«مژگان کاووسی» محقق، نویسنده، مترجم و نوازنده کرد زبان که در کلاردشت مازندران متولد شده است و سال‌ها در شهرستان نوشهر سکونت داشت، از زندان اوین به صورت ناگهانی به زندان کرج در استان البرز منتقل شده است.خانم کاووسی در حال طی کردن حکم اشد مجازات خود یعنی ۳۶ ماه زندان به اتهام «تحریک مردم جهت بر هم زدن نظم و امنیت کشور» است. او ابتدا از نوشهر به زندان اوین و سپس با حکم قاضی دادگاه تجدیدنظر استان مازندران به زندان کرج منتقل شد. این زندانی در حال حاضر به علت مبتلا شدن به ویروس کرونا در زندان اوین، در مرخصی درمانی به سر می‌برد.یکی از نزدیکان این نویسنده و تنبورنواز، ۱۰ مرداد ۱۴۰۰ به «خبرنگاری جرم نیست» گفت: «مژگان کاووسی شرایط بسیار سختی را می‌گذارند. او چند هفته قبل درخواست کرده بود که به دلیل شرایط کرونایی، از زندان اوین تهران به زندان شهر محل سکونت خانواده‌اش یعنی نوشهر انتقال یابد تا راحت‌تر با اعضای خانواده ملاقات کند، اما نه‌تنها این اتفاق رخ نداد، بلکه حالا در اتفاقی عجیب او را به زندان کرج منتقل کردند. در حکم دستور قاضی دادگاه تجدیدنظر آمده که زندان کرج نزدیک‌ترین زندان به محل اقامت مژگان است؛ درحالی‌که می‌دانیم چنین مطلبی دروغ است و علاوه بر زندان شهر نوشهر، زندان‌های سایر شهرهای استان مازندران نزدیک‌تر از کرج به نوشهر هستند. قاضی خواسته با این دستور مژگان کاوسی را بیشتر آزار و اذیت کند؛ زیرا می‌داند خانواده‌اش توانایی سکونت در کرج را ندارند.»در حکم صادرشده از سوی «عشقعلی قاسمیان»، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه تجدیدنظر استان مازندران، آمده است که این انتقال بنا بر درخواست مژگان کاوسی صورت گرفته است؛ اما این فرد مطلع از نزدیکان مژگان کاوسی می‌گوید درخواست او برای انتقال به زندان نوشهر بوده، نه زندان استان البرز.او افزود: «مژگان همچنان با ویروس کرونا درگیر است و حال مساعدی ندارد. همین ۲ روز پیش هم قاضی پرونده‌ به علت وخامت حال او و با توصیه پزشک، یک هفته دیگر مرخصی پزشکی‌اش را تمدید کرد، اما نمی‌دانم از پریروز چه اتفاقی افتاده که قاضی مجددا لج کرده و دستور انتقال به کرج را داده است. اداره اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در استان مازندران، هر دو جزو شاکیان اولیه از مژگان کاووسی بوده‌اند و حالا به نظر می‌رسد این آزارها هم از همین نهادهای امنیتی سرچشمه می‌گیرد.»مژگان کاووسی یکی از بازداشتی‌های اعتراضات مردمی در آبان ۱۳۹۸ است. او در تاریخ ۲۹ آبان آن سال توسط ماموران اداره اطلاعات نوشهر در منزل خود بازداشت شد و پس از سه هفته بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات شهرستان ساری، به بند زنان زندان نوشهر منتقل شد. خانم کاووسی پس از گذشت یک ماه، به صورت موقت و با تودیع قرار وثیقه آزاد شددر ادامه دادگاه انقلاب نوشهر مژگان کاوسی را به اتهام «عضویت در گروه‌های مخالف نظام» به تحمل ۳۳ ماه زندان، به اتهام «تحریک مردم جهت برهم زدن نظم و امنیت کشور» به تحمل ۳۰ ماه زندان و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۶ ماه زندان محکوم کرد.پس از اعتراض این نویسنده و محقق به رای دادگاه بدوی، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه تجدیدنظر استان مازندران بنا بر شکایت دادستان مازندران، حکمی سنگین‌تر از حکم قبلی را صادر کرد تا حکم ۶ ماه زندان به ۷ ماه و ۱۵ روز و حکم ۳۰ ماه زندان نیز به ۳۶ ماه تغییر یابد. در نتیجه با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد که ۳۶ ماه حبس تعزیری بود، برای مژگان کاوسی اعمال شد تا او در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ به زندان اوین منتقل شود.مژگان کاوسی از باورمندان به «آیین یارسان» است. آیینی صلح‌آمیز که بین شماری از کردهای ایرانی و عراقی رواج دارد، قدمت برخی از نیایشگاه‌های آن به پیش از اسلام می‌رسد و ساختار کنونی‌ آن از سده هفتم هجری و توسط «سلطان سهاک» بنیان نهاده شد. ماموران وزارت اطلاعات ایران طی سال‌های اخیر بارها مانع از برگزاری مراسم سالیانه این آیین در استان کرمانشاه شده‌اند.مژگان کاووسی تاکنون ۲ بار در اعتراض به شرایط زندان، دست به اعتصاب غذا زده است. بار اول در شهریور ۱۳۹۹ بود که این پژوهشگر در اعتراض به «اقدامات فراقانونی مسئولان زندان اوین»، «عدم اعطای مرخصی»، «روا داشتن تبعیض‌های جنسیتی» و «جلوگیری از تماس تلفنی با خانواده» اعتصاب غذا کرد. ۵ مهر ۱۳۹۹ مژگان کاووسی پس از انتقال به بیمارستان برای درمان بیماری‌اش، اعتصاب غذای خود را شکست.بار دوم ابتدای ماه خرداد ۱۴۰۰ بود که او در اعتراض به نحوه برخورد مسئولان زندان و قضات با زندانی‌ها اعتصاب غذا کرد. همان زمان یکی از نزدیکان این زندانی به «شبکه حقوق بشر کردستان» گفته بود: «اعتراض مژگان کاووسی نسبت به روال کلی برخوردهای مسئولان زندان و دستگاه قضایی با زندانیان است. اهم این اعتراض متوجه برخورد سلیقه‌ای و خارج از ضابطه قضات در اعطای مرخصی به زندانیان، بر اساس مصوبه قوه قضاییه در خصوص پیک چهارم کرونا است. تبعیض در حق زندانیان برای بهره‌مندی از مرخصی، ناشی از دخالت ضابطین قضایی متفاوت در مورد هر زندانی است که به روشنی، نقض قانون و ضوابط ناظر بر زندان و اجرای احکام حبس است.»کتاب «انفال و سرگذشت تیمور، تنها بازمانده از گورهای جمعی زنان و کودکان انفال شده» آخرین اثری است که توسط مژگان کاووسی ترجمه و منتشر شده است.

برای دیدن اخبار و گزارش‌های بیش‌تر درباره رسانه و خبرنگاری به سایت خبرنگاری جرم نیست مراجعه کنید.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}