یک مجله پژوهشی با بررسی احکام فقهی اسلام در مورد مجازات «شرب‌خمر غیرمسلمان» در ایران از مقام‌های قضایی خواسته خرید و فروش الکل برای «غیرمسلمانان» و ظاهر شدن آنها در جامعه در حالت مستی را «جرم» نداند.

این درخواست در تازه‌ترین شماره مجله «برنامهریزی و توسعه گردشگری» و در مقاله‌ای تحقیقی با عنوان «جرائم ناشی از مصرف الکل توسط گردشگران خارجی غیر مسلمان در حقوق ایران» مطرح شده است.

در این مقاله به تفصیل به تفسیر و تحلیل بند‌های مختلف احکام اسلامی در خصوص شرایط مجازات غیرمسلمان‌ها در ایران در صورت مصرف نوشیدنی‌های الکلی پرداخته شده و از خلال این احکام٬ پیشنهاد‌هایی مطرح کرده است.

تهیه‌کنندگان این مقاله نوشته‌اند در پی افزایش ورود گردشگران به ایران «شایسته است در قانون ایران صرف ظاهر شدن {غیرمسلمان} در حال مستی در اماکن عمومی جرم نباشد.»

آنها همچنین پیشنهاد کرده‌اند از آنجا که « قانونگذار در رابطه با خرید و فروش و تولید و نگهداری الکل توسط غیر مسلمان سکوت کرده٬ شایسته است این اعمال نیز برای غیر مسلمانان جرم» تلقی نشود.

آنها  چنین استدلال کرده‌اند که «صرف تظاهر کردن به مصرف الکل توسط گردشگر خارجی غیر مسلمان بدون آنکه کسی او را ببیند٬ موجب تحقق جرم» نیست.

در این مقاله تحقیقی همچنین آمده که «عدم آگاهی گردشگر خارجی به قوانین موضوعه موجب عدم مجازات وی می‌گردد و  مجازات شخص جاهل مخالف اصول حقوق بشری و آموزه های فقهی است.»

ممنوعیت فروش نوشیدنی‌های الکلی در ایران براساس احکام اسلامی٬ طی ۴۰ سال گذشته ضربات جبران ناپذیری به صنعت گردشگری ایران زده که این قوانین با وجود انتقاد‌های فراوان از ناکارآمدی آنها٬ همچنان در جامعه جاری و ساری است.

با وجود این محدودیت‌ها و مجازات‌ها٬ گزارش‌ها از مصرف سالانه حدود ۶۰ میلیون لیتر نوشیدنی‌های الکلی در ایران حکایت دارد که به نظر می‌رسد بخشی از این مصرف مربوط به هتل‌ها و اقامت‌گاه‌هایی است که پذیرای گردشگران خارجی هستند.

تازه‌ترین نتایج پیمایش ملی شیوع‌شناسی اعتیاد در ایران که سال ۱۳۹۵ منتشر شده نیز نشان می‌دهد که مصرف نوشیدنی‌های الکلی در این کشور رشد قابل توجهی داشته است.

این پیمایش از سیگار به عنوان رتبه اول مصرف مواد دخانی در ایران نام برده و گفته مصرف الکل در رتبه بعدی قرار دارد٬ اما آمار دقیقی از مصرف نوشیدنی‌های الکلی ارائه نکرده است.

مجازات مصرف نوشیدنی‌های الکلی در ایران ۸۰ ضربه شلاق است و پس از دو بار اجرای این حد، تکرار مصرف نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند به اعدام منجر شود.

این قوانین سخت‌گیرانه هرچند بسیاری از کاردکرد‌های خود در جامعه ایران را از دست داده است٬ اما برای گردشگران خارجی عامل تحدید و تهدید کننده آزادی‌ها و امنیت فردی آنها محسوب می‌شود.

همین نگرانی‌ها و محدودیت‌ها نیز باعث از دست رفتن بسیاری از فرصت‌های گردشگری و توسعه آن در ایران شده است٬ اما مقام‌های جمهوری اسلامی به ظاهر رضایت نمی‌دهند که مصرف الکل برای گردشگران خارجی آزاد و رسمی شود.

احمد مازنی یک عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نیز به انتقاد‌ها درباره محدودیت‌هایی مانند پوشش، روابط بین زنان و مردان و منع مصرف مشروبات الکلی در ایران که عاملی برای کاهش گردشگر شده٬ واکنش نشان داده و از این قانون دفاع کرده است.

مازنی  چنین ادعا کرده که «قوانین موجود در جامعه اسلامی مانع جذب گردشگران خارجی نیست»٬ ادعایی که بسیاری از روحانیون حاکم بر ایران همواره آن را مطرح می‌کنند.

ايران همانند بسیاری از کشور‌های خاورمیانه، دارای مزایای طبیعی رقابتی در صنعت جهانی گردشگری است٬ اما این مزایای رقابتی نه‌تنها هرگز مورد بهره‌برداری قرار نگرفته٬ بلکه حذف و نادیده گرفتن آنها باعث نوعی ورشکستگی در این صنعت شده است.

دولت‌های ایران اما در سال‌های گذشته بدون توجه به بسیاری از این ممنوعیت‌های اسلامی  تلاش‌هایی با هدف افزایش ورود گردشگران خارجی انجام داده‌اند٬ اما سهم این کشور از درآمد صنعت توریسم در جهان همچنان  نیم درصد است.

البته از نبود امکان استفاده از کارت‌های بانکی خارجی، کمبود هتل، ناامن بودن ناوگان هوایی و جاده‌ای و تبلیغات سیاسی علیه ایران از دیگر دلایل موفق نبودن ایران در جذب توریست‌های خارجی محسوب می‌شود که از این موانع هم نباید غافل شد.

روابط آزاد فردی گردشگران خارجی و تضاد این روابط با قوانین جمهوری اسلامی هم می‌تواند یکی از علت‌هایی باشد که باعث می‌شودا ین  گردشگران٬ ایران را به عنوان گردش و سیر و سیاحت انتخاب نکنند.

این واقعیت چندی پیش خود را در اظهارات رئیس اتحادیه هتل‌داران چنین نشان داد که «دست هتل‌ها برای ارائه سرویس به مسافران و توریست‌های خارجی باید باز باشد تا بتوانند پذیرای ازدواج‌های انقطاعی باشند.»

محمدعلی فرخ مهر این درخواست را در واکنش به قوانین سخت‌‌گیرانه هتل‌ها و ارجحیت مسافران به استفاده از شبکه‌های ماهواره‌ای و بهره‌مندی از سایر آزادی‌ها مطرح کرده بود..

آقای فرخ‌مهر گفته بود که «مسافر ترجیح می‌دهد آزادی عمل بیشتری داشته باشد و بدون شناسنامه و هرگونه بازخواستی به راحتی اتاق کرایه کند.»

وی افزوده بود که ««اگر بخواهیم از حضور مهمانان خارجی به دلیل برخی آزادی‌ها در اقامت‌گاه‌های غیرمجاز خودداری کنیم٬ باید دست هتل‌داران را برای سرویس‌دهی به افراد خارجی باز بگذاریم.»

 

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}