بعد از اعلام آیت الله آملی لاریجانی مبنی بر اینکه خبرگان حق نظارت بر رهبری را ندارند سوالی که ذهن بسیاری از آگاهان عرصه سیاست را مشغول کرده است این است که پس تکلیف اصل صد و یازدهم قانون اساسی چه میشود. مطابق این اصل " هرگاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول پنجم و یک صد و نهم گردد، یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط بوده است ، از مقام خود برکنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل یک صد و هشتم می‌باشد." یعنی به طور خلاصه خبرگان اگر تشخیص دهند که رهبری فاقد یکی از شروط لازم برای رهبری مثل عدالت، تقوی، آگاهی، شجاعت، مدیریت، تدبیر و مانند آن شده است میتوانند رهبر را عزل نمایند. حالا سوال اینجاست که خبرگان اگر نظارتی بر رهبری نداشته باشند چطور و از چه راههایی میتوانند تشخیص دهند که رهبر هنوز شرایط رهبری را دارد و یا ندارد. ما در این نوشته سعی خواهیم کرد که به برخی از این روشها اشاره نمائیم:

روش اول: اقرار صریح مقام معظم رهبری به بی کفایتی خود.

هرگاه شخص رهبری به صورت کتبی و یا شفاهی به بی کفایتی خود در امر رهبری در حضور اعضای مجلس خبرگان اقرار نماید و ثابت شود که این اقرار تحت تاثیر جنون، افسردگی، ترس، خستگی، بیماری و مانند آن نیست مجلس خبرگان میتواند اظهارات رهبر را ملاکی برای تشخیص عدم کفایت ایشان قرار داده و رهبری را از مقام خود برکنار نماید. در صورتی که سلامت جسمی و یا روانی رهبر محل تردید باشد اعتراف وی علیه خود فاقد اعتبار بوده و مجلس خبرگان حق برکناری نداشته و ایشان همچنان رهبر قانونی کشور محسوب خواهند شد.

روش دوم: تشخیص عدم کفایت رهبری از طریق وحی.

در این روش خبرگان با توجه به اینکه خود حق نظارت بر عملکرد مقام معظم رهبری را ندارند و به جز حضرت حق هیچ شخص و یا نهادی نیز حق نظارت بر عملکرد رهبر مسلمانان جهان را ندارد و تنها ذات اقدس الهیست که میتواند بر عملکرد رهبر نظارت داشته باشد، مجلس خبرگان تنها در صورت نزول جبرئیل و دریافت پیغام از طرف پروردگار مبنی بر بی کفایتی رهبر میتوانند خلع رهبر از مقام خود را در دستور کار قرار دهند. بدیهی ست که جبرئیل و یا هریک از ملائک مقرب درگاه الهی که حامل پیام بی کفایتی رهبر ایران از سوی خداوند باشند، باید حداقل سه معجزه در حد شکافتن دریا برای اثبات حقانیت خود به مجلس خبرگان عرضه نمایند.

روش سوم: تشخیص عدم کفایت رهبری در صورت فوت و یا از کار افتادگی بر اثر بیماری.

چنانچه رهبر ایران فوت نماید و یا بر اثر بیماری قادر به انجام وظایف خود در مقام رهبری نباشد مجلس خبرگان میتواند وی را فاقد صلاحیت برای رهبری تشخیص داده و وی را از رهبری خلع نمایند. باید دقت کرد که بیماری رهبر باید به حدی باشد که رهبر قادر به دیدن، شنیدن، صحبت کردن و تکان دادن اعضای بدن خود نباشد و چنانچه یکی از این موارد به قوت خویش باقی باشد مجلس خبرگان صلاحیت اظهار نظر در مورد توانایی های رهبری و برکناری ایشان را نخواهد داشت.

روش چهارم: ظهور آقا امام زمان.

در صورت ظهور حضرت ولی عصر (عج) مجلس خبرگان پس از تطبیق یک به یک نشانه ها و اطمینان از اصالت شخص ظهور کننده، میتواند موارد را به محضر ولی امر مسلمین جهان اطلاع داده و در صورت خود داری ایشان از تحویل حکومت به صاحب اصلی آن، رای به برکناری مقام معظم رهبری در دوران ظهور بدهد. بدیهی ست که اختیارات مجلس خبرگان در دوران حکومت آقا امام زمان کمابیش مشابه حکومت نایب بر حق ایشان بوده و ایشان میتوانند به همین شکل در دوران آن حضرت نیز به فعالیت خود با همین سطح از اختیارات ادامه دهند.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}