بازداشت مختار اسدی، فعال صنفی معلمان کردستان

«مختار اسدی»، فعال صنفی معلمان کردستان بازداشت شده است.

براساس اعلام شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، «به‌دنبال حمله نیروهای امنیتی به منزل این فعال صنفی معلمان، او روز ۲۹مرداد بە پلیس فتا مراجعه کرد، اما آنجا از سوی ضابطان قضایی بازداشت و بە مکان نامعلومی منتقل شد. براساس اخبار موثقی که کانال «شورای هماهنگی» دریافت کرده، این معلم سنندجی از لحظه بازداشت اعتصاب غذا کرده است.» از اتهام و یا مکان بازداشت او تا لحظه تنظیم این خبر، اطلاعاتی منتشر نشده است.

آقای اسدی سابقه بازداشت در زمان برگزاری سومین دورە انتخابات داخلی انجمن صنفی معلمان کردستان (شاخە سنندج) را که روز دوشنبه۱۰اردیبهشت‌ سال جاری برگزار شد را هم در کارنامه دارد. در روز برگزاری انتخابات داخلی این انجمن و اندکی پیش از برگزاری انتخابات، «فاطمه زندکریمی، طوبی حسینی، رضا الیاسی، علی قریشی، بهاءالدین ملکی، کمال فکوریان، سلام شافعی، جبار پاکزاد، مصطفی سربازان، صالح صالح‌نیا  فرهاد موالی، رضا شریفه‌، پیمان نودینیان، مختار اسدی، جمال مرادی، فرزاد اسدپور و رضا سلیمی» را بازداشت کردند.  ساعتی پس‌از آن هم ماموران امنیتی با یورش به منزل «خالد احمدی»، یکی دیگر از اعضای این انجمن را بازداشت کردند.

انجمن صنفی معلمان سنندج  در پی این اتفاق با انتشار بیانیه‌ا‌ی تاکید کرده بود: «این انجمن صنفی، قائم بە شخص نیست. انتخابات هم با بازداشت اعضا نه‌تنها متوقف نشد، بلکه به نحوی شایستە و با استقبال جامعه‌ فرهنگی برگزار شده است.»

روز ۹اردیبهشت و یک روز پیش از برگزاری این انتخابات، هشت تن دیگر از فعالان صنفی معلمان این شهر به نام‌های: «فرزاد صفی‌خان‌پور، فیصل نوری، مجید کریمی، محی‌الدین ریحانی، غیاث نعمتی، صلاح حاجی‌میرزایی، رضا طهماسبی و عابد عباسی» بە حراست نواحی آموزش و پرورش این شهر، احضار و تهدید شده بودند.

اعضای احضار شده از اعضای تاثیر‌گذار هیات‌مدیرە انجمن صنفی معلمان کوردستان-سنندج و عضو هیات اجرایی سومین انتخابات داخلی این انجمن بوده‌اند. علی‌رغم این احضارها و تهدیدات اعضای این انجمن بر حق قانونی انجمن و برگزاری انتخابات تاکید کردە و انتخابات را برگزار کرده‌اند.

آیا فعالیت در انجمن‌های صنفی غیر قانونی است؟

براساس مصوبه‌، ۸آبان‌۱۳۸۹در هیات وزیران، وزرای عضو کارگروه با استناد تبصره (۵) ماده (۱۳۱) قانون کار -مصوب ۱۳۶۹- و با رعایت تصویب نامه یاد شده، آیین‌نامه چگونگی تشکیل، حدود وظایف و اختیارات و نحوه عملکرد ‌‌انجمن‌های صنفی و ‌کانون‌های مربوطه را تصویب کرده‌اند‌‌. در ماده ۱ این مصوبه آمده است: «در اجرای ماده ۱۳۱ قانون کار جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۶۹ برای حفظ حقوق و منافع مشروع و قانونی و بهبود وضع اقتصادی کارگران و کارفرمایان که خود متضمن حفظ منافع جامعه نیز است، کارگران مشمول قانون کار و کارفرمایان هر حرفه یا صنعت می‌توانند با رعایت مقررات قانونی و این آیین نامه مبادرت به تشکیل انجمن صنفی نمایند‌‌.»

در ماده دوم این مصوبه آمده است: «کمترین حدنصاب لازم برای تشکیل انجمن صنفی کارگری در سطح کارگاه ده نفر و در حرفه یا صنعت، حداقل پنجاه عضو  از حرفه یا صنعت مربوط در قسمتی از شهرستان تا سراسر استان است. انجمن صنفی کارفرمایی، با عضویت دست کم ده شخص حقیقی یا حقوقی (کارفرما) شاغل در آن حرفه یا صنعت در حوزه جغرافیائی مورد درخواست در قسمتی از یک استان تا سراسر کشور تشکیل می‌شود‌‌.»

فعالان کارگری معتقدند: «به‌رغم تصویب این مضوبه در دولت‌های جمهوری اسلامی، نهادهای امنیتی در یک اقدام فراقانونی و به‌بهانه تشکیل گروه‌های غیرقانونی در تمام این سال‌ها، فعالیت این انجمن‌ها را ممنوع اعلام کرده و با فعالان صنفی برخورد کرده و اعضای این انجمن‌ها را بازداشت می‌کنند. قوه‌قضاییه جمهوری اسلامی هم بدون توجه به متن صریح مصوبات دولتی، به‌عنوان بازوی اجرایی دستگاه امنیتی و حراست آموزش‌و‌پرورش، نسبت به صدور احکام بازدارنده برای فعالان صنفی اقدام کرده‌اند.»