کیان ثابتی

حسن روحانی، رئیس جمهور ایران در آغاز سخنرانی‌اش در هفتاد و چهارمین نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد از سوختن خاورمیانه در آتش تعصبات مذهبی و افراطی گری گفت و از ادامه تبعیض، تصاحب زمین‌ها، شهرک سازی و کشتار مردم مظلوم فلسطین یاد کرد.

این سخنان در حالی گفته شد که پیروان آیین بهایی که بزرگترین اقلیت دینی در ایران محسوب می‌شوند چهل سال است که در وطن خودشان به انواع تبعیض‌ها دچار هستند.

در این دوره، بیش از دویست شهروند بهایی از دختر هفده ساله شیرازی تا پیرمرد نود و دو ساله یزدی به دلیل باورهای مذهبی اعدام شدند. در طی این سال‌ها، هزاران شهروند بهایی توسط نیروهای امنیتی، بازجویی و بسیاری از آن‌ها، محکوم به حبس از چند هفته تا حبس ابد در زندان شدند.

حسن روحانی در روزی در مجمع عمومی سازمان ملل از کشتار مردم فلسطین یاد کرد که سه سال پیش در چنین روزی برابر با دوشنبه ۵ مهر ماه ۱۳۹۵، در دوران ریاست جمهوری وی یکی از اتباع ایران به نام «فرهنگ امیری» شهروند بهایی ساکن یزد توسط دو برادر به دلیل اعتقادش به بهاییت به قتل رسید. قاتلین پس از دستگیری، اعتراف کردند که بر اثر تعصبات مذهبی و ترغیب روحانیونی که بهاییت را ضد اسلام معرفی می‌کردند آقای امیری را به قتل رسانده اند. در زمان دادگاه، پدر این دو فرد از طلبه‌‌ای که باعث گرایش فرزندانش به افراطی گری شده، شکایت کرد. قاتلین پس از چند ماه از زندان آزاد شدند. در قانون جزایی ایران، دیه و قصاص منحصر به مسلمانان و پیروان سه اقلیت مذهبی رسمی در قانون اساسی است به همین دلیل بهاییان به طور قانونی از حق شان برای اجرای عدالت محروم هستند.

از همان ماه‌های ابتدای تشکیل جمهوری اسلامی، اموال و منازل بسیاری از بهاییان به حکم دادگاه انقلاب، مصادره و تعداد زیادی از کارخانه‌ها و مغازه‌های بهاییان پلمپ و ضبط شد. اماکن مذهبی و گورستان‌های بهاییان در همه شهرهای ایران، تخریب و در زمین‌های تصرف شده، مسجد و اماکن دولتی ساختند. بهاییان از کلیه مشاغل دولتی اخراج شدند و در حوزه خصوصی هم هر روز با عدم دریافت یا تمدید جواز کار مواجه هستند. به بهاییان اجازه کار در مشاغلی مانند کافی نت، آرایشگری، قصابی، نانوایی و رستوران داری داده نمی‌شود.

روستائیان بهایی با آزار و تهدید از روستاها و زمین‌هایشان رانده شدند. «گلدانه علی پور» بهایی ساکن روستای روشن کوه مازندران را در منزلش، زنده زنده در آتش سوزاندند. به تشویق روحانی محل، «محمد حسین معصومی» و همسرش، «شکر نساء معصومی» را در گودالی مقابل منزل شان در روستای نوک بیرجند به آتش کشیدند. «میر اسدالله مختاری» در روستای اندرون بیرجند با حمله گروهی از محلی‌های متعصب به قتل رسید.

پس از انقلاب فرهنگی، اساتید و دانشجویان بهایی از دانشگاه‌های کشور اخراج شدند. در طی چهل سال گذشته بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی به شهروندان بهایی، اجازه تحصیل در مقطع دانشگاهی داده نشده و بهاییان همواره از تحصیلات عالی در ایران محروم بوده‌اند. دانشگاه مجازی بهایی که توسط بهاییان ایران برای رفع کمبود تحصیل جوانان بهایی ایجاد شده بود، توسط حکومت ایران، تعطیل و وسائل و تجهیزاتش به نفع دولت توقیف شد. اساتیدش، بازداشت و به حبس محکوم شدند.

دادگاه‌ها از صدور گواهی انحصار وراثت در صورت بهایی بودن متوفی و ورثه امتناع می‌کنند زیرا صدور گواهی حصر وراثت برای افراد بهایی به معنای رسمیت بخشیدن به بهاییت است و این برخلاف قانون اساسی جمهوری اسلامی و قوانین موضوعه است. طبق قانون، رعایت احوال شخصیه مختص پیروان ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی است. اگر متوفی بهایی است ورثه مسلمان ارث خواهند برد اما در صورتی که متوفی، مسلمان بوده ورثه بهایی ارث نخواهد برد و ترکه به عنوان مال بلاصاحب به دادسرای عمومی برای تصمیم گیری عودت می‌شود.

موارد فوق، شمه‌‌ای از تبعیضات و فشارهای جمهوری اسلامی بر باورمندان آئین بهایی در ایران است. در ادامه مروری بر تبعیض و فشارهای وارده بر شهروندان بهایی در یک ماهِ پیش از سخنان ریاست جمهوری ایران در مجمع عمومی ملل متحد می‌کنیم:

مدیر دبیرستان سعادت در سمنان با دستور کتبی اداره آموزش و پرورش استان از ثبت نام یک دانش آموز بهایی به نام «برنا پیراسته» که با رتبه ممتاز سال تحصیلی گذشته را تمام کرده، خودداری می‌کند.

در واکنش به این خبر، محسن حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش در روز چهارشنبه ۲۰ شهریور پس از جلسه هیئت وزیران که با حضور رئیس جمهور برگزار شد، به خبرنگاران اظهار داشت: «اگر دانش آموزان اظهار کنند که پیروان ادیان دیگری بجز ادیان رسمی کشور هستند و این اقدام آنها به نوعی تبلیغ محسوب شود، تحصیل آنها در مدارس ممنوع است.» این اظهارنظر را شاید مقدمه‌‌ای برای محروم کردن بهاییان از تحصیل در مدارس ایران دانست. هر چند در گذشته، دانش آموزان بهایی اجازه تحصیل در مقطع پیش دانشگاهی را نداشتند.

با اعلام نتایج آزمون سراسری، به روال سال‌های گذشته داوطلبان بهایی در سایت سازمان سنجش با گزینه «نقض پرونده» مواجه شدند. به گزارش ایران وایر، در کنکور سال جاری حداقل ۲۲ داوطلب بهایی از تحصیلات عالیه دانشگاهی محروم شدند.

در یک ماه گذشته، سه شهروند بهایی مجموعاً به هفده سال حبس تعزیری محکوم شدند. «کیانا رضوانی» و «کیمیا مصطفوی» دو جوان بهایی ساکن کرمان هر کدام به شش سال حبس تعزیری محکوم شدند. این دو شهروند بهایی به اتهام تبلیغ علیه نظام (تبلیغ بهاییت) به یک سال و عضویت در تشکیلات بهایی (پیروی از آئین بهایی) به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده اند.

«ثمین مقصودی» شهروند بهایی ساکن تهران که در ۲۹ مهر ماه ۱۳۹۶، هنگام برگزاری جلسه مذهبی یادبود پیامبر آئین بهایی در منزلش، بازداشت و پس از چندی با قید وثیقه آزاد شد به اتهام برگزاری جلسه مذکور بر اساس اصل ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی به اشد مجازات یعنی پنج سال حبس تعزیری محکوم شد.

بازداشت و اجرای حکم زندان بهاییان هم چنان در شهریور ماه ادامه داشته است. «شهناز ثابت» در روز یکشنبه ۱۰ شهریور ماه در منزل شخصی در شیراز، بازداشت و پس از دو هفته به قید وثیقه تا زمان تشکیل دادگاه آزاد شد. پریسا سبحانیان، شهروند بهایی ساکن روستای مهرآباد رودهن پس از سی وهشت روز حبس انفرادی در ۲۷ شهریور با وثیقه آزاد شد. برادر او، سیاوش سبحانیان هم چنان در بازداشت است.

همچنین سه شهروند بهایی به نام‌های «یلدا فیروزیان»، «اردشیر فنائیان» و «بهنام اسکندریان» بیش از چهار ماه است که بلاتکلیف در زندان سمنان حبس هستند.

در روز سه شنبه ۱۲ شهریور ماه، «روحا ایمانی» شهروند بهایی اهل کرمان ساکن یزد جهت اجرای ۹ ماه حبس تعزیری راهی زندان کرمان شد. حکم مذکور مربوط به پرونده چهار سال قبل او در دادگاه یزد است. این فرد بهایی، چهار سال قبل در ۲۲ اردیبهشت ۹۴ در منزل شخصی، بازداشت و پس از چهل و پنج روز به قید وثیقه آزاد شد.

«میترا بدرنژاد» در ۳۰ شهریور ماه جهت گذراندن یک سال حبس تعزیری راهی زندان سپیدار اهواز شد. این شهروند بهایی در دادگاه بدوی به اتهام عضویت در تشکیلات بهایی و تبلیغ بهاییت به پنج سال حبس و دو سال تبعید محکوم شد که این حکم در تجدیدنظر به یک سال حبس تعزیری تغییر کرد.

هم اکنون ۱۸ شهروند بهایی بدون احتساب بازداشت شدگان موقت، در حال سپری کردن محکومیت شان در زندان‌های ایران هستند. اسامی این زندانیان عقیدتی عبارتست از:

زندان اوین:

۱- حسن ممتاز: پنج سال

۲- پیمان کوشکباغی: پنج سال

بند زنان زندان اوین:

۳- نگین قدمیان: پنج سال

۴- آزیتا رفیع زاده (کوشکباغی): چهار سال

زندان رجائی شهر کرج:

۵- عادل نعیمی: یازده سال

۶- فرهاد فهندژ: ده سال

۷- واحد خلوصی: پنج سال

زندان گنبد کاووس:

۸- شهنام جذبانی: پنج سال

زندان دستگرد اصفهان:

۹- افشین بلبلان: شش سال

۱۰- انوش راینه: شش سال

۱۱- میلاد داوردان: شش سال

۱۲- فرهنگ صهبا: شش سال

۱۳- علی ثانی: شش سال

۱۴- بهاره زینی: سه سال

۱۵- فوژان رشیدی: سه سال

۱۶- سپیده روحانی: سه سال

زندان کرمان:

۱۷- روحا ایمانی: نه ماه

زندان سپیدار اهواز:

۱۸- میترا بدرنژاد: یک سال

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}