صدور حکم اعدام برای پنج تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»

پنج شهروند کُرد اهل بوکان به نام‌های رزگار بابامیری، پژمان سلطانی، سوران قاسمی، کاوه صالحی و طیفور سلیمی بابامیری توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام و در مجموع به ۷۵ سال زندان تعزیری محکوم شده‌اند. همچنین شش نفر دیگر در این پرونده به حبس محکوم شده‌اند.

بر اساس گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه این پنج متهم را به اتهام‌های «بغی» و «محاربه» به اعدام و به اتهام «عضویت در گروه‌های تروریستی» هر یک را به ۱۵ سال زندان محکوم کرده است.

بر اساس حکم صادرشده، پژمان سلطانی، سوران قاسمی و کاوه صالحی هر یک به سه بار اعدام، رزگار بابامیری به دو بار اعدام و طیفور سلیمی بابامیری که هم‌اکنون با قرار وثیقه پنج میلیارد تومانی آزاد است به یک بار اعدام محکوم شده‌اند. این حکم روز دوشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۴ به وکلای متهمان ابلاغ شده است.

پیشتر نیز پژمان سلطانی در پرونده‌ای جداگانه از سوی شعبه یک دادگاه کیفری ویژه نوجوانان آذربایجان‌غربی به اعدام محکوم شده بود.

همچنین رزگار بیگ‌زاده بابامیری و سوران قاسمی به اتهام «مباشرت در قتل» به ترتیب به ۱۵ سال و ۱۰ سال و یک روز حبس تعزیری محکوم شده‌اند. در همین پرونده، کاوه صالحی از اتهامات وارده تبرئه شده است.

همزمان جلسه رسیدگی به اتهامات پنج متهم سیاسی دیگر اهل بوکان به نام‌های هیمن کرمانج، احمد مامزاده (۶۵ ساله)، ابوبکر مامزاده (۵۳ ساله)، جلیل مولودی و جوانمرد مام خسروی (۵۰ ساله) نیز برگزار شده و طبق اعلام هه‌نگاو، احکام این افراد نیز به‌زودی منتشر خواهد شد.

بر اساس این گزارش، جوانمرد مام خسروی در تاریخ ۶ فروردین ۱۴۰۲، هیمن کرمانج در ۲۹ فروردین، رزگار بابامیری و جلیل مولودی در ۲۷ فروردین و احمد مامزاده، ابوبکر مامزاده، سوران قاسمی، پژمان سلطانی و کاوه صالحی نیز در ۲۶ فروردین همان سال بازداشت و به ارومیه منتقل شده‌اند. طیفور سلیمی بابامیری نیز در اسفند ۱۴۰۱ بدون حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی در بانه بازداشت شده بود.

این افراد چند ماه پس از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شده و به مدت چند ماه در وضعیت ناپدیدسازی قهری قرار داشته‌اند. در این مدت، آن‌ها تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفته و ناچار به اعترافات اجباری علیه خود شده‌اند.