با افزایش ناامنی و آدم‌ربایی در «هرات»  افغانستان، هیاتی از نمایندگان مجلس این کشور پس از سفری تحقیقاتی به این استان، خبر دادند که جمهوری اسلامی از ۲۲ گروه «خطرناک» در این منطقه حمایت مالی و تسلیحاتی می‌کند.
هرات از جمله استان‌های غربی افغانستان و هم‌مرز با ایران است که در کنار موقعیت استراتژیک، اهمیت اقتصادی دارد. پلیس این استان به «ایران‌وایر» گفت در سال جاری ۱۸ مورد آدم‌ربایی در هرات انجام شده است که به تایید نمایندگان مجلس این کشور، تعدادی از آن‌ها با کمک ایران بوده‌اند.

***

جدیدترین یافته‌های هیات نمایندگان مجلس افغانستان بیان‌گر حمایت مالی و تسلیحاتی جمهوری اسلامی از ۲۲ گروه «خطرناک» در استان هرات افغانستان است. این هیات در پانزدهم دی ۱۳۹۹، به رهبری «عبدالستار حسینی» و با همراهی «حبیب‌الرحمان پدرام»، «حمیدالله حنیف» و «کرم‌الدین رضازاده»‌ به هرات سفر کردند و پس از آن خبر دادند که تنها در این استان، ۱۹۵ گروه نظامی علیه حکومت افغانستان فعال هستند و ۱۱ شبکه تروریستی در هرات فعالیت دارند.

دست‌کم در دو ماه اخیر دامنه ناامنی‌ها در استان هرات افزایش یافته است. بنا بر تحقیقات هیات پارلمان افغانستان، در کنار تمام ناامنی‌ها، نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی نیز در این منطقه با «ترور» و «آدم‌ربایی» فعالیت دارند و در تلاش برای ایجاد رعب و وحشت و ناامنی میان ساکنان این منطقه هستند.

«سلطان داوود»، فرمانده پلیس هرات در گفت‌وگو با «ایران‌وایر» تصریح کرد که امسال در این استان ۱۸ مورد آدم‌ربایی اتفاق افتاده است؛ مساله‌ای که به گفته اعضای پارلمان افغانستان، بخشی از آن با کمک جمهوری اسلامی انجام شده است. این در حالی است که استان هرات پس از کابل با داشتن بیش از ۳۰۰ کارخانه تولیدی و حضور گسترده سرمایه‌داران، وجود سدهای آب مهم «سلما» و «پاشدان» و هم‌مرزی با ایران و ترکمنستان، به یکی از اهداف نفوذ جمهوری اسلامی تبدیل شده است.

عبدالستار حسینی، نماینده پارلمان افغانستان در گفت‌وگو با «ایران‌وایر» تاکید کرد که گروه‌های وابسته به جمهوری اسلامی به شکل سیستماتیک در هرات ناامنی ایجاد می‌کنند: «۲۲ گروه وابسته به ایران، از جمله خطرناک‌ترین گروه‌های مخالف حکومت افغانستان در هرات فعالیت دارند. از نمونه فعالیت‌های آن‌ها، آدم‌ربایی دکترها و تاجرها و ناامن ساختن شاه‌راه‌ها است. این مساله به سلامت روان هراتیان آسیب زده است. نیروهای نیابتی ایران تلاش می‌کنند تا با شعله‌ور کردن جنگ در هرات، به اهداف خود برسند.»

رییس هیات نمایندگان مجلس افغانستان هم‌چنین تصریح کرد که جمهوری اسلامی به خانواده‌های اعضای این گروه‌ها اقامت می‌دهد و اگر در نبرد با نیروهای حکومت افغانستان آسیب ببینند، آن‌ها را درمان‌ می‌کند. البته این نماینده پارلمان از جمهوری اسلامی بابت ارسال سلاح برای جنگ‌جویان «طالبان» و «نیروهای مخل امنیت» انتقاد کرد.

حسینی به «ایران‌وایر» گفت که اسناد و مدارک دست‌ داشتن جمهوری اسلامی در ایجاد ناامنی در هرات جمع‌آوری شده و در اختیار ریاست امنیت ملی این کشور قرار گرفته است.

در ماه‌های گذشته ناامنی‌ها در شهرستان‌های استان هرات که در نزدیکی ایران قرار دارند، شدت یافته است؛ از جمله «غوریان»، «گلران» و «شیندند» که هدف حملات سنگین «طالبان» قرار گرفتند. در یک ماه گذشته دست‌کم چهار حمله از سوی طالب‌ها به مرکز شهرستان غوریان اتفاق افتاده است.

حسینی افزایش ناامنی در شهرستان‌ها را هم تحت حمایت جمهوری اسلامی می‌داند: «ایران از طالبان در استان‌های غربی افغانستان حمایت می‌کند. طالبان ایرانی در هرات، فراه و نیمروز حضور دارند و به نیروهای امنیتی ما حمله می‌کنند.»

در عین‌حال، سه ماه پیش بود که «سیدوحید قتالی»،‌ فرماندار هرات در نشستی با سرمایه‌گذاران و زرگران این استان بدون نام بردن از ایران گفته بود کشور همسایه برای خروج سرمایه و طلا از هرات از ترور و ناامنی حمایت می‌کند.

اتهام همکاری مالی و تسلیحاتی حکومت ایران با طالبان در حالی مطرح می‌شود که مقامات جمهوری اسلامی بارها تایید کرده‌اند با طالب‌ها در تماس هستند. اول دی ماه سال جاری، «محمدجواد ظریف»، وزیر امور خارجه ایران در گفتوگو با «طلوع‌ نیوز» تاکید کرده بود که طالبان واقعیتی در آینده افغانستان است. ‌
پیش‌تر، «احمد نادری»، نماینده مجلس شورای اسلامی ایران طالبان را یکی از «جنبش‌های اصیل منطقه» خوانده بود: «طالبان یکی از جنبش‌های اصیل منطقه و با زمینه قوم پشتون است. حضور در سفارت جمهوری اسلامی ایران در دوحه را بایستی به فال نیک گرفت. همکاری با آنان می‌تواند به گسترش ثبات در جامعه افغانستان و جلوگیری از نفوذ گروه‌هایی هم‌چون "داعش" منجر شود.‏ نباید در دام بازنمایی‌های اشتباه رسانه‌های امریکایی از آنان بیفتیم.»

با وجود این، برخی از نمایندگان پارلمان افغانستان، جمهوری اسلامی را به مداخله در امور داخلی این کشور متهم می‌کنند. آن‌ها بارها از تهران خواسته‌اند که به جای سرمایه‌گذاری روی گروه‌های نیابتی، روابط خود را با دولت این کشور تحکیم بخشد؛ خواسته‌ای که به نظر می‌رسد برای حکومت ایران اهمیتی ندارد.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}