هشت زندانی سیاسی: اوین پناهگاهی ندارد، زندانیان را آزاد کنید

شماری از زندانیان سیاسی زندان اوین، روز چهارشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ با ارسال نامه‌ای از غلامحسین محسنی اژه‌ای، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، خواستند زندانیان را با اخذ وثیقه متناسب، کفیل یا ضامن آزاد کند.

آن‌ها در این نامه هشدار داده‌اند که زندان‌های کشور به‌ویژه اندرزگاه ۸ اوین فاقد امکانات ایمنی در برابر حملات موشکی و پهپادی هستند و ادامه نگهداری زندانیان در این شرایط می‌تواند جان آن‌ها را به خطر بیندازد.

در این نامه که امضای چهره‌هایی چون رضا خندان، طاهر نقوی، نصراله امیرلو و چند زندانی سیاسی دیگر را دارد، به نبود پناهگاه، سیستم هشدار حمله هوایی و حتی امکانات اولیه مانند کپسول آتش‌نشانی اشاره شده است. 

نویسندگان نامه با استناد به بخشنامه شورای عالی قضایی در سال ۱۳۶۵ و مواد ۲۰۱ و ۱۹۷ آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها، تأکید کرده‌اند که وضعیت جنگی کنونی مصداق «شرایط بحرانی» است و رئیس قوه قضاییه باید بر اساس اختیارات قانونی خود دستور اعطای مرخصی بلندمدت به زندانیان را صادر کند.

در این نامه آمده است: «آیا باید حتما مناسبت ملی یا مذهبی باشد تا شما از اختیاراتتان در مورد مرخصی استفاده کنید؟ آیا نمی‌توان در این شرایط جنگی، اندکی تحمل این وضعیت را برای شهروندان کشور آسان نمود؟»

زندانیان امضاکننده خواستار آن شده‌اند که مرخصی با تضامین قابل تأمین مانند سفته الکترونیکی، تعهدنامه کتبی یا ضمانت معتبر صادر شود و یادآوری کرده‌اند که نگه داشتن زندانیان مالی یا کسانی که با انگیزه‌های اصلاح‌طلبانه بازداشت شده‌اند، سودی برای حکومت ندارد و تنها جان آن‌ها را به مخاطره می‌اندازد.

متن کامل نامه این زندانیان سیاسی به این شرح است:

بسمه تعالی

ریاست محترم قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران جناب آقای محسنی اژه‌ای

با سلام و احترام

نظر به بروز  وضعیت جنگی کنونی و با نظر داشت این واقعیت که مشخص نیست جنگ رخ داده چه زمانی پایان یابد و زندان اوین و بسیاری از زندانهای کشور ، امکاناتی برای حفاظت از جان زندانیان در برابر حملات موشکی و پهپادی و بمباران جنگنده های اسرائیل ندارند. چنانکه به خوبی آگاه هستید ، در زندان‌ها سیستم هشدار حمله هوایی و پناهگاه و مسیرهای امن و مناسب جهت فرار به مکان‌های مناسب‌تر وجود ندارد. و نیز زندانها مجهز به سامانه پدافند برای مقابله با حملات احتمالی نیستند. ( خصوصا اندرزگاه ۸ اوین که در موقعیت بسیار بدتری نیز قرار دارد و حتی یک کپسول آتشنشانی هم در آن نیست ) بنا بر مسئولیت سازمان زندان‌ها و  اقدامات تامینی تربیتی کشور ، به حفاظت از جان زندانیان ، شایسته است تدابیر و تصمیمات فوری جهت پیشگیری از به خطر افتادن جان زندانیان از حملات دولت متخاصم اسرائیل به شرح زیر اتخاذ و اجرا فرمایید :

۱_شورای عالی قضایی وقت با هدف حفاظت از جان زندانیان مناطق جنگی در شرایط اضطراری ب شماره ۲۱۱  مورخ ۲۳ /۱۰/۱۳۶۵ که به موجب بخشنامه مورخ ۲۵/۱۰/۱۳۶۵ رئیس شورای عالی قضایی به دادگستری و دادسراهای کشور ابلاغ گشته و مقرر داشته هرگاه شرایط جنگی پیش آید و جان زندانیان را در مخاطره افکند لازم است دادسراها با بررسی وضع زندانیان حوزه ی قضایی خود نسبت به قبول تبدیل تامین آزادی مشروط و خارج نموندن زندانیان از زندان برای کار در موسسات خارج از زندان و اقدامات قانونی نظیر آن اقدام نماید و اگر این نوع اقدامات کارا و کافی نباشد زندانیان را با اخذ وثیقه متناسب یا کفیل یا ضامن مناسب آزاد نماید و به نحوی ک مقتضای جان زندانیان است عمل نماید. همان شرایط که موجب به تصویب این مصوبه از شورای عالی قضایی گردیده است هم اکنون نیز ساری و جاری است.لذا امکان تسری آن مصوبه و بخشنامه ناظر به آن به شرایط فعلی وجود دارد

۲_ماده ۲۰۱ آیین نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقداماتی تأمینی و تربیتی کشور به صراحت مقرر داشته است در مواردی که تعداد زندانیان یک موسسه به حد غیر قابل قبول برسد ؛ یعنی بیش از دو برابر ظرفیت اسمی همچنین در مواقع بحرانی و بروز حوادث غیرمترقبه یا شیوع بیماریهای خطرناک و مانند آن مراتب جهت اتخاذ تصمیمات مقتضی تا رفع حالت ضرورت از سوی رئیس سازمان زندانها به رئیس قوه قضائیه اعلام می شود . آیا بروز جنگی با این ابعاد که ظرف ۵ روز، خسارات و فجایعی با این حجم به وجود آورده است ، مصداقی از مواقع بحرانی نیست؟اگر جنگ را زمان و موقعیت بحرانی نمی دانید ، به کار بردن واژه ( و مانند آن ) در متن مقرره این امکان را به شما می دهد تا شرایط جنگی کنونی را مشمول این مقرره انگاشته ، تصمیم مقتضی در باب آن اتخاذ نمایید.شایان ذکر است که ما زندانیان امضا کننده این نامه ، شرط اعمال م ۲۰۱ آئین نامه فوق الذکر را اعلام مراتب از سوی رئیس سازمان زندانها به جنابعالی نمی دانیم . به همین لحاظ راسا موضوع را منعکس کردیم تا توجه شما را به حساسیت موضوع جلب کنیم.

۳- ماده ۱۹۷ آئین نامه اجرائی سازمان زندانها به رئیس قوه امکان داده که حداکثر دو بار در سال به مناسبتهای ملی و مذهبی مختلف به زندانیان واجد شرایط ، مرخصی اعطا کند ؛ آیا باید حتما مناسبتی ملی یا مذهبی باشد تا شما از اختیاراتتان درمورد مرخصی استفاده کنید ، آیا صرفا باید عید یا امثال آن باشد تا زندتنیان را احیانا مستحق برخو داری از مرخصی تشخیص دهید؟ آیا نمی توان در این شرایط جنگی که زندانیان نگران وضع خانواده ها ، و خانواده ها نگران وضع زندانیان هستند با اعطای مرخصی به زندانیان ، اندکی تحمل این شرایط سخت را برای شهروندان کشور آسان نمود؟ بنا به مراتب ، پیرو جلسه مشترک تعدادی از زندانیان امضاکننده این نامه با رئیس محترم زندان اوین ، دادیار محترم ناظر بر زندانیان سیاسی به تاریخ یوم جاری ( ۱۴۰۴/۰۳/۲۷ ) با تنظیم و ارسال این مرقومه از جنابعالی می خواهیم مقرر فرمایید جهت حفظ جان زندانیان در شرایط جنگی فعلی ، مرخصی بلند مدت تا رفع این شرایط در قبال اخذ تضامین قابل تامین نظیر سفته های الکترونیکی ، تعهدنامه های کتبی یا الکترونیک یا ضمانت به زندانیان اعطا گردد. توجه شما را به این مهم جلب می نماییم که ادامه حضور زندانیان جرایم غیرعمد نظیر زندانیان مالی و زندانیانی که با انگیزه های شرافتمندانه و با هدف اصلاح شیوه های حکمرانی حکومت به زندان افکنده شده اند ، در زندان ؛ نه به پرداخت بدهی زندانیان مالی منجر خواهد شد و نه سودی را از هیچ جهت عاید نظام جمهوری اسلامی خواهد نمود. سهل است نیل به اهدافی که از مجازات زندانیان اخیرالذکر مدنظر حکومت بوده است.

 رونوشت

۱ - جناب آبای فیروزجاهی ، معاون دادستان در امور زندانها

۲ - جناب آقای نیری ، دادیار ناظر بر زندان جرائم امنیتی

۳ - جناب آقای فرزادی ، رئیس زندان اوین

امضا کنندگان : طاهر نقوی ، سید محمدرضا فقیهی ، رضا خندان ،  نصراله امیرلو ، ودود اسدی ، عبدالرضا ولی زاده ، علی منصوری ، سعید حسینی