«حقوقی که یک مسلمان در جمهوری اسلامی دارد، جامعه یهودیان هم دارند!» این ادعای رهبر جامعه یهودیان ایران و نماینده آن‌ها در مجلس شورای اسلامی است که در گفت‌وگویی با رسانه حکومتی باشگاه خبرنگاران جوان عنوان کرده است. نماینده‌ای که نقش «یکی از اِلمان‌های دکور صحنه در جمهوری اسلامی» را ایفا می‌کند.

صحنه دموکراسی در جمهوری اسلامی، تنها مزین به دکوری به نام «انتخابات» نیست؛ بلکه در این دکور، اِلمان‌های دیگری هم حضور دارند که نقش رنگ و لعاب این صحنه را بازی می‌کنند. کرسی نمایندگان اقلیت‌های دینی در مجلس شورای اسلامی یکی از این اِلمان‌هاست.

آن‌ها نه تنها با حضور در مراسم افتتاحیه مجلس با لباس دینی و نشستن بر کرسی مجلس شورای اسلامی ایفای نقش می‌کنند، بلکه پای ثابت سفرها و میهمانی‌های خارجی هم هستند تا نشان دهند جمهوری اسلامی یک جمهوری تمام‌عیار است که حقوق اقلیت‌ها را رعایت می‌کند. علاوه بر این، آن‌ها نقش تکمیلی پازل‌های پروپاگاندا در رسانه‌های حکومتی را هم عهده دارند. هر از گاهی با یکی از این رسانه‌ها مصاحبه می‌کنند و لب کلام آن‌ها این است: «حقوقی که یک مسلمان در جمهوری اسلامی دارد، جامعه یهودیان هم دارند.»

همایون سامه‌یح نجف‌آبادی روز ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ در کنیسای یوسف‌آباد تهران، میزبان خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان بوده تا از الطاف نظام جمهوری اسلامی به اقلیت‌های دینی از جمله یهودیان بگوید. خبرنگار مربوطه از او می‌پرسد: «اگرچه قانون تعیین کرده که تعداد نمایندگان هر حوزه انتخابیه چطور تعیین شود، به نظر شما تعداد نمایندگان کلیمی مجلس شورای اسلامی نباید بیشتر شود؟» سامه‌یح نجف‌آبادی هم پاسخ داده: «برای هر ۳۰۰ هزار نفر به طور متوسط باید یک نماینده در پارلمان حاضر باشد، در حالی‌که جامعه کلیمی حدود ۱۵ هزار نفر است. این امتیازی است که قانون اساسی در اختیار اقلیت‌های دینی قرار داده و از نماد‌های بارز اهمیت به حقوق بشر برای اقلیت‌های دینی در ایران است».

آیا شما همیشه ۱۵ هزار نفر بودید؟ این جمعیت کم نیست؟ این البته سوال باشگاه خبرنگاران جوان نیست؛ بلکه سوال نگارنده است که چون آقا یا خانم خبرنگار نپرسیده و آقای نجف‌آبادی هم پاسخ نداده، مجبورم خودم بپرسم و به آن پاسخ دهم. یهودیان در سال ۱۳۵۷ جمعیتی بالغ بر ۹۰ هزار نفر بودند، آن هم در زمانی که جمعیت کل ایران ۳۴ میلیون نفر بود؛ ولی چون لطف جمهوری اسلامی به کلیمیان بسیار زیاد بود، آن‌ها تصمیم گرفتند خانه و کاشانه خود را رها و مهاجرت کنند، حال آنکه در حالت طبیعی و با رشد جمعیت، جامعه یهودیان ایران در سال ۱۴۰۰ باید جمعیتی بالغ بر ۲۰۰ هزار نفر می‌بود، نه ۱۵ هزار نفر. 

البته نجف‌آبادی در حالی تعداد افراد جامعه کلیمی را حدود ۱۵ هزار نفر عنوان کرده که طبق سرشماری سال ۲۰۰۹ کمی بیش از ۹۸۰۰ یهودی در ایران مانده‌اند.

خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان در ادامه سوال بهتری پرسیده است: «ارتباط جامعه یهودی ایران با یهودیان دیگر کشور‌ها چگونه است؟ شما به عنوان نماینده پارلمان و کسی که سابقه نمایندگی فرهنگی جامعه کلیمیان و ریاست انجمن جامعه کلیمی را دارید، در این زمینه چگونه عمل می‌کنید؟» خوب البته جواب جالب‌تری هم دریافت کرده است. آقای نجف‌آبادی می‌گوید: «سیاست انجمن کلیمیان تهران و جامعه کلیمی چنین است که درباره مسائل فرهنگی و اجتماعی خودش تلاش کند، تنها از خود کمک بگیرد و وابستگی به کشور‌های خارجی، حتی جوامع کلیمی خارج از کشور نداشته باشد. ارتباط جامعه من با خارج ایران در حد مسائل خانوادگی، فامیلی و خویشاوندی با خارج از کشور است. در مورد مسائل فرهنگی آن‌قدر جامعه ایرانیان کلیمی قوی عمل می‌کند که احتیاجی به جوامع دیگر ندارد؛ وگرنه آزادی کامل در مورد ارتباط با خارج از کشور هست. به علاوه اگر لازم باشد، این کار انجام خواهد شد».

آقای نجف‌آبادی برای آسوده کردن خیال خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان و البته مخاطبان داخلی و بین‌المللی تصریح دارد: «مسائل قضایی در جامعه کلیمی چندان زیاد نیست؛ ولی اگر هم باشد، موظف به پیگیری هستم. دقیقا حقوقی که یک مسلمان در جمهوری اسلامی دارد، جامعه بنده هم دارد و بعضی هم‌میهمان مسلمان ما هم دچار چنین مشکلاتی می‌شوند که شاید باید پیگیری شود تا خدای ناکرده اگر حقی ناحق شده، مسئله رفع شود.» او چشم خود را بر یک واقعیت می‌بندد و آن اینکه در جمهوری اسلامی حتی مسلمانانی که با حکومت همراه و هم‌کلام نباشند نیز از بسیاری از حقوق خود محروم‌اند؛ چه رسد به پیروان اقلیت‌های دینی.

مهم‌ترین رسالت رسانه‌های حکومتی در جمهوری اسلامی

«کنترل افکار عمومی» از طریق انتشار اطلاعات گمراه‌کننده و نشر سخنان فریبکارانه، مهم‌ترین رسالت رسانه‌های حکومتی در جمهوری اسلامی است؛ دقیقا آنچه آن را «پروپاگاندا» می‌نامند. پروپاگاندا همیشه بر پایه اطلاعات دروغ و نادرست بنا نمی‌شود؛ بلکه گاهی اطلاعات درست نیز با هدف کنترل افکار عمومی به خورد مخاطب داده می‌شود. دقیقا مثل نکته‌ای که باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از آقای نجف‌آبادی آورده است. براساس قانون هر ۳۰۰ هزار نفر جمعیت باید یک نماینده در مجلس شورای اسلامی داشته باشند که البته این قانون مدت‌هاست رعایت نمی‌شود و برخی شهرها بیش از این جمعیت دارند، ولی به این نسبت در مجلس نماینده ندارند؛ ولی جامعه یهودیان با داشتن ۱۵ هزار جمعیت یک کرسی در مجلس دارد. در ظاهر اطلاعات درست است و جمهوری اسلامی به یهودیان لطف دارد ولی در عمل روشن است که جمهوری اسلامی وقتی یهودیان را به عنوان یک اقلیت به رسمیت شناخته و به آن‌ها اجازه داده که در مجلس یک کرسی نمایشی داشته باشند، عدد برایش بی‌معناست مهم این است که این صحنه از اِلمان‌های دکوراتیو خالی نماند.

به این بخش از سخنان سامه‌یح نجف‌آبادی رهبر جامعه یهودیان توجه کنید:

- خدا را شکر جامعه ما هیچ مشکلی برای انجام فریضه‌های دینی، تدریس علوم دینی و بقیه مسائل و انجام احوال شخصی‌شان ندارد.

- هم کنیسا‌ها دایر است، مدارس‌مان فعالیت می‌کنند و علوم دینی تدریس می‌شود. ما همراهی دولت خدمتگزار، وزارت آموزش و پرورش و نظام مقدس جمهوری اسلامی را داشته‌ایم.

- هر خواسته‌ای که از دولت داشتیم، نه ۱۰۰ درصد، اما ۵۰ درصدش بالاخره انجام شده است. دولت هم در حد توانش کار‌ها را انجام داده که در این دوره و چه دوره‌های گذشته مجلس، همراهی جامعه کلیمی با جامعه اکثریت بسیار خوب بوده است.

- این جامعه در مشاغل مختلفی فعالیت می‌کند، از قشر تحصیل‌کرده؛ پزشک، مهندس، وکیل تا قشر کاسب و کارمند مشکلی در فعالیت اقتصادی خدا را شکر ندارند. شاید در مسائل استخدامی مقداری گله‌‎مند باشیم، ولی روی‌هم‌رفته جامعه ما راحت در ایران زندگی می‌کند.

- ما در تمام شهر‌های یهودی‌نشین آرامستان داریم که باز هم از سوی شهرداری‌ها حمایت می‌شویم.

همین آقای نماینده که مدعی وجود «آزادی کامل» در جمهوری اسلامی است و خود و جامعه یهودیان را از همه حقوق برخوردار معرفی می‌کند، وقتی در برابر پرسشی قرار می‌گیرد که پاسخ به آن می‌تواند ریسک کوچکی داشته باشد، از پاسخ‌گویی فرار می‌کند. به این بخش از مصاحبه دقت کنید:

باشگاه خبرنگاران جوان: از موضوع و ادعای دستکاری لایحه بودجه کشور چقدر اطلاع دارید؟

سامه‌یح نجف آبادی: اطلاع خاصی ندارم.

باشگاه خبرنگاران جوان: یعنی هیچ اطلاعی ندارید؟

سامه‌یح نجف آبادی: یک مقدار اطلاعات دارم، بالاخره صحبت‌ها زیاد است، ولی باید بروم در موردش تحقیق کنم و بعد با شما صحبت کنم.

باشگاه خبرنگاران جوان: ما چه زمانی از شما پیگیری کنیم؟

سامه‌یح نجف آبادی: به موقعش! وقتی تحقیق کردم، خودم با شما تماس می‌گیرم! آن چیزی که برایم مهم است، بودجه جامعه اقلیت‌های دینی است که خدا را شکر هیچ تغییری نکرده و دستشان درد نکند و ابلاغ شده است.

باشگاه خبرنگاران جوان: پس تغییری نکرده است؟ چون می‌گویند بودجه حوزه‌های انتخابیه هم افزایش داشته است.

سامه‌یح نجف آبادی: البته بودجه در مورد اقلیت‌های دینی افزایش پیدا کرده و این افزایش در جریان تصویب بودجه در خود مجلس رخ داده است. کمیسیون تلفیق در این زمینه خیلی کمک کرد و ابلاغ شد. خدا را شکر پس از چندین سال تمام اعتباری که به حوزه انتخابیه کلیمیان ایران در بودجه سال ۹۹ تخصیص داده شده بود، تحویل گرفتیم.

خوب خداروشکر! حداقل جامعه یهودیان از همه حقوق برخوردار است و بودجه‌اش را هم تمام و کمال و البته با لطف مجلس بیشتر هم دریافت کرده‌ است.

سواد رسانه‌ای حکم می‌کند هر مطلبی و اطلاعاتی که دریافت می‌کنیم بدانیم کدام رسانه با چه رویکردی آن را منتشر کرده، تا اسیر صحنه‌آرایی خطرناکی که برایمان طراحی کرده‌اند نشویم. پروپاگاندا هر منبعی را به ابزاری برای به کنترل در آوردن افکار عمومی تبدیل می‌کند، پس این مخاطب است که باید بداند با چه رسانه‌ای مواجه است.

مطالب مرتبط:

تخریب جهانگیری به قیمت حراج اعتماد مخاطبان؛ چه ارزان فروش است جام‌جم

اگر نمی‌دانید «خبر جعلی» چیست، فقط این خبر را بخوانید

کاندیدا‌سازی برای جریان‌های سیاسی به سبک خبرگزاری تسنیم

نمایش یک اختلاف جعلی و پروپاگاندای انتخاباتی روزنامه جوان

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}