استان وایر- «ژانت لازاریان»، روزنامه‌نگار، ‌پژوهش‌گر و گالری‌دار در  سن 74سالگی درگذشت. او گردآورنده و مولف کتاب «دانش‌نامه ایرانیان ارمنی» بود و نیز یکی از قدیمی‌ترین گالری‌داران ایران و نخستین منتقد موسیقی ایران در مجله فردوسی.

لازاریان به گفته بسیاری از هنرمندان و دست اندرکاران حوزه هنر، یکی از ناجیان نقاشی در سال های پس از انقلاب، منتقدی شجاع و بی پروا و عاشق هنر بود که نقاشی را با جان و دل دوست داشت.

به نوشته شرق، او بعد از انقلاب با روزنامه تهران‌ژورنال که انگلیسی‌زبان بود کار می‌کرد و بعد از آن دیگر کار مطبوعاتی نکرد ولی به‌دلیل علاقه‌اش به کار روزنامه‌نگاری، هم چنان خود را عضو خانواده مطبوعات معرفی می‌کرد.

لازاریان در عرصه نقاشی و گالری‌داری چهره‌ای شناخته‌‌شده‌ بود. او مدیریت «نگارخانه لازار» را بر عهده‌ داشت و  از دوستان صمیمی هنرمند برجسته ایرانی، «‌مارکو گریگوریان» هم بود. ‌

لازاریان‌ از خانواده‌ای مهاجر از نخجوان‌ در سال۱۳۱۹خورشیدی در تهران‌ متولد شد. تحصیلات‌ ابتدایی‌ را همان‌جا و در اصفهان‌ گذراند. سپس‌ در رویال‌‌کالج‌ لندن‌ ادامه‌ تحصیل‌ داد. در تمام مدت حضورش در ایران، تغییر و تحولات هنر نقاشی ایران را پی گیری می‌کرد. در طی‌ دودهه‌ گذشته‌ در برگزاری نمایشگاه‌های‌ خصوصی‌ از  نقاشان‌ معاصر ایران پیشگام‌ بوده و دبیر نمایشگاه «هنرمندان معاصر ارمنستان» در موزه هنرهای معاصر تهران در سال۲۰۰۱ و نیز در موزه ملی ارمنستان بوده است.

کتاب «دانشنامه ایرانیان ارمنی» این پژوهش گر، به‌شرح‌حال مشاهیر ارمنی هم چون نمایندگان مجلس، پژوهش گران و هنرمندان ساکن ارمنستان، به‌همراه تاریخ اجتماعی - اقتصادی ارامنه معاصر و جغرافیای تاریخی ارمنستان اختصاص دارد که از سوی «انتشارات هیرمند» (مرکز بین‌المللی گفت‌وگوی تمدن‌ها) در سال1382 منتشر شد.
ژانت لازاریان همسر اول «نجف دریابندریِ» نویسنده بود که از او دو فرزند دختر و پسر به جا مانده است.

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}