سازمان غیرانتفاعی اتحاد برای ایران در حال برگزاری دومین پروژه خود با عنوان «ایران کوباتور» است. پروژه‌ای که در آن قرار است مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای آنلاین و اپلیکیشن‌های تلفن همراه با هدف تقویت جامعه مدنی و حقوق‌بشر به مردم ایران ارایه شود. اپلیکیشن‌هایی در حوزه‌های مختلف برای حقوق زنان، اقلیت‌های قومی، اقلیت‌های جنسی، کودکان کار، افراد دارای معلولیت و حقوق مهاجران.

اتحاد برای ایران خود را سازمانی غیرانتفاعی و مستقل معرفی می‌کند که از سال ۱۳۸۸ کارش را در شهر سانفرانسیسکو با گروهی از ایرانیان و غیرایرانیان متخصص و کنشگر اجتماعی شروع کرده است. این موسسه با همراهی کنشگران ایرانی مقیم آمریکا، غیرایرانیان و جوانانی که پس از اتفاقات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ کشور را ترک کردند و مسلط به حوزه‌های ارتباطات و طراحی اپلیکیشن‌ها و ابزارهای آنلاین هستند کار خود را شروع کرده است.

اولین دوره پروژه ایران کوباتور در سال ۲۰۱۶ آغاز شد که طی آن بیش از ۱۰ اپلیکیشن طراحی و ساخته شد و  در ایران مورد استفاده قرار گرفت. دور دوم این پروژه برای ساخت بیشتر اپلیکیشن، سایت و ابزارهای چت برای استفاده در داخل ایران به‌زودی برگزار می‌شود.

به گفته «امیر رضایی»، مدیر ارتباطات سازمان اتحاد، پروژه «ایران کوباتور» از مجموعه دو کلمه ایران و مفهوم «بیزینس اینکوباتورز» که شرکت‌های هستند که از استارت‌اپ‌ها حمایت می‌کنند، انتخاب شده است.

با او درباره پروژه‌های ایران کوباتور گفت‌وگو کرده‌ایم:

دوره اول این پروژه با چه هدف و انگیزه‌ای برگزار شد؟

ما این پروژه را با هدف تولید ابزارهای آنلاین برای پیشبرد جامعه مدنی و کمک به وضعیت حقوق‌بشر در ایران راه انداخته‌ایم. دور اول این پروژه در سال ۲۰۱۶ برگزار شد و اکنون در حال جمع‌آوری پیشنهادها و طرح‌ها برای شروع پروژه دوم هستیم.

در سال ۲۰۱۶، اولین دوره پروژه به‌صورت یک برنامه آزاد و عمومی برگزار شد که متخصصان در هر نقطه از دنیا می‌توانستند در آن مشارکت داشته باشند. از دل این پروژه نهایتا بیش از ۱۰ اپلیکیشن تلفن همراه از سوی کنشگران اجتماعی با مقاصد مختلف حقوق‌بشری طراحی و ساخته شد. اپلیکیشن‌هایی که فقط مختص افراد داخل ایران ساخته شد.

چقدر مردم داخل ایران از این اپلیکیشن‌ها استقبال کرده‌اند و چقدر مورد استفاده قرار گرفته است؟

مجموع این اپلیکیشن‌ها بیش از ۷۰۰ هزار بار در ایران دانلود شده و نزدیک به ۲۵۰ هزار ساعت از آن‌ها استفاده شده است.

از بین این اپلیکیشن‌هایی که در دسترس عموم قرار دادیم چند تا از آن‌ها خیلی موفق بودند و همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند. به‌عنوان‌مثال اپلیکیشن «حامی» برای کسانی است که به اعتیاد دچار شده‌اند، ضمن ارایه اطلاعات، افراد می‌توانند از طریق آن از روانشناس و مشاوره هم استفاده کنند. اپلیکیشن دیگر به نام «ترنج» با هدف حمایت از زنانی که به خشونت خانگی دچار شده‌اند، در حال فعالیت است که با یکی از پناهگاه‌های زنان در ایران همکاری می‌کند. ترنج مشاوره و روانشناس در اختیار زنان دچار خشونت خانگی قرار می‌دهد و همچنین اطلاعاتی درباره حقوق زنان، حق طلاق و حق دفاع در اختیار این زنان قرار می‌دهد.

اپلیکیشن دیگر به نام «همدم» که در حوزه سلامت جنسی زنان فعال است کار خود را در اولین پروژه ایران کوباتور شروع کرد. همدم اولین اپلیکیشن ایرانی است که تقویم جلالی دارد و زنان را در دوره قاعدگی همراهی می‌کند. همچنین اطلاعات سلامت جنسی، حقوق ازدواج و خشونت خانگی را در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد. این اپلیکیشن بیش از ۱۳۰ هزار بار در ایران دانلود شده است.

اپلیکیشن «میشکا» هم یک داستان و بازی گرافیکی برای کودکان ۶ تا ۱۲ ساله است که در آن انواع آزار جنسی و روش‌هایی که می‌توانند با والدینشان در میان بگذارند به آن‌ها آموزش داده می‌شود. میشکا یکی از اپلیکیشن‌های خوب دوره اول پروژه ایران کوباتور بود که خیلی موفق عمل کرده و تا الان هم در ایران در حال دانلود شدن و استفاده است. میشکا بیش از ۱۱۵ هزار بار در ایران دانلود شده است.

دومین پروژه ایران کوباتور قرار است از چه زمانی آغاز شود و در این دوره چه کارهایی انجام می‌شود؟

ما دوره دوم پروژه را از ماه مارس امسال کلید زدیم. الان که داریم حرف می‌زنیم فرم‌های ثبت‌نام برای استفاده همه در سایت ما موجود است. همه می‌توانند آن را پر کنند. به دلیل قضیه کرونا و قرنطینه ما زمان ارسال طرح‌ها را تا ۱۲ خردادماه تمدید کردیم. البته زمان زیادی نمانده اما به‌هرحال دو هفته باقی مانده و هرکس مایل است می‌تواند در این دوره شرکت کند.

پروژه دوم ایران کوباتور روی چه مسایلی بیشتر متمرکز است؟

ما قبل از اینکه به‌طور رسمی ایران کوباتور دو را شروع کنیم حدود دو ماه با نزدیک به ۱۸ کنشگر اجتماعی در حوزه‌های مختلف گفت‌وگو کردیم که در هر حوزه چه مشکلات مهمی وجود دارد و ما چه کمکی می‌توانیم از طریق تولید ابزارهای آنلاین مانند اپلیکیشن‌های تلفن همراه، چت و وب‌سایت برای حل این مشکلات انجام بدهیم. از دل این گفت‌وگوها و تجربیاتی که از ایران کوباتور یک داشتیم، هفت دسته‌بندی برای پروژه دوم تعیین کردیم؛ اول محیط‌زیست، بعد حقوق زنان، حقوق اقلیت‌های جنسی و جنسیتی، حقوق اقشار آسیب‌پذیر مانند افراد داری معلولیت و کودکان کار، حقوق اقلیت‌های قومی، حقوق مهاجران و آخر سر دسترسی به آزادی اطلاعات و اینترنت. دسته‌بندی آخر که دسترسی مردم ایران به آزادی اطلاعات و اینترنت است با توجه به قطعی سراسری اینترنت در اعتراضات آبان‌ماه برایمان در اولویت قرار گرفت و از هر ایده‌ای که به مردم ایران برای دسترسی اینترنت و اطلاعات کمک شود استقبال می‌کنیم.

ما اکنون تا ۱۲ خردادماه در مرحله دریافت کردن طرح‌ها و ایده‌ها از علاقه‌مندان هستم. پس‌ازآن، طرح‌ها از سوی گروهی بررسی می‌شوند و بعد برنده‌ها اعلام می‌شوند و شروع به کار برای ساخت اپلیکیشن‌ها آغاز می‌شود. ایران کوباتور به صاحبان ایده‌های پذیرفته شده، بودجه می‌دهد و در بخش‌های مختلف نیز مثل ارتباط با برنامه‌نویس‌های کامپیوتری و طراحان اپلیکیشن‌ها بهشان کمک می‌کنیم. در واقع در تمام مراحل پروژه کنارشان خواهیم بود اما درنهایت این خود همان افراد هستند که صاحب پروژه‌هایشان هستند.

چه کسانی می‌توانند در این پروژه شرکت کنند؟

سه دسته افراد می‌توانند شرکت کنند که براساس آن‌ها نیز فرمهای متفاوتی طراحی شده و در سایتمان موجود است. گروه اول کنشگران مدنی که ایده‌ای درباره یکی از همان هفت دسته که ذکر کردم مانند اقلیت‌های قومی، جنسیتی و زنان و اطلاعات آزاد دارند که می‌توانند ایده‌ها و طراح‌هایشان را برای ما بفرستند. گروه دوم متخصصان فن‌آوری و گروه‌های که خودشان قابلیت ساخت اپلیکیشن‌ها و توسعه آن را دارند اما گروه آخر نیز متعلق به مجموعه‌ای از کنشگران مدنی است که طرحشان را تصمیم دارند به‌صورت گروهی اجرا کنند. پس‌ازآن ما هیات داوران داریم که طرح‌های ارسال‌شده تا ۱۲ خردادماه را بررسی می‌کنند.

هیات داوران ما متشکل است از کارشناسان امنیت اینترنت، کارآفرینان اجتماعی و مدیران باتجربه گوگل و یا دانشگاه برکلی. کسانی مانند «برندی مارتین نانک»، مدیر تحقیق و توسعه موسسه «سیتریس» در دانشگاه برکلی و مدیر برنامه «تکنولوژی برای خیر اجتماعی» همین موسسه، «یسمین گیرین»، مدیر تحقیقات و توسعه در شرکت «جیگسا» گوگل که یکی از زیرمجموعه‌های شرکت آلفابت است و «رضا قاضی نوری»، از مدیران پیشین اتحاد برای ایران که در حال حاضر مدیر برنامه (اندروید دولوپر ریسک) در شرکت گوگل است.

 

مطالب مرتبط:

عدم اعتماد عمومی به شرکت‌های فناوری داخلی؛ مشکل بزرگ اقتصاد دیجیتال ایران

۴ دهه حذف سیستماتیک از دانشگاه؛ تازه‌ترین گزارش مرکز اسناد حقوق بشر از انقلاب فرهنگی

بازداری فعالان مدنی از انجام فعالیت‌ به شکل مطلوب، حمله به جامعه‌ مدنی‌ است

تقویت جامعه مدنی، شرط تحقق حقوق اقلیت ها در ایران

یک اپلیکیشن تازه برای حفظ امنیت کاربران

معنای امنیت دیجیتال در ایران؛ افشای اطلاعات کاربران از سیب‌اپ تا تلگرام و ثبت احوال

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}