پدرام قائمی- شهروند خبرنگار

محمد پروین،‌پسر علی پروین سال ۹۳ از طریق شرکت رنگین سفره ایرانیان ۲۵ میلیارد تومان برنج و شکر از شرکت بازرگانی دولتی ایران خریده و علیرغم پیگیری های انجام شده، تاکنون پول آن را پس نداده و سند خانه ای که برای این بدهی رهن گذاشته هم مشکل دارد. در همین حال علی پروین اقدام به نامه نگاری به حسن روحانی، رییس جمهور ایران کرده تا بتواند این بدهی را به صورت اقساط بپردازد. 

این خلاصه گزارشی است که دیروز خبرگزاری تسنیم منتشر کرده است. بر اساس این گزارش بدهی ۲۵ میلیارد تومانی محمد پروین باید ۳ ماهه پرداخت می شده و با احتساب خسارت تأخیر تأدیه و ۲ درصد کارمزد قانونی، اکنون این بدهی به بیش از ۳۰ میلیارد تومان رسیده است. 

محمد پروین خیلی زود فوتبال را کنار گذاشت و مانند پدر سراغ تجارت رفت. علاقه وافری هم به سر کشیدن به مشاغل مختلف نشان می داد. مدتی در کار خرید و فروش خودروهای لوکس وارداتی بود. کمی بعد در رامسر مجتمع سازی را دنبال کرد و اما زود از این کار هم کنار کشید. همراه پدر، علاقمند به ورود به تیم های باشگاهی و مدیریت در فوتبال هم بود. مدتی می خواست پدرش را متقاعد کند باشگاه «راه آهن» را بخرند. هزینه ها زیاد بود و موانع قانونی پرتعداد. 

اما پدر کمتر می شد دست رد به سینه پسر بزند. مثلا وقتی سرمربی پرسپولیس بود و تیمش در بازی نمایشی (به مناسبت خداحافظی عابدزاده) مقابل بایرن مونیخ قرار گرفت، محمد پروین را به زمین فرستاد و گفت: «می خواستم یک روز که بازی حساسی نداریم بازی کند.» وقتی هم مدیریت استیل آذین را در دست گرفت در مورد استفاده مکرر از پسرش گفت: «خیلی خوب شد که این سئوال رو می پرسید. اینجا پرسپولیس نیست. تیم خود من است، هرچقدر دلم بخواهد بازی اش می دهم.» البته هزینه های باشگاه را همان زمان «حسین هدایتی» پرداخت می کرد. مردی که این روزها تا جایی که می تواند خودش را از علی پروین دور نگه می دارد. 

محمد داستان های پرسروصدا کم نداشته. مثلا با خانمی هنرمند ازدواج کرد. دختری به نام «آتنا درگاهی» که هم نقاش زبردستی بود و هم بازیگری سینما. نمایشگاه های نقاشی که برپا می کرد هم با حمایت پدر همسرش (علی پروین) روبرو می شد. سه نمایشگاه گروهی در موزه هنرهای زیبا کاخ سعد آباد ، گالری کمال الملک و جم آرت گالری دوبی از جمله نمایشگاه های او بودند. سال گذشته ناگهان شایعه شد که از محمد پروین طلاق گرفته. بانک ورزش نوشته بود برای جبران مهریه اش فرش های دست باف خانه اش به ارزش 300 میلیون تومان را با خود برده. محمد پروین اول تکذیب کرد، بعد «فوتبال ژورنال» از قول آتنا تائید! 

اما اولین تلاش پدر برای پسر در زمینه های اقتصادی - از زمانی که خواست پول جیبی پسر را قطع کند - به سال های آخر دولت محمود احمدی نژاد برمی گشت. ملاقات اول علی پروین با «اسدالله عباسی» وزیر کار و رفاه اجتماعی در دولت «محمود احمدی‌نژاد» به سال ۱۳۹۱ برمی‌گردد. «اسدلله عباسی» از زمانی که نماینده مجلس شورای اسلامی شد رابطه‌ای صمیمانه با «علی پروین» داشت.

وزیر کار دولت احمدی‌نژاد اولین بار در هفته نخست وزارت خود با درخواست علی پروین برای دریافت وام ۶ میلیارد تومانی روبرو می‌شود. در نامه‌ای که «علی پروین» روی میز وزیر کار وقت گذاشت، این رقم با عنوان «خوداشتغالی» تعریف شد. در حالی‌که مبلغ این وام، صرفا ۵ میلیون تومان است. با توصیه وزیر وقت، علی پروین توجیه می‌شود که با سندسازی (به نام پسرش) می‌تواند وام «خودکفایی» دریافت کند. یعنی با تأسیس شرکت یا کارخانه‌ای که با محصولات زراعی سروکار دارد، وام ۳۰۰ میلیون تومانی بگیرد.

اما بازهم راه‌حل بهتری برای رسیدن به رقم ۶ میلیارد تومان به نظر می رسید. علی پروین با همکاری و همراهی «اسدلله عباسی» در آخرین روزهای سال ۱۳۹۱ و در حالی که دولت آخرین نفس‌هایش را می‌کشید، با «محمود احمدی‌نژاد» دیدار کرد. پروین از آن ملاقات در رسانه‌ها به عنوان «بهترین ساعت‌های زندگی» خود نام برد و افتخار دوباره همنشینی با رئیس جمهور را «فراموش نشدنی» خواند.

«محمود احمدی نژاد» در همان جلسه دستور پرداخت وام ۶ میلیارد تومانی به علی پروین را می‌دهد. شرایط وام، ایده آل به نظر می‌رسید. وام به نام «محمد پروین» است. ضامن، «علی پروین». مبلغ بازپرداخت طی ۵ سال و با کمترین سود ممکن یعنی ۵ درصد سالیانه. علی پروین برای پسرش خانه ویلایی در لواسان را گرو گذاشت.

«علی پروین» پیش از این هم مشکلات مالیاتی داشت. مثلا دو سند در گرو بانکی گذاشت که ضمانت پرداخت وام ۵ میلیاردی برای خانه‌سازی او در «هشتگرد» را پرداخت کرده بودند. از زمین‌های هشتگرد هم فعلاً خبری نیست. ارزش ضمانت‌ها در زمان خودش حتی یک دهم مبلغ وام هم نبود. 

شش میلیارد تومان هنوز برنگشته بود خانواده «سلطان» سراغ معامله تازه‌ای می‌روند. پروین پدر، برای پسر و دو دخترش شرکتی به نام «رنگین سفره ایرانیان» را خریداری می کند. محمد پروین به عنوان مدیرعامل و رئیس هیات مدیره معرفی می شود و لادن و لیدا (دو دختر علی پروین) اعضای هیات مدیره. اوراق هم فقط با امضای محمد پروین رسمیت پیدا می کرد. 

فعالیت شرکت رنگین سفره ایرانیان در زمینه خرید، فروش، واسطه گری، بسته بندی و توزیع مواد غذایی از شرکت های داخلی یا خارجی تعریف شده. مهمترین بند در اساسنامه شرکت این است: «استفاده از اعتبارات ارزی بانک ها، موسسات مالی، صندوق های اعتباری داخلی و خارجی» 

اما فقط یک شرکت کفایت نمی کرد. «محمد پروین» سال گذشته اقدام به تاسیس شرکت تازه ای با عنوان «قطره باران خاک» کرد. شرکتی که زیر مجموعه «رنگین سفره ایرانیان» بود. نام اختصاری «کاکامی» روی لوگوی این شرکت معروف شده. شرکتی که در کار تولید «نان فانتزی» است.  

کارگاه تولید «نان فانتزی» نیاز به آرد داشت. شاید شکر هم می‌خواست. پس پدر برای پسر، آستین بالا زد. این بار وام نگرفت. به صورت مستقیم سراغ شرکت مادر تخصصی بازرگانی ایران می رود. یعنی همان شرکت مورد اشاره خبرگزاری تسنیم. شرکتی که مدیر عامل آن «علی قنبری» است. حکم او را محمدرضا نعمت زاده، وزیر صنعت، معدن و تجارت در شهریور سال 93 صادر کرد. «علی قنبری» هم مدیرعامل این شرکت دولتی است و هم معاون وزیر. 

در موردش می گویند از دوستان نزدیک «حسین هدایتی» مرد متمول و رسانه دوست فوتبال ایران بوده و هست. وقتی هدایتی باشگاه استیل آذین را در اختیار داشت این رابطه صمیمانه تر شد. اما مسلم نیست که پای برگه مساعدت برای واگذاری مقادیری آرد و شکر و برنج را شخص «علی قنبری» به تنهایی امضا زده باشد. 

علی پروین نزدیکان دیگری هم در این شرکت دارد. مثلا از «حسن عباسی معروفان» عضو هیات مدیره و همین طور «عباس شفیعی» دبیر کمیسیون وصول مطالبات شرکت مادر تخصصی بازرگانی ایران نام می برند. 

دایره افرادی که علی پروین مشتاق برای ملاقات با آنهاست کوچک نیست. سال گذشته را به یاد بیاوریم که پروین پدر سراغ «صادق لاریجانی» رفت. با او در مازندران دیدار کرد، از حضورش در انتخابات خبرگان رهبری حرف زد و گفت: «من آمدم تا بگویم همه به آقای لاریجانی رأی بدهید.» البته نرفته بود که فقط همین حرف ساده را بزند. بعد از این که از مردم خواست به «صادق لاریجانی» رأی بدهند، از خود رئیس دستگاه قضایی ایران درخواست کوچکی کرد. در مورد مقادیر ناقابلی خرید آرد (گندم)، برنج و شکر که زمستان سال ۹۳ برای پسرش خریداری کرده بود.

او در این مدت سراغ دولتی ها هم رفته است. تسنیم نوشته است که «اواخر آذرماه سال گذشته با مکاتبه با یکی از وزرا خواستار مهلت یک‌ساله برای بازپرداخت بدهی‌اش شد که البته آقای وزیر در نامه خود به شرکت بازرگانی دولتی، اعطای مهلت را به پرداخت نقدی بخشی از بدهی مشروط ساخته بودند که به این نامه هم توجهی نشد.»

وزیر مورد اشاره تسنیم «محمدرضا نعمت‌زاده» وزیر کنونی صنعت، معدن و تجارت است. تسنیم از بی توجهی به بازپرداخت مبلغ مورد نظر اشاره کرده که البته منطقی هم به نظر می‌رسد. پروین برای بازپرداخت مبلغ مورد اشاره، نظر مساعد دستگاه قضایی را اسفند سال قبل گرفته بود. 

او همچنین قبل از آن هم برای فرزندش با نمایندگان مجلس ملاقات کرده بود. توصیه نمایندگان در دفعه اول موثر واقع شد و او توانست یک مهلت شش ماهه بگیرد. پس از این شش ماه باز هم از پول خبری نشد. 

شرکت بازرگانی سراغ سند ملکی رفت ولی ولی «سند» خانه که متعلق به علی پروین است، مورد دار بود. سند خانه در گرو دو بانک است و البته ارزش تقریبی‌اش به حدود ۴ میلیارد تومان می‌رسد. «علی پروین» بازی را به شکل دیگری ادامه داده. او درخواست ابطال سند خانه برای پسرش شده و گفته بدهی فرزندش، هیچ ارتباطی به او ندارد.

در همین حال علی پروین اقدام تازه ای کرده است. به گزارش تسنیم او نامه ای به حسن روحانی نوشته و خواستار آن شده که بدهی ۲۵ میلیارد تومانی به صورت اقساط ۵ میلیارد تومانی بازپرداخت شود و تنها اصل بدهی پرداخت شود و دیرکرد دریافت نشود. بدهی انباشته شده محمد پروین در حال حاضر بر اساس معادلات بانکی ایران، ۳۱ میلیارد تومان شده ولی پروین انتظار دارد که ۶ میلیارد تومان اضافه بدهی پسرش بخشیده شود. خبرگزاری تسنیم گزارش داده در پاسخ به نامه علی پروین «یکی از معاونت های رییس جمهور در هامش این نامه به مدیرعامل شرکت بازرگانی دولتی نوشت که مساعدت شود.» مشخص نیست مساعدت دولت ۶ میلیارد تومان می ارزد یا نه ولی فعلا دارد مساعدت می شود. 

 

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}