close button
آیا می‌خواهید به نسخه سبک ایران‌وایر بروید؟
به نظر می‌رسد برای بارگذاری محتوای این صفحه مشکل دارید. برای رفع آن به نسخه سبک ایران‌وایر بروید.
اخبار

دادخواهی پرستو فروهر از قتل‌های زنجیره‌ای در زمانه «زن، زندگی، آزادی»

۲۰ آبان ۱۴۰۱
خواندن در ۲ دقیقه
دادخواهی پرستو فروهر از قتل‌های زنجیره‌ای در زمانه «زن، زندگی، آزادی»

پرستو فروهر، فرزند داریوش فروهر و پروانه اسکندری با انتشار بیانیه‌ای از مردم ایران خواست تا در بیست‌وچهارمین سالروز «قتل سیاسی» والدینش در «خانه و قتلگاه» آن‌ها به پاسداشت یاد کشته شدگان قتل‌های زنجیره‌ای گردم هم آیند. 

پرستو فروهر، هنرمند و فعال حقوق بشر با نوشتن یادداشتی از مردم ایران خواست تا برای گرامی‌داشت یاد و خاطره  والدینش و دیگر کشته‌شدگان قتل‌هایی امنیتی جمهوری اسلامی که با عنوان «قتل‌های زنجیره‌ای» شهرت دارد در منزل پدری‌اش گرد هم آیند. 

فروهر در این یادداشت با روایت آنچه بر خانواده او و دیگر کشته‌شدگان این قتل‌های سیاسی گذشته، نوشته است:« سالگرد قتل‌های سیاسی پاییز ۷۷، امسال در شرایطی فرا می‌رسد که پژواک جسور و پرشور «زن، زندگی، آزادی»، دمیدن دوران نوینی را نوید می‌دهد که صراحت و پایداری حماسه می‌سازد، که برای رهایی از هرگونه تبعیض ایثار می‌شود و افق آینده به همبودِ انسانی، به عدالت و برابری گشوده شده است. قتل ژینا، خشونت دریده‌ای که بر تنِ جوان او روا شد و جان زیبایش را گرفت، نمادی شد یادآور خیل عظیم قربانیان سرکوب‌های حکومتی که دهه‌هاست تنِ پاره‌پاره‌شان را به خاک می‌سپاریم. و ما دهه‌هاست با ذره ذره خون دل، قدم به قدم ایستادگی و ندا به ندا اعتراض، تاریخی می‌سازیم از همبستگی؛ پیکره‌ای از دادخواهی. بر شانه‌های این پیکره‌ی شریف که بایستیم، آینده پیداست، از آنِ ماست.» 

فروهر در بخش دیگری از این یادداشت به کشته شدن پیروز دوانی، حمید حاجی‌زاده و پسرکش کارون، مجید شریف، پروانه فروهر، داریوش فروهر، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده در سال ۱۳۷۷ اشاره می‌کند و اینکه چگونه موج اعتراضات دولت اصلاحات ره واکنش واداشت:« در نیمه‌ی دی‌ماه آن سال، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در یک اطلاعیه به ارتکاب قتل‌ها از سوی گماشتگان خود اعتراف کرد. اما در همان نوشته، مسئولیت را به «چند مأمور خودسر» با «برداشت‌های نادرست» حواله داد. کاربه‌دستان قضایی پرونده‌ نیز برای مخدوش کردن پیگیری‌ها، تحقیقات را زیر پوشش «حفظ امنیت ملی» از افکار عمومی و حتی از ما بازماندگان قربانیان و وکیل‌هایمان مخفی نگه داشتند. هرگاه به حرف درآمدند، ضدونقیض گفتند و پاسخ‌های گمراه‌کننده دادند. اگرچه در ابتدای برآمدن این حرکت دادخواهانه، افشای ابعاد واقعی، بستر فکری و اهرم سازمانی قتل‌های سیاسی، و نیز دادرسی عادلانه‌ی این جنایت‌ها به یک خواست مطرح در جامعه بدل شد، اما پس از چندی با اوج‌گیری سرکوب از یک سو و عقب‌نشینی‌ جناح اصلاح‌طلب حکومتی از خواست‌های جامعه از سوی دیگر، نیروی پیش‌برنده‌ی این حرکت تحلیل بسیار رفت.» 

او در ادامه توضیح می‌دهد که چگونه در این سال‌ها تلاش بسیاری شده تا پرونده این قتل‌ها رسیدگی شود و « شاید تنها در افشاگری روند مخدوش این «رسیدگی»، توفیقی نسبی یافتیم.» او یکی از مهمترین نمادهای ایستادگی دربرابر این قتل‌ها را برگزاری گرامی‌داشت‌ها در سالروز این جنایت می‌داند و از این رو در بیست چهارمین سالگرد این واقعه که با اعتراضات سراسری ایران با شعار« زن، زندگی، آزادی» هم‌زمان شده است از مردم ایران خواسته تا داریوش فروهر و پروانه اسکندری را به یاد داشته باشند:«یادآور زندگی و تلاش دو مبارز سیاسی، یادآور سرکوب و خشونت سیاسی در سرزمین ما». 

ثبت نظر

اخبار

مولوی عبدالحمید: این نیروها که از بیت‌المال روزی می‌خورند کجا آموزش دیدند

۲۰ آبان ۱۴۰۱
خواندن در ۲ دقیقه
مولوی عبدالحمید: این نیروها که از بیت‌المال روزی می‌خورند کجا آموزش دیدند