کلیپ رقص شش دختر و پسر ایرانی با آهنگ «فارل» در کوچه‌های تهران، روی پشت‌بام، کنار کولرهای «آبسال» در کم‌تر از چهار روز، بیش‌تر از 30 هزار بیننده داشت.

این ویدیو را هفت جوان ایرانی با میانگین سنی 25 سال از تهران برای آهنگ «Happy» فارل ویلیامز ساختند و در یوتیوب منتشر کردند.

ندا، یکی از دست اندرکاران این ویدیو در گفت‌وگو «با ایران‌وایر» درباره چگونگی شکل‌گیری ایده گروه می‌گوید: «همه‌ما شش نفر و کارگردان از دوست‌های قدیمی هستیم که به نوعی کارهای هنری می‌کنیم؛ از مدلینگ حرفه‌ای تا عکاسی و کارگردانی. همیشه وقتی دور هم جمع می‌شدیم و صحبت می‌کردیم، دل‌مان می‌خواست کاری انجام دهیم و به دنیا نشان دهیم که جوانان ایرانی با همه‌ سختی‌هایی که گرفتارش هستند، لحظه‌ها و دقیقه‌های شاد را هم تجربه می‌کنند.»

کمپین تا 20 مارچ مهلت داشت. افراد زیادی از سراسر جهان به فراخوان فارل پاسخ دادند و مشغول ساخت ویدیو شدند. حتی مسلمانان انگلستان هم برای این آهنگ که در صدر جدول فروش موسیقایی انگلستان قرار گرفت، کلیپ ساختند. اما کلیپ بچه‌های تهران به تاریخ بیستم مارچ نمی‌رسد: «ما هر کدام درگیر کارهای خودمان بودیم و وقت‌مان با تاریخی که در کمپین ذکر شده بود، جور نشد. بنابراین، دیرتر کار را تمام کردیم و تصمیم گرفتیم خودمان به صورت مستقل کلیپ‌مان را در یوتیوب منتشر کنیم.»

ندا و دوستانش انتظار این همه استقبال را نداشتند: «راستش برای ما باورکردنی نبود که تنها در یک روز 10 هزار نفر کلیپ را ببینند. بعد از سه روز، 30 هزار نفر این ویدیو را دیدند و هم‌چنان هم تعداد بینندگان رو به افزایش است.» 

حالا آن‌ها امیدوارند و احساس می‌کنند به هدف‌شان رسیده‌اند. بیش‌تر افرادی که کلیپ را دیده‌اند، آن‌ها را تشویق کرده‌اند اما انتقادهایی هم مطرح بوده است: «بعضی‌ها در کامنت‌ها نوشته‌اند شما اگر می‌خواستید تهران را به دنیا نشان دهید باید در خانه‌های لوکس و خیابان‌های بالای شهر فیلم‌برداری می‌کردید. اما ما به طور عمد خانه‌ای متوسط در یکی از خیابان‌های مرکز شهر را انتخاب کردیم. برای این‌که می‌خواستیم بگوییم خوشحالی فقط مختص جامعه پول‌دار و مرفه نیست. قشر متوسط و پایین جامعه هم می‌توانند خوشحال زندگی کنند.»

او با اشاره به مشخص بودن برج میلاد در تصویر و نمایش کولرهای آبسال روی پشت بام می‌گوید: «ما می‌خواستیم هر ایرانی، حتی اگر سال‌ها است از وطنش خارج شده، با این المان‌های ساده به یاد شهرش بیفتد و لبخند بزند. می‌خواستیم به دنیا بگوییم تهران، پایتخت ایران، پر از جوان‌های سرزنده است و تصویر خشنی را که مردم دنیا در خبرها از ایران می‌بینند، تغییر دهیم.»

کارگردان و عکاس این کلیپ کارهای حرفه‌ای زیادی انجام داده‌اند اما ترجیح داده‌اند که این ویدیو با دوربین حرفه‌ای فیلم‌برداری نشود و سادگی کار را حفظ کنند. این کلیپ با یک موبایل آیفون 5S فیلم‌برداری شده است.

ندا از سختی‌ها و حاشیه‌های کار فیلم‌برداری می‌گوید: «یک قسمت را در کوچه فیلم‌برداری کردیم. برای فیلم‌برداری آن قسمت واقعا می‌ترسیدیم. وقتی بعضی‌ها از پنجره نگاه‌مان می‌کردند یا از کوچه می‌گذشتند، ما پشت یک در می‌ایستادیم که دیده نشویم و زمانی که مطمئن می‌شدیم کوچه خلوت است، یکی یکی جلوی دوربین می‌رفتیم و قسمت‌های مربوط به هر کدام‌مان فیلم‌برداری می‌شد.»

فیلم‌برداری روی پشت‌بام هم سختی‌های خودش را داشته است: «ما برای حفظ شئونات اسلامی، از کلاه‌گیس و لباس‌های پوشیده استفاده ‌کردیم اما به هرحال، حضورمان روی پشت بام هم جلب توجه می‌کرد و خیلی از همسایه‌ها سرک می‌کشیدند تا متوجه جریان شوند. اما چون دوربین حرفه‌ای نداشتیم، همه فکر می‌کردند فقط یک مشت جوان کم عقل دور هم جمع شده‌اند و در حال تفریح هستند.»

پیش از تمام شدن کار، به جز خودشان، هیچ‌کس در جریان ساخت این کلیپ نبوده اما پس از پایان کار، پدر و مادرها را در عمل انجام شده قرار می‌دهند و کلیپ را برای خانواده‌های خود نمایش می‌دهند: «از یک طرف ما را به خاطر ایده‌ نو تشویق کردند و از طرف دیگر نگران شدند که نکند با توجه به شرایط فعلی، اتفاقی برای‌مان بیفتد. اما به هرحال، خیلی شوکه نشدند چون بچه‌های خود را می‌شناسند و می‌دانند که بارها فراتر از عرف جامعه حرکت کرده‌اند.»

این نخستین گام آن‌ها برای رساندن صدای خود به گوش دنیا بوده است اما ایده‌های دیگری هم در ذهن دارند: «ما می‌خواهیم کارمان را در ایران ادامه دهیم. در خارج از ایران هرکسی می‌تواند این کارها را بکند. ما قصد داریم صدای جوانان ایرانی را به دنیا برسانیم. ما می‌خواهیم فقط حرف بزنیم و به دنیا بگوییم ایران جای بهتری است، جوانان ایرانی با همه‌ فشارها خوشحالند و با روحیه برای بهتر شدن وضعیت‌ خود تلاش می‌کنند. آن‌ها بلدند شادی کنند؛ مثل همه‌ مردم دنیا.»

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}