زندان‌بانان اصرار دارند که حقیقت را مخفی نگه دارند. با وجود گزارش‌ها و روایت‌های بسیاری که منتشر شده‌اند، شرایط زندان‌های جمهوری اسلامی ایران‌ در دوران شیوع ویروس کرونا وخیم است؛ نه امکانات کافی هست و نه پروتکل‌هایی مثل فاصله‌گذاری اجتماعی عملی ا‌ست. زندانیان، به ویژه زندانیان سیاسی و عقیدتی که برای جمهوری اسلامی حکم «امنیتی» دارند، روزگارشان سخت‌تر می‌گذرد؛ هرچند هر از گاهی خبری از سوی آن‌ها منتشر شود.

در فایل صوتی که در اختیار «ایران‌وایر»‌ قرار گرفته است، صدای «بهنام محجوبی»،  زندانی سیاسی بند هشت «اوین» را می‌شنوید که نامه سرگشاده‌ای را می‌خواند. او در حین خواندن این نامه، بارها به سرفه می‌افتد و تنگ شدن نفس‌ او آشکار است.
بهنام محجوبی و «یاسر جمالی»، دیگر زندانی سیاسی ساکن بند هشت اوین این نامه اعتراضی را درباره انتقال هم‌بندی سابق‌ خود، «بهنام موسیوند» به زندان «رجایی‌شهر» نوشته‌اند.
این دو زندانی سیاسی در این نامه با گذری کوتاه بر شرایط زندان، شرح می‌دهند که در چه وضعیتی قرار دارند.

***

جمعه ۱۲ شهریور ۱۳۹۹، بهنام محجوبی و یاسر جمالی، دو زندانی سیاسی و عقیدتی بند هشت زندان اوین با ارسال فایلی صوتی، نامه‌ای سرگشاده خواندند که شرایط زندان را تشریح می‌کرد. آن‌ها هم‌چنین نسبت به انتقال بهنام موسیوند، دیگر زندانی سیاسی که از بهداری این زندان در شرایطی که به ویروس کرونا مبتلا است، به زندان رجایی‌شهر فرستاده شد، اعتراض کردند. فایل صوتی اما گواهی بر ادعای بهنام محجوبی است که چند روزی‌ است می‌گوید او هم به ویروس کرونا مبتلا شده است.

صدای محجوبی در حین خواندن این نامه سرگشاده، مدام قطع می‌شود؛ نه به خاطر تماس از خط زندان بلکه سرفه و تنگی‌نفس که خوانش او را قطع می‌کند. مدام نفس وی می‌گیرد و از نو شروع می‌کند تا سرفه‌ای دیگر.

 

متن نامه سرگشاده این دو زندانی سیاسی و عقیدتی که بهنام محجوبی به سختی آن را می‌خواند، چنین است: «گفتن واقعیتی که شاید برای خیلی‌ها تکراری، برای خیلی‌ها عادی، برای خیلی‌ها جالب یا تازه باشد. اما آن‌چه بر ما می‌گذرد، قابل تامل است و شنیدنی.

زندان؛ جایی‌که زندانی (بهنام موسیوند) نیمه‌شب و به صیغه زور به جای بیمارستان به زندان رجایی‌شهر منتقل می‌شود. زندان؛ جایی‌که آزمایش تست کرونا از طریق ضربان قلب، منفی می‌شود. زندان؛ جایی‌که اعتراض به شرایط یعنی انتقال به سلول یا جای دیگر. زندان؛ جایی‌که زندانیان پول‌دار بر ندارها حکومت می‌کنند. زندان؛ جایی‌که رییس و پرسنلش همه دست به سینه زندانیان پول‌دار هستند. زندان؛ جایی‌که امکانات مخصوص افراد عزیزان می‌باشد که زندان حکم هتل را برای‌شان دارد. زندان؛ جایی‌که تو باید و باید خفه باشی و در سکوت بمیری. زندان؛ جایی‌که خانواده‌هایی که جویای مکان فرزندان‌شان هستند را ثانیه‌ای هزار بار می‌کشند. آری، این‌جا زندان است.»‌

سوم شهریور ۱۳۹۹، وضعیت جسمانی بهنام موسیوند رو به وخامت می‌نهد و علایمی در او پدیدار می‌شود که احتمال ابتلا به ویروس کرونا را مطرح می‌کند. فردای آن روز به این زندانی می‌گویند پاسخ تست کرونا وی منفی است و او را به بند هشت زندان اوین برمی‌گردانند. اما وضعیت جسمانی این زندانی سیاسی مدام وخیم‌تر می‌شود تا بالاخره در روز هشتم شهریور، بهنام محجوبی هم‌بندی‌ خود را به بهداری اوین منتقل می‌کند. دو روز بعد، بهنام موسیوند را از بهداری اوین به زندان رجایی‌شهر می‌برند و پس از انجام تست کرونا، می‌گویند که پاسخ مثبت است. با این وجود، او را برای چندین روز در سلول انفرادی نگه می‌دارند.

در میان این نقل و انتقالات و انفرادی‌ها، نهم شهریور علایم ابتلا به ویروس کرونا در بهنام محجوبی پدیدار می‌شود و در مرحله اول، حس بویایی و چشایی خود را از دست می‌دهد. روز به روز وضعیت جسمانی‌ او بدتر و تب و لرز هم بر علایم دیگر اضافه می‌شود. این زندانی به بیماری عصبی مبتلا است و از زمان ورود به زندان اوین، برای هر دوره دریافت داروهای خاص مورد آزار قرار ‌گرفته است.
او یک‌بار اعتصاب غذا کرده است و بار دیگر با تهدید به وی دارو داده‌اند. در هفته جاری هم زندان از پذیرفتن داروهایش سر باز زده است. در این مدت به او داروهای آرام‌بخش داده‌اند.

صدای سرفه‌های محجوبی در فایل صوتی که منتشر شده است، گواهی بر وخامت وضعیت جسمانی او دارد؛ سرفه‌هایی که بعد از هر چند کلمه، راه نفس بر او می‌بندند.

یکی از مسایلی که در حال حاضر زندانیان سیاسی اوین را از رفتن به بهداری این زندان منصرف می‌کند، احتمال انتقال غیرقانونی به زندانی دیگر است. پیش از انتقال بهنام موسیوند، زندانی دیگری را به همین روش، به رجایی‌شهر فرستاده بودند. «جعفر عظیم‌زاده»، فعال کارگری در ۲۶ مرداد پس از چند روز که در بهداری اوین بستری بود، ناگهان به زندان رجایی‌شهر منتقل شد.

بهنام موسیوند و جعفر عظیم‌زاده‌ پس از انتقال به زندان رجایی‌شهر، اجازه تماس با خانواده‌های‌ خود را نداشتند و برای همین چند روزی خانواده‌ها نیز با این بی‌خبری، مورد آزار قرار گرفتند تا بالاخره به آن‌ها خبر رسید که این دو زندانی در رجایی‌شهر به سر می‌برند. حالا هر دو این زندانیان به خاطر ابتلا به کرونا به سلول‌های انفرادی بند امن زندان رجایی‌شهر منتقل شده‌اند.

در کنار تمام بیم و هراس‌هایی که زندان‌بان‌ها بر سر زندانیان آوار می‌کنند، حالا این نگرانی هم به آن‌ها اضافه شده است که در پی بیماری، بدون اطلاع خانواده و رضایت خود زندانیان، از بهداری به زندانی دیگر منتقل شوند و در سلول‌های انفرادی قرار گیرند.

بنا به گزارش‌های سازمان‌های حقوق بشری و هم‌چنین گزارش اخیر «بنیاد عبدالرحمان برومند»، سیاست‌های اجرایی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی برای کنترل شیوع ویروس کرونا در زندان‌ها و هم‌چنین محافظت از سلامت زندانیان، با شکست روبه‌رو شده است. برای همین است که فعالان مدنی ایرانی در شبکه‌های اجتماعی هشتگ «#شکنجه_با_کرونا» را مطرح کرده‌اند تا نسبت به آزار مضاعفی که این‌بار کرونا به زندانیان تحمل کرده و با بی‌مسوولیتی زندان‌بان‌ها مواجه شده است، هشدار دهند.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}