گزارش

بلوچستان؛ مرگ کودکان و سکوت مسئولان دولتی

۱۰ آبان ۱۴۰۰
امیرحسین میراسماعیلی
خواندن در ۴ دقیقه
کودکان در محل گودبرداری یک بنا مشغول بازی بودند که ناگهان دیواری خاکی بر سر آن‌ها فروریخت. سه کودک دیگر نیز در این حادثه زخمی شدند
کودکان در محل گودبرداری یک بنا مشغول بازی بودند که ناگهان دیواری خاکی بر سر آن‌ها فروریخت. سه کودک دیگر نیز در این حادثه زخمی شدند
ما خودمان خاک‌ها را با دست کنار زدیم و بعد از یک‌ونیم ساعت به جنازه بچه‌ها رسیدیم. با بیل هم نمی‌توانستیم خاک‌برداری کنیم، چون می‌ترسیدیم به بدن بچه‌ها برخورد کند
ما خودمان خاک‌ها را با دست کنار زدیم و بعد از یک‌ونیم ساعت به جنازه بچه‌ها رسیدیم. با بیل هم نمی‌توانستیم خاک‌برداری کنیم، چون می‌ترسیدیم به بدن بچه‌ها برخورد کند

روز یکشنبه ۲آبان۱۴۰۰ خبر فوت سه کودک شش تا دوازده ساله در روستای «بنو اسحاق» شهرستان چابهار در استان سیستان‌وبلوچستان ایران منتشر شد. به گفته منابع محلی، این کودکان در محل گودبرداری یک بنا مشغول بازی بودند که ناگهان دیواری خاکی بر سر آن‌ها فروریخت. سه کودک دیگر نیز در این حادثه زخمی شدند.

«موسی برزین خلیفه‌لو»، حقوق‌دادن و مشاور حقوقی «ایران‌وایر» معتقد است اگرچه در این پرونده، مالک و پیمانکار بابت عدم رعایت ایمنی مقصر هستند و حبس یا پرداخت دیه در انتظارشان خواهد بود، اما دولت هم طبق قانون اساسی موظف است فضای بازی کودکان مانند پارک‌ها و زمین‌های ورزشی را به مقدار کافی مهیا کند تا کودکان مجبور به حضور در چنین محیط‌های ناامنی نباشند. 

***

آقای «جدگال» پدر علیرضا جدگال و عموی «اسلم جدگال» که هردو از قربانیان این حادثه هستند، به «خبرگزاری تسنیم» گفته‌اند: «ما خودمان خاک‌ها را با دست کنار زدیم و بعد از یک‌ونیم ساعت به جنازه بچه‌ها رسیدیم. با بیل هم نمی‌توانستیم خاک‌برداری کنیم، چون می‌ترسیدیم به بدن بچه‌ها برخورد کند.»

همچنین یکی دیگر از اهالی این روستا نیز تاکید کرد که این گودبرداری «غیرقانونی و ناایمن» بوده و از اینکه شورای روستا یا شهرداری چابهار نسبت به پلمب بنا اقدامی نکرده‌اند، عصبانی بود.

«حاجی ستار»، عضو شورای روستای بنو اسحاق چابهار به وبسایت «رکنا» گفت اهالی روستا علی‌رغم تماس‌های تلفنی با بخشداری، مجبور شدند به تنهایی جسم کودکان را از زیر آوار بیرون بیاورند و با گذشت یک‌ونیم ساعت از تجسس، هیچ نیروی امدادی به کمک آن‌ها نیامد. پس از بیرون آوردن کودکان، مشخص شد که چهار کودک ۶ تا ۱۲ ساله جان خود را از دست دادند و ۳ کودک زخمی هم به بیمارستان منتقل شدند که وضعیت جسمانی یکی از این کودکان وخیم گزارش شده است.

او افزود: «مردم پس از اینکه دیدند قرار نیست کمکی از جایی برسد، سراسیمه به سمت گودال دویدند. دیگر کودکانی که در آن اطراف بودند، خودشان تندتند و با گریه نام دوستان‌شان را می‌گفتند تا پدرومادرها جست‌وجو کنند. لحظات نفسگیر و پر از اضطرابی بود و خانواده‌ها بدون هیچ کمکی توانستند بچه‌ها را از زیر آوار بیرون بیاورند، اما متاسفانه جنازه چهار کودک پیدا شد.»

«اسلم جدگال، علیرضا جدگال، محمدطاها درج‌تنگ و دانیال پیل‌پایه» اسامی کودکانی است که تنها جرم‌ آن‌ها، کودک بودن و بازی در مناطق محروم است. سرانه فضای ورزشی در استان سیستان‌وبلوچلستان به عنوان دومین استان پهناور ایران، به ازای هر شهروند تنها ۵۳ سانتی‌متر است و پایین‌ترین سرانه فضای آموزشی در استان‌های ایران نیز متعلق به همین استان است. کمبودهایی که باعث می‌شود تا کودکانی که می‌بایست اوقات فراغت خود را در فضاهای امن ورزشی و آموزشی بگذرانند، از خرابه‌ها و اماکن ناامن سر در بیاورند.

در کنار چنین حوادثی، «هوتگ» که مانند گودالی به عنوان ذخیره آب روستانشین‌ها و حیوانات استفاده می‌شود و همچنین «گاندوها»، فقط در دو سال گذشته موجب مرگ دست‌کم «۱۰ کودک» در استان سیستان‌وبلوچستان شده‌اند. آماری که شاید در دنیا کم‌نظیر باشد، اما از سوی مدیران استانی و کشوری چاره‌ای برای مقابله با آن اندیشیده نشده است. استانی که اکثر ساکنین آن به آب آشامیدنی و گاز شهری دسترسی ندارند، شهرسازی و زیرساخت اصولی برای زندگی آسان وجود ندارد و گردوغبار موجود در هوا به دلیل طوفان‌های فصلی نیز آن‌ها را به کام مرگ می‌کشاند. به طوری که معاون دانشگاه علوم پزشکی زاهدان گفته بود؛ سه علت اصلی مرگ کودکان ۱ تا ۹ ماهه در این استان، «بیماری‌های تنفسی، ناهنجاری‌های مادرزادی و سوانح و حوادث» است.

«موسی برزین خلیفه‌لو»، وکیل دادگستری می‌گوید در پرونده مرگ چهار کودک چابهاری به دلیل ریزش دیوار، اگرچه جزییات پرونده هنوز آشکار نشده است؛ اما با توجه به شواهد موجود به نظر می‌رسد پیمانکار و مالک آن ملک مقصر هستند و خانواده کودکان فوت‌شده می‌بایست به دستگاه قضایی شکایت کنند.

او به «ایران‌وایر» گفت: «قطعا نکات ایمنی باید رعایت می‌شدند و یا برای آن دیوار خاکی محافظ قرار می‌دادند، یا با ایجاد حصار مانع از ورود کودکان به آن محل می‌شدند. پس در اینجا متهمین که همان عوامل دخیل در حفر گودال هستند، باید در دادگاه حاضر شوند و در صورت اثبات جرم، به قتل غیرعمد متهم می‌شوند. ماده ۶۱۶ قانون مجازات اسلامی می‌گوید؛ در صورتی که قتل غیرعمد به واسطه بی‌احتیاطی، عدم رعایت نظامات یا اقدام به امری که مرتکب در آن مهارت نداشته اتفاق بیفتد، مسبب به حبس از یک تا سه سال و نیز به پرداخت دیه در صورت مطالبه از اولیای دم محکوم خواهد شد.»

برزین خلیفه‌لو، به مفاد کنوانسیون بین‌المللی حقوق کودک هم اشاره کرد و گفت: «از آنجا که جمهوری اسلامی ایران این پیمان‌نامه را امضا کرده و همچنین بر اساس قانون اساسی ایران، دولت موظف است تا امکانات کافی برای تفریح، بازی، آموزش و ورزش کودکان را به صورت رایگان مهیا کند، اما می‌بینیم که عملا چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد و تعداد پارک‌های بازی و محیط‌های ورزشی رایگان نسبت به اماکن پولی، به مراتب کم‌تر و محدودتر است. نمایندگان مجلس شورای اسلامی می‌بایست حتما دولت را ملزم به انجام وظایف خود در قبال کودکان کنند، اما تحقق این خواسته در ساختار نظام غیردموکراتیک ایران شبیه به یک رویا است.»

ثبت نظر