فرهنگ، سبک زندگی، سحر بیت‌باکسر نوجوان

اگر تا به حال صدای ضربه‌های درام یا افکت‌هایی مثل بیس را شنیده باشید، شاید تصور این که این صداها را کسی بدون ساز و تنها با دهان تولید کند، برای‌تان دشوار باشد. این هنر که «بیت‌باکسینگ» (Beatboxing) نام دارد، مهارتی است که هنرمند در آن با استفاده از دهان، زبان، حنجره و حتی بینی، صداهای موسیقیایی مثل ضربه‌های درام یا افکت‌های دیجیتال، شبیه‌سازی می‌کند.

«سحر»، ‌بیت‌باکسر نوجوان و خلاق اهل رشت یکی از چهره‌هایی است که با ویدیوهای اینستاگرامی خود توانسته توجه بیش از ۱۸۰ هزار مخاطب را در اینستاگرام به خود جلب کند. او با مهارت در ترکیب صداهای بم و ضرب‌دار و استفاده دقیق از بیس و ریتم‌های متفاوت، اجراهایی خلق می‌کند که هم جذاب و هم شنیدنی هستند. ویدیوهایی کوتاه و بدون ادیت‌های اضافه، همکاری با خوانندگان دیگر و اجرای «بیت‌باکس» بر روی موسیقی‌های پرطرف‌دار و همچنین کیفیت صداها و ترکیب آن‌ها باعث شده‌اند ویدیوهای او نه‌ تنها بین علاقمندان به بیت‌باکس بلکه میان عموم مخاطبان موسیقی محبوب شوند.

تماشا در یوتیوب

بیت‌باکس از فرهنگ خیابانی «هیپ‌هاپ» در دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده امریکا شروع شد؛ جایی که هنرمندان بدون دسترسی به ساز، با دهان خود ریتم‌سازی می‌کردند. امروز این هنر به یک پدیده جهانی تبدیل شده است. با فراگیری شبکه‌های اجتماعی، بیت‌باکسرها توانسته‌اند اجراهای خود را به‌سرعت در میان مخاطبان بیشتری به اشتراک بگذارند. با این حال، در ایران بیت‌باکس هنوز به‌عنوان بخشی از اجرای موسیقی هیپ‌هاپ و «رپ» شناخته می‌شود. اما حضور نوجوانانی مثل سحر نشان می‌دهد که این هنر می‌تواند جایگاه مستقلی نیز پیدا کند.

یکی از ویژگی‌های کار سحر، استفاده خلاقانه از صداهای محیطی است. او در برخی از اجراهایش، صداها و ضرب‌های موجود در طبیعت را به شکل ماهرانه‌ای در بیت‌باکس خود ترکیب می‌کند و سبک متفاوتی ارایه می‌دهد. این خلاقیت او را از بسیاری دیگر متمایز کرده است.

سحر علاوه بر فعالیت در اینستاگرام، در مسابقه یوتیوبی جدیدی به نام «رپ‌شو» نیز شرکت کرده است؛ مسابقه‌ای که برای کشف استعدادهای جدید در رپ برگزار می‌شود. 

او در کنار رپرهای جوان، هنر و استعداد بیت‌باکس خود را به نمایش گذاشته و توانایی‌های خود را در این حوزه به چالش می‌کشد.

سحر با مهارت و پشتکار، بیت‌باکس را به یک تجربه‌ای شخصی و خلاقانه تبدیل کرده و نشان داده است که حتی در فضایی که این هنر هنوز جایگاهی رسمی در صحنه موسیقی ایرانی ندارد، می‌توان مخاطبان بسیاری پیدا کرد و صدای خود را به گوش دیگران رساند.