اسماعیل گنجی‌گلی را در زمان نجات یک دختر با ۶۰گلوله ساچمه‌ای کشتند

«اسماعیل گنجی‌گلی» متولد ۱۳۷۶ در اراک بود؛ ۲۶ ساله و شغل آزاد داشت. ماموران حکومتی جمهوری اسلامی پنج‌شنبه ۱۸دی۱۴۰۴ او را در اراک با شلیک گلوله ساچمه‌ای از فاصله کمتر از ۲ متر به سینه‌اش کشتند. 

«ایران وایر» در گفت‌وگو با یک شاهد عینی و نزدیکان اسماعیل گنجی‌گلی به اطلاعاتی در مورد چگونگی به قتل رسیدن او دست یافته است. 

منبع  نزدیک به خانواده، اسماعیل گنجی‌گلی را سرزنده، اجتماعی و ورزشکار معرفی می‌کند و می‌گوید که میان اطرافیانش به یک «دوست سالم» و «فرد قابل اعتماد» مشهور بود. 

این فرد آگاه به ایران وایر می‌گوید: «در شب فراخوان‌ها، مردم اراک به خیابان‌ها آمده بودند. اسماعیل هم مثل بقیه. نه جایی را آتش زد نه به ماموران حمله کرد. حوالی ساعت ۲۲ شب در میدان «شورا» اراک و کنار دیوار مدرسه «فرشته» متوجه حمله ماموران به یک دختر جوان می‌شود. همراه دوستانش برای نجات او می‌روند. اما ماموران به محض این‌که متوجه شدند، اسلحه‌ها را بالا آوردند و به سینه اسماعیل شلیک کردند.»

اسماعیل گنجی‌گلی را به بیمارستان «امیرالمومنین» در محله سردشت اراک منتقل می‌کنند، اما با وجود تلاش پرستاران، بر اثر صدمات وارد شده به ریه و قلبش، جان باخت. 

پیکر اسماعیل گنجی‌گلی را یک روز بعد، تحویل خانواده‌اش می‌دهند. فرد آگاه و نزدیک به اسماعیل گنجی به ایران وایر گفته است که از خانواده‌ گنجی تعهد گرفته‌ بودند که خاکسپاری باید ساعت ۶ صبح و بدون برگزاری مراسم عزاداری برگزار شود. 

او می‌گوید: «اسماعیل را بهشت زهرا اراک فاز ۲ و قطعه ۴۹ به خاک سپردند. از قبل کلی تهدید کرده بودند که جمعیت زیادی نیاید، فقط اقوام درجه یک. تعداد زیادی هم نرفته بودند؛ فقط حدود ۲۰ نفر از اقوام درجه یک و نزدیکانش. ساعت ۶ صبح داخل قبرستان بیش از ۵۰ مامور مسلح حضور داشتند. کسی حق نداشت تلفن از جیبش در بیاورد. کسی حق نداشت عزاداری کند. کسی حق نداشت شعاری بدهد. با اسلحه جنگی آمده بودند به مراسم خاکسپاری نظارت کنند.» 

ماموران امنیتی چه در زمان تحویل پیکر اسماعیل گنجی و چه در زمان خاکسپاری، خانواده را تهدید کرده بودند که اگر خلاف تعهدشان عمل کنند، پیکر را از آن‌ها می‌گیرند، در جایی دورافتاده خاک می‌کنند و مزار فرزندشان را هم به آن‌ها نشان نخواهند داد. 

فرد آگاه روایت می‌کند که در زمان خاکسپاری، خورشید هنوز طلوع نکرده بود. برای همین بعضی از خانواده‌ها مجبور شدند با چراغ قوه قبر بچه‌های‌شان را پیدا کنند و خاک را بکنند یا روی پیکر بچه‌های‌شان خاک بریزند.» 

طبق اطلاعات رسیده به ایران وایر، ماموران امنیتی در اراک، پیش از آن‌که پیکر معترضان در آرامستان اراک به خاک سپرده شود، تعداد عزاداران هر جانباخته را می‌شمردند. اگر تعدادشان بیش از ۲۰ نفر بود، فرصتی کوتاه می‌دادند تا چند نفر از جمع جدا شوند. در غیر این صورت نه تنها اجازه خاکسپاری نمی‌دادند که ابتدا با تهدید به «ربودن جنازه» و پس از آن با «تهدید به شلیک و تیراندازی»، جمعیت را وادار به خارج شدن از آرامستان می‌کردند.