هشدار کمپین آزادی وریشه مرادی درباره وضعیت زنان زندانی در قرچک ورامین

در پی انتقال اجباری ده‌ها زن زندانی سیاسی از بند زنان زندان اوین به زندان قرچک ورامین، کمپین «آزادی وریشه مرادی» در بیانیه‌ای، نسبت به وخامت وضعیت این زندانیان هشدار داد و خواستار اقدام فوری نهادهای حقوق بشری داخلی و بین‌المللی شد.

بر اساس این بیانیه که سیزدهمین روز پس از انتقال زندانیان منتشر شده، زنان زندانی در شرایطی «به‌شدت غیرانسانی» در قرنطینه زندان قرچک نگهداری می‌شوند. این کمپین به نقل از تماس‌های محدود زندانیان با خانواده‌هایشان اعلام کرده است که وضعیت جسمی و روانی بسیاری از این افراد در حال وخامت است و مسوولان زندان هیچ‌گونه پاسخ‌گویی موثری به شکایات و اعتراضات آن‌ها نداشته‌اند.

در گزارش کمپین آمده است که یکی از مشکلات اساسی، نبود تهویه و سرمایش مناسب است. باوجود وعده نصب کولر، تنها یک کولر در یکی از اتاق‌ها فعال است و سایر وسایل خنک‌کننده یا کار نمی‌کنند، یا اصلا نصب نشده‌اند. گرمای شدید تابستان تهران و نبود جریان هوا، زنان زندانی را در معرض گرمازدگی و بیماری قرار داده است.

شرایط بهداشتی نیز بسیار وخیم توصیف شده است. در روزهای نخست، چاه فاضلاب بالا زده و فاضلاب به داخل سرویس‌های بهداشتی نفوذ کرده بود. به‌جای تعمیر اساسی، تنها با استفاده از مقدار کمی سیمان، ظاهر مشکل پنهان شده و اکنون هم سرویس‌ها عملا غیرقابل استفاده‌اند.

زنان زندانی همچنین امکان شست‌وشوی مناسب لباس‌های خود را ندارند. نبود ماشین لباس‌شویی باعث شده آنان ناچار شوند از قابلمه برای شستن لباس‌ها استفاده کنند. به تازگی یک حوضچه کوچک در حیاط برای این منظور ساخته شده که شرایط بسیار ابتدایی دارد.

آشپزخانه نیز به گفته کمپین، شرایط ایمنی لازم را ندارد. تنها یک گاز و یک سماور در دسترس است. گاز جدیدی که به زندان آورده‌اند از نوعی است که معمولا در مراسم‌ها استفاده می‌شود و به گفته نصاب آن، استفاده از آن خطرناک است. زندانیان از ترس آتش‌سوزی یا گازگرفتگی، از استفاده از آن خودداری کرده‌اند.

دسترسی محدود به فروشگاه و فضاهای عمومی دیگر، مشکل دیگری است که در این بیانیه مطرح شده است. تنها یکی از فروشگاه‌ها با اقلام محدود در اختیار زندانیان است و به آن‌ها اجازه دسترسی به فروشگاه دیگر یا باشگاه داده نمی‌شود. این انزوا، به باور کمپین، اقدامی عمدی برای جلوگیری از ارتباط زندانیان سیاسی با زندانیان عادی است.

به گفته این کمپین، فضای فیزیکی نگهداری زندانیان نیز بسیار نامناسب است. اتاق‌ها کوچک‌اند و تخت‌های سه‌نفره در فضایی تنگ قرار گرفته‌اند، به‌طوری‌که زندانیان حتی برای نشستن یا حرکت نیز با مشکل مواجه‌اند. طول این تخت‌ها تنها حدود ۶۵ سانتی‌متر است و امکان دراز کشیدن طبیعی وجود ندارد.

افزون بر این مشکلات، بلاتکلیفی درباره وضعیت پرونده‌ها، آینده نامشخص و انزوای شدید روانی، موجب افزایش اضطراب و آسیب روانی در میان زنان زندانی شده است. کمپین آزادی وریشه مرادی هشدار داده است که این وضعیت می‌تواند جان زندانیان را با خطر جدی مواجه کند.

در پایان این بیانیه، با تاکید بر اینکه انتقال ناگهانی و بدون اطلاع قبلی این زندانیان پس از حمله نظامی، تلاشی برای افزایش فشار و تنبیه مضاعف آن‌هاست، از نهادهای حقوق بشری، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران و دیگر نهادهای بین‌المللی خواسته شده که نسبت به این وضعیت واکنش فوری نشان دهند و برای پایان دادن به «نقض آشکار حقوق بشر» در زندان قرچک ورامین، اقدام کنند.