مونا پارساپور، شهروند خبرنگار، رشت

سه روز از بارش برف سنگین در استان گیلان گذشته اما وضعیت شهرها و روستاهای این استان هنوز بحرانی است. بسیاری از راه‌ها بسته شده و شهروندان بسیاری بی‌برق، بی‌گاز و بدون آب در خانه‌ها حبس شده‌اند. گزارش زیر روایت چند شهروند ساکن استان گیلان از وضعیتی است که در آن گیر افتاده‌اند.

***

«هنوز برق نداریم. آب هم نداریم. وسیله گرمایشی هم نیست. هر چه پتو در خانه داریم، روی‌مان کشیده‌ایم و شمع روشن کرده‌ایم.» این را «هادی»، یکی از شهروندان شهر رشت می‌گوید.
او ادامه می‌دهد: «از دیروز سعی کردند راه‌های اصلی را با لودر باز کنند اما فقط خیابان‌های اصلی باز شدند. برف پشت بام‌ها را که مردم پارو کردند، دوباره کوچه‌ها بسته شدند.»
او ساکن محله «صومعه بیجار» است. می‌گوید: «شنیده‌ایم امروز برق برخی مناطق وصل شده است اما ما هنوز برق نداریم. تازه می‌دانیم وضعیت روستاها وخیم است. راه‌های برخی از روستاها مسدود شده‌اند. من شنیده‌ام وضع صومعه‌سرا و فومن از این‌جا هم بدتر است. اما وضع لنگرود و لاهیجان کمی بهتر از این‌جا است.»

سه روز از بارش سنگین برف در گیلان گذشته است و طبق آمار اخبار رسمی، تا کنون دست کم هشت نفر جان باخته و بیش از ۱۰۰ نفر مصدوم شده‌اند.

«حمیرا» ساکن لاهیجان است. او در توصیف وضعیت شهر می‌گوید: «هنوز برق و گاز وصل نشده‌اند اما تلفن و اینترنت وصل شد. مغازه‌ها تعطیل هستند و آب خوردن نداریم. حس عجیبی است، انگار زیر برف دفن شده‌ایم.»
آن‌ها در دو روز گذشته با آب کردن برف، آب آشامیدنی خود را تامین کرده‌اند.

«سعید» از لنگرود می‌گوید: «مشکل اساسی این‌جا، پمپ‌های بنزین است. الان فقط یک پمپ بنزین کار می‌کند. باور کن یک صف ۱۰ کیلومتری جلوی آن تشکیل شده است. ماشین‌ها بی‌بنزین مانده‌اند چون برق نبود و پمپ‌های بنزین کار نمی‌کردند.»

او هم نگران روستاها است: «روستاها در برف محاصره شده‌اند. یک روستا پشت سد بیجار محاصره شده است. روستاهای خلخال وضعیت بدی دارند و امداد رسانی بسیار سخت است. ما که در شهر هستیم، هیچ امدادرسانی ندیده‌ام. در روستاها که قطعا فاجعه است.»

از چند روز پیش درباره بارش برف سنگین در استان گیلان اطلاع‌رسانی شده بود اما تصویری که از اداره کل مدیریت بحران استان گیلان در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، سوژه بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار گرفته است. تصویر نشان می‌دهد این اداره کل غرق در برف است و به قول یکی از کاربران، وقتی این اداره خودش در وضعیت بحرانی به سر می‌برد، چه طور می‌تواند بحران دیگر نقاط استان را مدیریت کند؟

«امیر رضا دلاوری»، بازیگر تلویزیون در صفحه اینستاگرامش خبر داده که همراه گروه فیلم‌برداری، چند ماهی است در گیلان زندگی می‌کنند. او با کاپشن و کلاه، رو به روی دوربین نشسته است و وضعیت گروه را این‌طور توصیف می‌کند: «دیروز آن‌قدر وضعیت اسفناک بود که تدارکات نتوانست به گروه غذا برساند. بالای ۳۰ ساعت است که ما برق نداریم. برق که نیست، یعنی آب و گرما هم نداریم.»

او پس از ۲۴ ساعت، به اداره برق مراجعه کرده است و می‌گوید در جواب، یکی از کارمندان به وی گفته است: «وضعیت خود ما هم همین‌طور است؛ برق نداریم و من اعضای خانواده را فرستاده‌ام خانه مادر همسرم که در یک منطقه دیگر است و برق دارند.» دلاوری به کارمند اداره برق توضیح داده است که آن‌ها کسی را در این شهر ندارند و در گروه‌شان بچه کوچک هم دارند. اما دیگر جوابی نگرفته است.

امیر رضا می‌گوید مدیر تولید کار هم به اداره برق مراجعه کرده و در آن‌جا یک فرد مسوول به او گفته است ماشین‌های اداره برق بنزین ندارند که بیایند کاری انجام دهند!

دلاوری توضیح می‌دهد که بی‌برقی باعث شده است شارژ تمام موبایل‌ها تمام شود و پاوربانک‌هایی که همراه داشته‌اند هم دیگر شارژی ندارند.

«سها» ساکن رشت است. می‌گوید: «برق ما تازه وصل شده است اما خیلی از محله‌ها هنوز برق ندارند.»
او وضعیت گیلان را در سه روز گذشته، آخر‌الزمانی توصیف می‌کند و می‌گوید: «دیدم در اخبار تلویزیون می‌گویند با هلی‌کوپتر به روستاهای محاصره در برف آذوقه رسانده‌اند. حالا تا این بحران تمام نشود، نمی‌دانیم چند نفر تلف شده‌اند.»

پدربزرگ و مادربزرگ او در روستای «بیجارکن»، اطراف صومعه‌سرا زندگی می‌کنند و آن‌ها از دیروز تا الان به خاطر قطعی برق و تلفن نتوانسته‌اند از آن‌ها خبر بگیرند: «خدا خودش رحم کند. نمی‌دانیم چه بر سر بیچاره پیرمرد و پیرزن آمده است.»

علی هم ساکن لاهیجان است. می‌گوید: «کوچه‌ها را دارند برف‌روبی می‌کنند اما خیلی از مناطق هنوز برف ندارند. مادرم مدام غصه می‌خورد و می‌گوید حالا قحطی شمع هم می‌شود.»

او بحران برف در سال ۱۳۸۳ را هم به یاد دارد. بهمن آن سال، ریزش سنگین برف استان گیلان را زمین‌گیر کرد. راه‌ها بسته شدند و برق و آب و گاز قطع. زباله‌ها انباشته شده بودند و مردم گیلان روزهای سختی را گذراندند. علی می‌گوید امکانات همان امکانات سال ۱۳۸۳ است و بحران همان بحران: «الان حدود ۱۵سال از بحران برف ۱۳۸۳ گذشته اما وضعیت همان است؛ هیچ تجهیزاتی نداریم. آن وقت بعد از این که راه‌ها باز شدند و برق‌ها آمدند، مردم یادشان افتاد بخاری برقی و پتوی اضافه و شمع بخرند! می‌ترسیدند شاید دوباره با این بحران رو به رو شوند. قیمت‌ها سه برابر شدند و مردم مغازه‌ها را خالی کردند. خانه‌ها پر شده بودند. الان هم مطمئن هستم همین‌طور می‌شود.»

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}