دربی نود وهفتم، سرد، کسالت‌بار، بدون برنامه و فقط با فریاد و اعتراض و پرخاش مربیان و بازیکنان آغاز شد، ۹۰ دقیقه جریان داشت و در نهایت با همین روال، بدون رد و بدل شدن گل و با تساوی به پایان رسید.

***

سی‌ام آبان، سایت «ترانفسرمارکت» به عنوان مرجع قیمت‌گذاری رسمی بازیکنان، مربیان و باشگاه‌های فوتبال جهان، ارزش بازیکنان باشگاه استقلال را ۱۲ میلیون و ۵۸۰ هزار یورو و ارزش بازیکنان باشگاه پرسپولیس را ۱۱ میلیون و ۳۵۰ هزار یورو برآورد کرد. به این ترتیب قیمت کل یکی از عذاب‌آورترین بازی‌های باشگاهی فوتبال ایران، ۲۳ میلیون و ۹۳۰ هزار یورو بود؛ بیش از ۷۸۹ میلیارد تومان.

«فرهاد مجیدی» در این بازی تیمش را با ترکیب اولیه «حسین حسینی»، «محمدحسین مرادمند»، «سیاوش یزدانی»، «روزبه چشمی»، «مهدی مهدی‌پور»، «کوین یامگا»، «جعفر سلمانی»، «رودی ژستد»، «محمد دانشگر»، «رضا آذری» و «امیرحسین حسین‌زاده» وارد زمین کرد.

در سوی دیگر «یحیی گل‌محمدی» سرمربی پرسپولیس از ترکیب نسبتا آشنای همیشگی خود برای این دربی استفاده کرد؛ «حامد لک»، «امید عالیشاه»، «فرشاد فرجی»، «علی نعمتی»، «مهدی ترابی»، «میلاد سرلک»، «کمال کامیابی‌نیا»، «مهدی شیری»، «وحید امیری»، «عیسی آل‌کثیر» و «سعید آقایی» ترکیب اولیه پرسپولیس را شکل می‌دادند.

دربی در ۱۵ دقیقه ابتدایی با حملات استقلال آغاز شد. در ادامه پرسپولیس موفق شد کنترل زمین را در اختیار بگیرد و تا اواسط نیمه دوم هم توپ و زمین را در اختیار داشت. اما در دقایق پایانی نیمه اول، تیمی بر دیگری برتری نداشت. نیمه اول هرچند کسالت‌بار نبود، اما در اندازه‌های دربی تهران هم به نظر نمی‌رسید.

فرهاد مجیدی و یحیی گل‌محمدی به وضوح نشان می‌دادند که هر دو، تمرکزشان را روی خنثی کردن برنامه‌های طرف مقابل و از کار انداختن مهره‌های کلیدی تیم روبرو قرار داده‌اند، نه ایجاد موقعیت.

تصور می‌شد که در نیمه دوم هر دو تیم کمی جانب احتیاط را رها کنند. پس وقتی پرسپولیس در دقایق ابتدایی نیمه دوم سلسله حملاتی را روی دروازه استقلال داشت و این حملات با ضدحملات خطرناک استقلال همراه می‌شد، تصور می‌کردیم می‌توان نیمه‌ای جذاب را تماشا کرد. اما همین حملات نیز کمتر از ده دقیقه از کل نیمه دوم را در بر می‌گرفت.

استقلال با تعویض‌هایش و تغییر دادن آرایش دفاعی خود، راه‌ حملات پرسپولیس را بست و حریفش را در نیمه زمین متوقف کرد.

در نقطه مقابل یحیی گل‌محمدی با تعویض‌هایی که قبل از بازی کاملا قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید، هیچ سورپرایزی برای رقیب نداشت.

هر دو مربی، به تساوی راضی بودند و البته از جریان مسابقه قابل درک بود که مربیان، برای پیروز شدن هم برنامه خاصی نداشتند.

اما آن‌چه تا پیش از دربی در ورزشگاه آزادی اتفاق افتاد، به مراتب از جریان مسابقه مهم‌تر و جذاب‌تر بود.

باشگاه استقلال پس از دو ماه بحث بر سر در اختیار گرفتن امتیاز و اجرای تبلیغات محیطی در ورزشگاه آزادی، سرانجام موفق شد تبلیغات کارگزار خود را در دربی تهران اجرا کند.

جمعه، سازمان لیگ فوتبال ایران، خودش را متولی اجرای تبلیغات در ورزشگاه آزادی معرفی کرد و مدعی شد در صورتی که باشگاه استقلال جلوی نصب آگهی‌های این سازمان را بگیرد، دربی تهران را لغو خواهد کرد.

در نهایت پرسپولیس و استقلال در محاصره تبلیغات محیطی باشگاه استقلال وارد زمین شدند. گزارشگر صداوسیمای حکومتی ایران که پیش از این به اجرای این‌گونه تبلیغات در ورزشگاه آزادی از سوی سازمان لیگ کمترین واکنشی را نشان می‌داد، در جریان این بازی بارها به تعدد تبلیغات محیطی استقلال کنایه زد و وجود این تعداد تابلو و بنر تبلیغاتی را مزاحم برگزاری مسابقه دانست.

باشگاه استقلال، پیش از این برای در دست گرفتن تبلیغات محیطی بیش از دو ماه با فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ در چالش بود.

در این بازی برای نخستین بار کادر مدیریتی این باشگاه استقلال مقابل صداوسیما هم ایستاد و خواهان پخش مستقیم این بازی از پلتفرم‌های خود در شبکه‌های اجتماعی شد. اما قدرت سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی در این مورد از استقلال بیشتر بود و تمامی دوربین‌های این باشگاه را از ورزشگاه آزادی بیرون کرد.  

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}