نتایج يک پژوهش جديد نشان داده است نگهداری از حيواناتی نظير سگ و گربه در خانه‌‌ای که کودک کوچک‌تر از يکساله در آن زندگی می‌کند خطر ابتلای کودک تا سن شش سالگی به آسم را ۱۳ درصد کاهش می‌دهد. گزارش مطالعه تازه که توسط پژوهشگران سوئدی انجام گرفته در نشريه پزشکی کودکان منتشر شده است.

آسم بيماری مجاری ريوی‌ست و می‌تواند در تمام سنين رخ بدهد. حساسيت ريوی مبتلايان به آسم به محرک‌های محيطی باعث آماس جدار ريه‌ها و انقباض عضلات اطراف مجاری تنفسی آن‌ها می‌شود و در نتيجه مبتلايان پس از تحريک ريوی بسختی نفس می‌کشند. مشخص‌ترين نشانه ابتلا به آسم سوت کشيدن ريه در زمان دم و بازدم است.

تورم جدار ريه‌ها و کاهش فضای ورود و خروج هوا در مجاری تنفسی پس از انقباض عضلانی می‌تواند با ترشح مخاط غليظ سلول‌های ريوی باز هم بدتر شود و وضعيت تنفسی بيمار را با مشکلات بيشتری همراه کند. تحمل آسم از این جهت آسان نيست که زنجيره واکنش‌ها می‌تواند پس از هر تحريک حساسيتی بی ارتباط با فاصله زمانی رخداد پيشين دوباره رخ بدهد.   

آسم کودکان از جمله مشکلاتی‌ست که ابتلا به آن از دهه بيست ميلادی رو به افزايش بوده است. بنا به تخمين سازمان بهداشت جهانی چيزی حدود ۲۳۵ ميليون کودک و بزرگسال در جهان از اين عارضه رنج می‌برند گرچه يک مطالعه مشترک که توسط پژوهشگران دانشگاه اوکلند در نيوزيلند و مدرسه بهداشت گرمسیری لندن انجام شده به ۳۳۴ ميليون مبتلا به آسم در جهان اشاره می‌کند.

از نظر ابتلا به آسم تفاوت چندانی ميان کشورهای توسعه يافته و فقير وجود ندارد اما بيش از ۸۰ درصد مرگ و ميرهای ناشی از آسم در کشورهای توسعه نيافته و فقير اتفاق می‌افتند. آسم در کودکان که شايع‌ترين نوع اين بيماری‌ست از دوران نوزادی شکل می‌گيرد و سه چهارم کودکان تا سن هفت سالگی دچار اين عارضه می‌شوند. اما علائم آسم تا سن ۱۶ سالگی از بين می‌روند.

پژوهشگران دانشگاه اوپسالا که اين مطالعه را هدايت کرده‌اند می‌گويند ۴ تا ۹ درصد دانش آموزان ۶ تا ۱۲ ساله در کشورهای حوزه اسکانديناوی دستکم يک بار برای معالجه آسم به پزشک مراجعه کرده‌اند. دليل ابتلا به آسم در سنين بالاتر از ۶ سال در اين کشورها می‌تواند ناشی از تنفس دود سيگار اطرافيان، تماس با سگ و گربه، آلودگی‌های ميکربی، نوع وضع حمل مادر، و عوامل اجتماعی مختلف باشد.

در مطالعات قديمی‌تر از تماس نوزادان با حيوانات خانگی بعنوان عامل پيشگيری از ابتلا به آسم در سنين بالاتر نام برده بودند بطوری که پژوهشگران دانشگاه گوتنبرگ در گزارشی نشان داده بودند وجود حيوانات خانگی نظير سگ و گربه در دوران نوزادی می‌تواند باعث کاهش قابل توجه ۵۰ درصدی ابتلا به آسم در کودکان ۷ تا ۱۳ ساله شود. در يک مطالعه ديگر در دانشگاه اولم آلمان نيز تماس با حيوانات خانگی در دوران طفوليت بعنوان عامل اصلی کاهش ابتلا به آسم در سنين بالاتر معرفی شده بود.

پژوهشگران دليل ابتلا کمتر کودکان خانواده‌های دامدار و روستانشين به آسم را آشنايی تدريجی بافت‌های ريه اين کودکان با مواد حساسيت‌زا می‌دانند و اين در حالی‌ست که کودکان خانواده‌های شهرنشين بندرت در معرض چنين عواملی قرار می‌گيرند. در نتيجه واکنش ريه کودکان شهرنشين به انواعی از مواد حساسيت‌زا که پيش از اين در محيط‌شان قرار نداشته شديدتر است و منجر به بروز آسم در آن‌ها می‌شود.  

يافته جديد که بر اساس بررسی اطلاعات پزشکی يک ميليون کودک سوئدی تهيه شده نشان می‌دهد کودکانی که در خانواده‌های وسواسی و بسيار تميز بزرگ شده بودند بيش از کودکانی که در خانه‌های‌شان حيوانات خانگی داشته‌اند يا در محيط روستايی زندگی می‌کرده‌اند تا سن شش سالگی مبتلا به آسم می‌شدند. پيش از اين نيز دو پژوهشگر دانشگاه موناش در استراليا در گزارشی که در نشريه تغيير رفتاری منتشر شده بود نشان داده بودند که کودکانی که با حيوانات خانگی سر و کار دارند اجتماعی‌تر هستند.

پژوهشگران سوئدی در گزارش تازه خود توصيه کرده‌اند بهتر است خانواده‌ها با نگهداری حيوانات خانگی نظير سگ و گربه از اين طريق راهی برای جبران عدم تماس نوزادان‌شان با طبيعت و کاهش خطر ابتلا به آسم در سنين بالاتر ‍پيدا کنند. 

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}