معتادان با حفر یک تونل در قنات‌های قدیمی و گودال‌های ملک خصوصی پشت پارک شوش مکان امنی را برای مصرف مواد مخدر مهیا کرده‌اند.

یکی از کارکنان کانون فرهنگی حر، از دیگر افرادی هستند که دیدن معتادان متجاهر آنان را آزرده کرده است. کانون فرهنگی حر یک مکان آموزشی در زمینه سینما، تياتر، موسیقی و... است. یکی از کارکنان این مرکز می‌گوید: «چند سال پیش که اینجا پاتوق معتادان بود خیلی از بچه‌ها به خاطر این معتادانی که در راه بودند از سوی خانواده‌ها اجازه حضور در کلاس‌های این مرکز را پیدا نمی‌کردند حالا که به خاطر شیوع کرونا مراکز ترک اجباری اعتیاد تعطیل شد و معتادان به پاتوق‌های سابق برگشتند. اینجا دوباره به همان شکل برگشته من نگرانم که پس از بازگشایی کلاس‌ها بازهم خانواده عده‌ای از هنرجویان با آمدن آن‌ها به این مرکز مخالفت کنند.»

او می‌گوید: «گفتند الان مرکز باز شده و بر اساس پروتکل ستاد مقابله با کرونا معتادان متجاهر پذیرفته می‌شوند اما ما هنوز هم توی خیابان آن‌ها را می‌بینیم. راستش نمی‌توانم بگویم که قبل از تعطیلی کمپ‌ها اصلا در خیابان معتاد نمی‌دیدیم اما بعد تعطیلی عده این افراد به‌شدت زیاد شد الان اوضاع بهتر شده اما هنوز هم این افراد در سطح شهر پراکنده‌اند و وضعیت مثل قبل از تعطیلی کمپ‌ها نشده است.»

به گفته استاندار تهران جمع‌آوری معتادان متجاهر از هشتم اردیبهشت‌ماه آغاز شده و روزانه صد معتاد از سطح شهر جمع‌آوری می‌شود اما مردم محله‌های شوش، مولوی و هرندی می‌گویند هنوز هم در کوچه و خیابان معتادان کارتن‌خواب را در حال مصرف مواد می‌بینند. صدیقه می‌‌گوید: «باور کنید می‌ترسیم پایمان را از خانه بیرون بگذاریم. بعضی‌هایشان درست مثل جنازه می‌افتند جلوی در خانه‌مان. در را که باز می‌کنیم نمی‌فهمیم این‌که درازکش افتاده مرده است یا زنده.»

 

مطالب مرتبط:

افزایش مهاجرت معتادان به هرمزگان به دلیل زمستان

زندگی پیش از کرونا

زندگی عادی پانسیون‌نشین‌های پایتخت در روزهای کرونایی

مراسم ختم یک مادربزرگ در فسا ۱۵ نفر را مبتلا به کرونا کرد

معلمان و دانش‌آموزان روستایی و عشایری در دوران کرونا

آخرین وضعیت کارگران ایران: معوقات مزدی، بحران معیشت، عدم دریافت بیمه بیکاری کرونا

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}