ساليان درازی‌ست که زيست شناسان تکاملی اين فرضيه را پذيرفته‌اند که گياهان امروزی ابتدا در محيط آبی سياره زمين و از تکامل جلبک‌های سبز آبزی بوجود آمده‌اند. اما يک گزارش علمی تازه نشان می‌دهد گياهان خشکی‌زی محصول تکامل جلبک‌های خشکی‌زی هستند. بعبارت ديگر جلبک‌های سبز ابتدا خود در اثر تکامل از محيطی آبی به محيط خشکی آمده‌اند و سپس گياهان خشکی‌زی از تکامل آن‌ها بوجود آمده‌اند. اهميت موضوع در اين است که ظهور گياهان خشکی‌زی ميليون‌ها سال بعد از وقوع تغييرات تکاملی در جلبک‌های سبز و ورود آن‌ها به خشکی‌های سياره زمين اتفاق افتاده است.  

پژوهشگران دانمارکی که گزارش جديد را منتشر کرده‌اند می‌گويند اين توانايی تطبيقی جلبک‌های سبز با محيط خشکی بوده که ابتدا به آن‌ها امکان داده تا از محيط آبی به محيط خشکی کشيده شوند، بنابراين گياهان گلدار و ميوه‌ها راه کوتاه‌تری را برای تکامل خود طی کرده‌اند.

جلبک‌های سبز گياهانی پرسلولی ولی با ساختار ساده هستند که به دليل وجود اندامک‌هايی به رنگ سبز به نام جلبک‌های سبز شناخته می‌شوند. نام اين اندامک‌ها کلروپلاست است و وظیفه اصلی آن‌ها انجام عمل فتوسنتز است که در آن از نور برای توليد مواد غذايی استفاده می‌شود.

نکته قابل توجه در مورد گسترش و تکامل يافتگی جلبک‌ها اين است که نمونه‌های فسيلی بسياری وجود دارند که وجود گياهان خشکی‌زی را تا 400 ميليون سال پيش ثابت می‌کنند اما بندرت می‌توان نمونه‌هايی از فسيل‌های گياهان خشکی‌زی قبل از اين دوره را به دست آورد. نمونه‌های نادری از آنچه که بعنوان حيات گياهی خشکی‌زی اوليه در سياره زمين در دست است بيش از آن که به گياهان امروزی شباهت داشته باشد به نظر می‌رسد به جلبک‌های سبز شباهت دارد. پژوهشگران می‌گويند بررسی‌های آن‌ها نشان داده همين شباهت به جلبک‌های سبز ثابت می‌کند گياهان فعلی خشکی‌زی از آب به خشکی نيامده‌اند بلکه همگی زاده خشکی هستند.

پژوهشگران دانمارکی در گزارش خود به موضوعی تحت عنوان "چرخه‌های دگرگونی نسلی" اشاره می‌کنند که بر اساس آن چرخه زندگی گياهان و جانوران توضيح داده می‌شود. آنچه در دگرگونی نسلی برای موجودات زنده اتفاق می‌افتد اين است که يک موجود پرسلولی با يک کروموزوم قادر است موجود پرسلولی ديگری با دو کروموزوم توليد کند. در ادامه، موجود پرسلولی دو کروموزومی دوباره قادر است با آميزش با نمونه‌ای مشابه خود موجود پرسلولی يک کروموزومی را ایجاد کند. اين چرخه در اثر جهش‌های ژنتيکی قادر است موجودات پرسلولی ديگری که شباهتی با موجودات سازنده خود ندارند خلق کند.

نمونه چرخه دگرگونی نسلی در انسان به اين صورت رخ می‌دهد که در اثر لقاح اسپرم و تخمک سلول تخم ايجاد می‌شود و سپس سلول تخم در اثر تکثير سلولی تبديل به موجود تازه‌ای می‌شود که قادر است اسپرم يا تخمک توليد کند. موجود تازه در ادامه حيات خود با نمونه‌ای مشابه آميزش می‌کند و سلول اسپرم يا تخمک خود را با سلول تخمک يا اسپرم موجود ديگر به اشتراک می‌گذارد و موجود تازه‌ای خلق می‌کند.  

گزارش می‌گويد چرخه دگرگونی نسلی پيش از توليد گياهان خشکی‌زی امروز در خود جلبک‌های سبز رخ داده و محصول آن اين بوده که جلبک‌ها را از محيط آبی به محيط خشکی کشانده است. يکی از شواهدی که پژوهشگران دانمارکی در تايید يافته خود به آن اشاره می‌کنند از دست رفتن تاژک و بخش حساسی از سلول‌های جلبک‌های سبز خشکی‌زی‌ست که به نام "نقطه چشمی" شناخته می‌شود. نقطه چشمی نسبت به نور واکنش نشان می‌دهد و تاژک باعث حرکت سلول بطرف منبع نور می‌شود.

پژوهشگران دانمارکی می‌گويند از دست رفتن اين دو اندام در جلبک‌های خشکی‌زی زمينه تکامل گياهان امروزی و انشعاب از جلبک‌ها را فراهم آورده.  

   

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}