والدین ونوس حسینی‌نژاد: جان فرزندمان در خطر است

پدر و مادر «ونوس حسینی‌نژاد»، یکی از شهروندان بهایی بازداشت‌شده در شهر کرمان، در نامه‌ای که در اختیار «ایران‌وایر» قرار داده شده، وضعیت دخترشان را شرح داده و از نهادهای حقوق بشری و تمامی افرادی که می‌توانند به آن‌ها کمک کنند، درخواست یاری کرده‌اند.

ونوس حسینی‌نژاد در روزهای گذشته، در جریان پخش یک گزارش خبری از اعترافات اجباری چند تن از بازداشت‌شدگان شهر کرمان، تحت فشار مجبور به اعتراف اجباری و خلاف واقع علیه خود شد. ونوس هم‌اکنون با اتهامات سنگین روبه‌رو است.

نامه والدین ونوس حسینی‌نژاد را می‌خوانید: 

 «...فرزندمان، ونوس حسینی‌نژاد، ۲۸ ساله، مدت ۱۹ روز است که در بازداشت ماموران حکومتی ایران به‌سر می‌برد و در این مدت حتی یک ‌بار نیز موفق به ملاقات با او نشده‌ایم. ارتباط ما با فرزندمان طی این ۱۹ روز صرفا به تماس‌های تلفنی بسیار کوتاه، حدود سه دقیقه‌ای، آن هم نه به‌صورت منظم بلکه هر چند روز یک‌بار، محدود بوده است. در این مکالمات تنها صدای او را برای لحظاتی کوتاه می‌شنیدیم و اجازه نداشت هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره محل بازداشت، نحوه برخورد با خود یا سایر جزییات در اختیار ما قرار دهد.

ما مراجعات مکرری به مراجع قانونی داشتیم، اما تا حدود ۱۵ روز هیچ اطلاعی از این‌که فرزندمان توسط کدام نهاد بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفته است، به دست نیاوردیم تا اینکه بعدها مشخص شد وی توسط اطلاعات سپاه دستگیر شده است. این موضوع از آن‌جا روشن شد که فرزندمان در محل کار خود بازداشت شده بود؛ بنا به گفته همکارانش، افرادی با لباس شخصی، بدون ارایه حکم قضایی و در حالی که از او فیلم‌برداری می‌کردند، وی را بازداشت کرده، سوار خودرویی کرده و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.

فرزند ما مبتلا به بیماری اختلال دوقطبی (Bipolar) است و طی ۱۲ سال گذشته تحت درمان مداوم بوده و همچنان نیازمند معالجات تخصصی است. پرونده‌های پزشکی موجود، گواه روشن این موضوع‌ هستند. او بیشتر اوقات خود را صرف فعالیت‌های آموزشی از جمله مربی‌گری شنا، نقاشی و سایر امور هنری و شغلی می‌کرد. متاسفانه به دلیل اعتقاداتش از ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شد، اما همواره عاشق وطن خود بود، هیچ‌گاه قصد ترک وطن را نداشت و هرگز نیز اقدامی علیه امنیت کشور انجام نداده است.

در یکی از تماس‌ها، با گریه به ما گفت:«بسیار، بسیار خسته شدم. خودم را به در و دیوار می‌زنم. من همکاری کردم تا مرا آزاد کنند. قول داده‌اند تا سه روز دیگر مرا آزاد کنند.»

اما متاسفانه نه ‌تنها آزاد نشد، بلکه بنا بر گفته‌های خود او، تحت فشارهای شدید جسمی و روحی ـ روانی قرار داشته و صرفا  برای رهایی از این شرایط طاقت‌فرسا، اعلام آمادگی برای «همکاری» کرده است؛ همکاری‌ای که ظاهرا به معنای تن دادن به اعترافات اجباری و دروغین بوده است.

دیشب (یکشنبه ‌شب) شاهد پخش فیلم این اعترافات اجباری از فرزندمان در بخش خبری ۲۰:۳۰ شبکه دو سیمای جمهوری اسلامی ایران بودیم؛ فیلمی نمایشی که با هدف معرفی عده‌ای به‌عنوان عامل اعتراضات اخیر، هرج‌ومرج، آتش‌سوزی و همکاری با دولت‌های خارجی تهیه شده تا زمینه صدور احکام سنگین و ناعادلانه علیه آنان فراهم شود.

در حال حاضر، جان فرزندمان به‌شدت در معرض خطر است و ما نیازمند همراهی و مساعدت فوری، سریع و مجدانه شما هستیم تا بار دیگر خون بی‌گناهی به ناحق بر زمین ریخته نشود.

با احترام،

عنایت‌الله حسینی‌نژاد و ناهید شبانی.»