فرهاد مختاروند، شهروند خبرنگار

نام «نیک جیوگانیک» را باید در تاریخ ورزش ایران نوشت؛ مربی رومانیایی که بهترین نتایح تاریخ رشته «رویینگ» (قایق رانی) را رقم زد و از سوی وزارت ورزش و جوانان اخراج شد. دلیل آن، شادی پس از کسب عنوان قهرمانی یکی از دختران قایق ران ایرانی بود که در آغوش مربی خود پرید.

خلاصۀ داستانِ عزلِ موفق ترین سرمربی تاریخ تمامی رشته های قایق رانی ایران، همین اتفاق کوچک بود. دختر ورزشکار پس از قهرمانی در رقابت های آسیایی، شادی خود را پیش از ایستادن روی سکو، با نیک جیوگانیک قسمت کرد. نماینده حراست وزارت ورزش و جوانان از این لحظه فیلم برداری کرده بود. وقتی تیم قایق رانی ایران به کشور بازگشت، از سرمربی برای موفقیت های بی سابقه تیم تمجید نشد.

«غلامرضا امینی»، رییس فدراسیون قایق رانی به روزنامه «ایران» گفته است: «بدون اطلاع و هماهنگی ما، برای مربی تیم بلیت گرفته بودند تا او ایران را ترک کند. جیوگانیک از فدراسیون خواسته بود ابتدا شاگردانش را ببیند و بعد از آن کشور را ترک کند.»

قایق رانان ایرانی برای دفاع از مربی خود طوماری نوشته و امضا کرده و برای «مسعود سلطانی فر»، وزیر ورزش و جوانان فرستاده اند. یکی از کسانی که پای این نامه را امضا زده، «مهسا جاور»، نابغه رویینگ ایران است.

مهسا به خبرگزاری «تسنیم» گفته است: «امسال توانستیم با جیوگانیک به نتایجی در مسابقات قهرمانی آسیا برسیم که بی نظیر بود. او توانست سطح تیم ملی رویینگ را بالا ببرد و به همین دلیل ورزشکاران هم از کار کردن با او راضی هستند.»

بانوی قایق ران ایران گفته شاهد تصویر خاصی نبوده است که بخواهند به خاطرش بهترین مربی خارجی تمام سال های اخیر رویینگ را برکنار کنند.

اما نخستین واکنش نیک قابل تامل بود. او مانند یک قهرمان حرف زده و به تسنیم گفته است: «شکست در جنگ‌ها همیشه به خاطر خائنینی که در جمع خودی بوده‌اند، رقم خورده است. این خائنین، قهرمانان را می‌کشند و از روی جسدشان می‌گذرند.»

برای این که بدانیم نیک جیوکانیک در ورزش ایران چه کرده است و چرا امروز دختران و پسران قایق ران ایران نامه ای خطاب به وزارت ورزش برای بازگرداندن او زده اند، می توان موفقیت هایش را از زبان خودش شنید: «در سال 2007 با سرمربی گری من، در عرض تنها هفت ماه، ایران به سه مدال طلا و سه نقره دست یافت. در سال 2014 مدال طلایی کسب نکردیم. در سال 2015 یک مدال طلا در رویداد غیرالمپیکی "LM1x" به دست آوردیم. در سال 2016، در رویداد غیرالمپیکی "LW1x" مدال طلای دیگر کسب کردیم. در سال 2017، در رویدادهای المپیکی "M2x"، "LW2x"، "W2x" و "W4x" چهار مدال طلا از آن خود کردیم. در طول چهار ماه و 18 روز خانواده رویینگ ایران این مدال‌ها را کسب کرد.»

او وعده داده بود سال 2018 برای ایران شش مدال طلا در رویینگ آسیا بگیرد. رویایش را مامور حراست وزارت ورزش و جوانان و فیلمی که از او و دختر ورزشکار ایرانی گرفت اما بر باد داد. شاید مامور حراست انتظار داشت دختر قایق رانی که پس از موفقیت، در آغوش مربی خود پرید، پس از قهرمانی زار بزند!

رییس فدراسیون قایق رانی به روزنامه ایران گفته است: «طبیعتاً ورزشکار پس از کسب موفقیت شادمان می‌شود و این شادی خود را با مربی خود تقسیم می‌کند. اصلاً هم اتفاقی خارج از عرف و موازین نیفتاده است که دلیلی بر قطع همکاری با او باشد.»

اما اختیار سرمربی تیم ملی در اختیار رییس فدراسیون نیست. وزارت ورزش ترجیح داده است دیگر این رومانیایی کنار دختران ورزشکار ایران نباشد.

روزنامه ایران در گزارش خود نوشته است برخی از مربیان سابق تیم ملی مانع از ادامه همکاری با این مربی هستند. در عین حال، سرمربی رومانیایی تیم ملی در گفت و گو با تسنیم، از کارشکنی «وحید مرادی» حرف زده است: «این آقای مرادی بود که به شخصه خیلی علاقه‌مند بود تا جلوی صعود و پیشرفت تیم رویینگ را بگیرد. او تلاش کرد تا تیم رویینگ ایران بدون حمایت من به کارش ادامه دهد.»

داستان حضور مرادی در فدراسیون قایق رانی جزو پیچیدگی های ورزش دولتی ایران است. براساس قوانین فدراسیون های ایران، مدیران بازنشسته حق ریاست بر فدراسیون ها و همین طور در دست گرفتن پست های ریاستی و اجرایی در باشگاه ها را ندارند. وحید مرادی دبیر فدراسیون قایق رانی بود که مردادماه امسال بازنشسته شد. او روز 12 مرداد خود به خود از دبیرکلی فدراسیون کنار رفت. اما 10 روز بعد از سوی سلطانی‌فر، وزیر ورزش و جوانان به عنوان قائم مقام و عضو هیات رییسه فدراسیون قایق رانی منصوب شد.

خبرگزاری «فارس» در واکنش نوشته بود که این حکم در حالی از سوی وزیر ورزش و جوانان صادر شده که عنوان قائم مقام در چارت فدراسیون‌های ورزشی وجود ندارد و خلاف اساس نامه فدراسیون‌های ورزشی است.

وزارت ورزش، خودش قانون خودش را دور می زند. وحید مرادی از نزدیک ترین عناصر حراست وزارت ورزش و جوانان است. او در انتخابات تیرماه سال 93 از سوی وزارت ورزش و جوانان برای ریاست بر فدراسیون حمایت می شد اما در نهایت فقط به 10 رای رسید و از ریاست باز ماند. وزارت ورزش برای غلامرضا امینی که به عنوان رییس فدراسیون قایق رانی برگزیده شده بود، شرط گذاشت که باید مرادی به عنوان دبیرکل حکم بگیرد. بعد از بازنشستگی هم برایش حکمی کاملا غیرقانونی زدند. مردای حدود دو دهه، کارمندان حراست وزارت ورزش و جوانان بود که در فدراسیون ها مامور می شد.

حالا امروز (سه شنبه) نیک جیوکانیک از کشورش نامه ای خطاب به «حسن روحانی» نوشته است. او از رییس جمهوری ایران خواسته است بیش از قبل به رشته ورزشی رویینگ توجه کند چرا که این رشته ورزشی یکی از ابزارهای غرور ملی ایران خواهد بود. سرمربی رومانیایی خطاب به حسن روحانی نوشته است: «رویینگ‌سواران شما برای اعتبار کشورتان می‌جنگند و پرچم کشورشان را در رقابت‌های قهرمانی آسیا 2017 پنج بار به اهتزاز درآوردند. آن ها در حالی که اشک در چشمان‌شان حلقه زده بود و دستان‌شان روی قلب‌شان بود، به پخش سرود ملی ایران افتخار کردند. آن ها به قوانین اسلامی ایران احترام می‌گذارند و یاد گرفته‌اند که به خانواده‌ خود احترام بگذارند.»

او در نامه ای که خطاب به روحانی نوشته، تیم، مربی و بازیکنان را اعضای یک خانواده دانسته و اضافه کرده است: «مربیان تیم ملی در واقع برادر و خواهرهای بزرگ تر رویینگ‌سواران ایرانی هستند و رفتار توأم با احترام متقابل بین ما برقرار است.»

استفاده سرمربی تیم ملی از «خواهر و برادرهای بزرگ تر»، یعنی تلاش برای نشان دادن حسی که منجر به یک شادی ساده شده بود؛ آغوشی که برادر برای خواهر کوچک تر خود پس از قهرمانی باز کرد.

در بخشی از این نامه باز هم کنایه های خود را متوجه مقصران اخراجش کرده و آن ها را «خراب کار» نامیده و نوشته است: «خانواده رویینگ به شمار افتخار می‌کنند. رویینگ‌سواران به کشور ایران و روحیه مردم ایران افتخار می‌کنند. آن ها از خود می‌پرسند که چه طور ممکن است برخی خراب کاران فداکاری ما را نادیده می‌گیرند و می‌خواهند ما را نابود کنند؟ می‌توانم از شما بخواهم که لطفا از اعتبار ورزشکاران نگران تیم رویینگ ایران در برابر این خراب کاران دفاع کنید؟»

مردانی که از دید نیک خراب کار هستند، نمایندگان دولت حسن روحانی در ورزش محسوب می شوند؛ وزیر ورزش، وحید مرادی و البته اعضای حراست وزارت ورزش و جوانان. شاید سرمربی رومانیایی تیم ملی ایران نمی داند که قدرت اجرایی حراست وزارت ورزش پس از سال 92 در ورزش ایران به مراتب بیش تر از سال های قبل شده است. پیش از این هرگز وزارت ورزش برای یک مربی، بدون هماهنگی فدراسیون بلیت بازگشت تهیه نمی کرد و کسی را قبل از فدراسیون اخراج نکرده بود. 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}